Sunday, December 24, 2017

ေက်ာက္ေတာင္ထက္က မ်က္ႏွာ (၁၁)




(၁၁)

အဲဒီလိုေနလာရင္းနဲ့ပဲ နွစ္ကာလေတြ ဆက္လက္ေရြ့လ်ားသြားခဲ့ပါျပီ။ အားနက္စ္ရဲ့ ေခါင္းေပၚမွာ ဆံပင္ျဖဴေတြ ေပါက္လာျပီး နဖူးမွာလည္း အေရေတြဟာ တြန့္လို့ ပါးျပင္ေတြေပၚမွာလည္း အေရးအေၾကာင္းေတြနဲ႔ျဖစ္လာျပီ။ သူဟာ လူအိုတစ္ေယာက္ျဖစ္သြားခဲ့ျပီ။ ဒါေပမယ့္ အနွစ္သာရကင္းမဲ့ေနတဲ့ လူအိုေတာ့မဟုတ္ခဲ့ဘူး။ သူ့ေခါင္းေပၚမွာ ေပါက္ေနတဲ့ ဆံပင္ျဖဴအေရအတြက္ေတြနဲ႔အမွ်ကို သူ့စိတ္ထဲမွာ အသိအေျမွာ္အျမင္ေတြ ဟာ ရွိေနခဲ့တယ္။
.
မထင္မရွားဘဝ မွာ သူေနလို့မရေတာ့ဘူး။ အမ်ားက လိုက္ရွာေတြ့ခ်င္ေနရတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာခဲ့ျပီ။ လြင္ျပင္ေဒသ နယ္နမိတ္ကို ေက်ာ္လြန္ျပီး သူဟာ ေက်ာ္ၾကားလာခဲ့ေတာ့တယ္။ ေကာလိပ္က ပါေမာကၡေတြ၊ ျမိဳ ႔ၾကီးျပၾကီးက ထင္ရွားတဲ့ တက္ၾကြလႈပ္ရွား သူေတြကေတာင္ သူ့နဲ့ေတြ့ဖို့၊ စကားေျပာဖို့ အေဝးကလာခဲ့ၾကရတယ္။ လာေတြ့သူတိုင္းကို အားနက္စ္က သိမ္ေမြ့တဲ့ရိုးသားျဖူစင္မႈနဲ့သာ လက္ခံေတြ့ဆံုတယ္။ စိတ္ကူးထဲေပၚလာတာပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ သူ့စိတ္ထဲမွာ သို႔မဟုတ္ သူတို့စိတ္ထဲမွာ နက္ရိႈင္းစြာ အျမစ္တြယ္ျငိေနတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေဆြးေႏြးေျပာဆိုျဖစ္ၾကတယ္။ သူတို့ခ်င္း စကားေျပာေနၾကခ်ိန္မွာဆို ညေနခင္းရဲ့ မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေရာင္ျခည္ေအာက္မွာ အားနက္စ္မ်က္နွာဟာ ေတာက္ပလို့ေနတတ္တယ္။ လာေရာက္စကားေျပာသူတို့အေပၚမွာပါ မသိမသာ အလင္းေရာင္ ေပးထားသလိုမ်ိဳးေတာင္ ရွိေနတတ္ေလရဲ့။

အားနက္စ္အသက္အရြယ္ရလာခ်ိန္မွာ ဘုရားသခင္က ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ကို ကမၻာေျမအတြက္ ဖန္ဆင္းေပးေတာ္မူခဲ့တယ္။ အဲဒီကဗ်ာဆရာက တကယ္က လြင္ျပင္ေဒသကပဲ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ့ရဲ ခ်ိုျမဂီတကိုအရင္းျပဳရင္း ဘဝရဲ့ အခ်ိန္ကာလ အမ်ားစုကို ျမိဳ ႔ျပေတြမွာပဲ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲေတြနဲ့ ကုန္ဆံုးလိုက္ရသူျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူဟာ ဇာတိနဲ့ ေဝးေနေပမယ့္ ေက်ာက္သားမ်က္နွာကို ေမ့မေနခဲ့ဘူး။ အဲဒီအေၾကာင္းကိုု သူ့ရဲ ႔ ကဗ်ာေတြမွာ တခမ္းတနားထည့္ေရးတတ္ခဲ့သူလည္း ျဖစ္တယ္။

အဲဒီကဗ်ာဆရာရဲ့ ေက်ာက္သားမ်က္နွာနဲ့ ဆက္စပ္တဲ့ ကဗ်ာ ေတးသြားေတြဟာ သူတို့ဘာသာ အားနက္စ္ ဆီ ကို ဆိုက္ေရာက္လာတယ္လို႔ ေျပာရမလားပဲ။ လုပ္ေနက် အလုပ္ေတြနားခ်ိန္ သူ့တိုက္အိမ္ေလးတံခါးနားက ခံုရွည္မွာ အားနက္စ္ဟာ ထိုင္လိုက္ရင္း အဲဒီကဗ်ာဆရာရဲ ႔ကဗ်ာေတြကို သူဖတ္ေနခဲ့တယ္။ ျပီးေတာ့ ေက်ာက္သားမ်က္ႏွာၾကီးရွိတဲ့ေနရာဆီကို သူ့အၾကည့္ကို ေရႊ ႔လိုက္တယ္။
.
''ကြ်န္ေတာ့္ရဲ့မဟာသူငယ္ခ်င္းၾကီးေရ '' … အားနက္စ္က ေရရြက္ရင္း ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီးကို ေျပာလိုက္တာက "ဒီကဗ်ာဆရာက ခင္ဗ်ားနဲ့ ဆင္မေနဘူးလားဗ်ာ" တဲ့။
.
ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီးက ျပံဳးေယာင္ေယာင္ေတာ့ျဖစ္သြားပုံပဲ။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခြန္းမွေတာ့ ျပန္မေျဖခဲ့ဘူး။

to be continued.....

Nathaniel Hawthorne ရဲ ႔ The Great Stone Face ကိုု ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ဘာသာ ျပန္ဆိုပါသည္။

No comments:

Post a Comment