Friday, May 11, 2018

အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ





လူရယ္လို႔ေမြးဖြားလာျပီးမွေတာ့ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေၾကာင့္ၾကစိုးရိမ္စိတ္ေတြႏွင့္ ရွင္သန္ေနထိုင္သြားရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္မ်ားရွက္ဖို႔ေကာင္းလိမ့္မလဲ။ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာမွေတာ့ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ျပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေနလို႔ရတဲ့ေနရာတစ္ခုုဆီကိုေတာ့ ခင္ဗ်ားေရာက္ေအာင္သြားသင့္တာေပါ့။

ေမြးဖြားျခင္း၊ အိုမင္းျခင္း၊ နာမက်န္းျဖစ္ျခင္း၊ ေသဆံုးျခင္း....ဒီဘယ္လိုမွျငင္းမရႏိုုင္ေအာင္ ျဖစ္ေနတတ္တဲ့ အရာေတြကုုိေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး ေရွာင္လႊဲလို႔႔မရႏိုင္ဘူးေပါ့။ အမွန္စင္စစ္က သူတို႔ေတြကို က်င္က်င္လည္လည္ႏွင့္ ကိုင္တြယ္ထိန္းေက်ာင္းတတ္ဖို႔ရာသာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္ပါ။ ဒီျဖစ္စဥ္ၾကီးေတြထဲမွာပဲ ကပ္ျငိေနျပီး ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မေနသင့္ပါဘူး။

လူတစ္ေယာက္တေလကမွ သူတို႔ရဲ ႔ ဘ၀ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေသေသခ်ာခ်ာဂဃနဏ မစဥ္းစားတတ္ၾကတာ အံၾသစရာေကာင္းပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေတြဟာ မခ်က္ျပဳတ္ထားရေသးတဲ့ အစားအစာေတြကို သယ္ေဆာင္ရင္း ေလွ်ာက္သြားေနၾကသလိုမ်ိဳးပါပဲ။ တျခားသူေတြလည္း ကိုယ္လိုပါပဲလို႔ ေျဖေတြးေတြးရင္း ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ႏွစ္သိမ့္ထားၾကပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ပဲ ဒီလိုမ်ိဳး တျခားသူေတြလည္း ကိုယ္လိုပါပဲလို႔ ေတြးတတ္ၾကတာကို ကြၽန္ေတာ္က “အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ“ လို႔ နာမည္တပ္ရတာပါ။

“ဆာတိုးရီ“ ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ကိုယ့္ဘ၀ကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ ဖန္တီးျပဳျပင္ တည္ေဆာက္ယူတာကိုု ေျပာတာပါ။ “အုပ္စုလိုက္ အသံုးမက်မႈ“ ကေန ႏိုးထလာတာကို ဆိုလိုပါတယ္။

Kōdō Sawaki Rōshi

No comments:

Post a Comment