Saturday, December 23, 2017

ေက်ာက္ေတာင္ထက္က မ်က္ႏွာ (၁၀)




(၁၀)

အဲဒီလိုနဲ့ အဲဒီ အထင္ကရနိုင္ငံေရးသမား ေရာက္လာတဲ့ေန့မွာ ျမင္းသည္ေတာ္ေတြကလည္း လမ္းတေလွ်ာက္ ျမဴးျမဴးၾကြၾကြလွမ္းလို့ ဖုန္ေတြေတာင္တေထာင္းေထာင္းထေနေတာ့တယ္။ တိမ္လိုထူထပ္တဲ့ ဖုန္ထုက ျမင္ကြင္းကိုေတာင္ ကြယ္သြားတာမို႔ ေတာင္တန္းေတြကိုေတာင္ အားနက္စ္ အေနနဲ့ မျမင္ရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္သြားတယ္။ ေဒသရဲ့ လူၾကီးလူေကာင္းေတြကလည္း ၾကိဳဆိုတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္ ေနရာယူထားျပီးျပီ။ စစ္သားေတြ၊ လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြ၊ ေဒသမွာရွိတဲ့ ရဲအရာရွိေတြ၊ သတင္းစာတိုက္က အယ္ဒီတာေတြပါမက်န္ေအာင္ ၾကိဳဆိုေနၾကတယ္။

အခုလိုျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းဟာ သိပ္ကို ေတာက္ပ ခမ္းနား တင့္တယ္ လွပလြန္းလွတယ္။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ အဲဒီနိုင္ငံေရးသမားနဲ့ ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီးတို့ရဲ့ ဆင္တူေနတဲ့ပံုေတြကို နွဖူးစည္းစာတမ္းေတြမွာပါ ရိုက္ျပီး လႊင့္တင္ထားၾကတယ္။ အဲဒီပံုေတြအရေတာ့ သူတို့ နွစ္ဦးလံုး တူလိုက္တာ ညီရင္းအကိုေတြလို့ေတာင္ထင္ရတယ္။ အဲဒီလိုသာ အျပန္အလွန္ဆင္တူေနၾကမယ္ဆိုရင္ သိပ္ကို အံ့ၾသေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းမွာပါပဲ။

ေျပာျပဖို့ က်န္ေနေသးတာက ေတးဂီတအဖြဲ့ပါေသးတယ္ ဆိုတာပဲ ျဖစ္တယ္။ သူတို့တီးမႈတ္လိုက္တာေတြက ပဲ့တင္ထပ္လို့ ေတာင္တန္းေတြပါ ျမဴးျပီး၊ သံစဥ္ အနိမ့္အျမင့္ေတြၾကားမွာ လြင္ျပင္ေဒသၾကီးတစ္ခုလံုး ကိုယ့္ေတးသံကိုယ္ ျပန္ရွာေတြ့ျပီး ၾကားေနရသလို လွပၾကည္နူးစရာေကာင္းေနေတာ့တယ္။ ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီးကိုယ္တိုင္ပါ ေတးသြားမွာ လိုက္ပါ စီးေမ်ာလို့ ေနေနပံုပဲ။ တီးေနတဲ့ ေတးသြားကလည္း တေဘာင္စကားအတိုင္း ေက်ာက္သားမ်က္နွာ နဲ့ တူသူဟာ ေဒသကိုေရာက္လာမွာရယ္လို့ သီဆို တီးမႈတ္ေနၾကတာကိုး။
.
အဲဒီတခဏအတြင္းမွာပဲ လူေတြက သူတို့ေတြရဲ ႔ ဦးထုပ္ေတြကို ေျမွာက္ပင့္ရင္း၊ ဝမ္းသာ ဂုဏ္ယူစြာ ေအာ္လိုက္သံေတြၾကားရပါေတာ့တယ္။ သိလိုေဇာနဲ့ ရင္ေတြပါ ခုန္ရင္း၊ အားနက္စ္ ကိုယ္တိုင္လည္း သူ့ဦးထုပ္ကို ေျမွာက္လို့ ေအာ္ဟစ္ၾကိဳဆိုေနတယ္။ သူ့အသံက အက်ယ္ဆံုး ျဖစ္ေလာက္ပါရဲ့။ " ေဟး မဟာလူသားကြ၊ လူေတာ္ၾကီးကြ၊ ေဟး ေက်ာက္သားမ်က္ႏွာရွင္ၾကီး" လို့ေအာ္ေနရွာတယ္။ တကယ္က အဲဒီလူကို အားနက္စ္ မေတြ့ရေသးပါဘူး။ အဲဒီခဏမွာတင္ လူတစ္ေယာက္က ေျပာလိုက္သံ သူၾကားလိုက္တယ္၊
"အဲဒီမွာေဟ့ သူပဲ" ။
"ဟိုမွာေလ" "ဟိုမွာ"။
"ၾကည့္လိုက္ၾကစမ္းပါဗ်ာ"
"ေက်ာက္သားမ်က္ႏွာရွင္ၾကီး နဲ့ ေက်ာက္သားမ်က္နွာတို့ ဆင္တူလိုက္ၾကတာ"
"ညီအကိုလားေတာင္ ထင္ရတယ္"

ေအာ္ဟစ္ေနၾကတဲ့လူအုပ္ၾကီးရဲ ႔အလယ္မွာ ျမင္းျဖဴေလးေကာင္ကတဲ့ ျမင္းရထားတစ္စီးေပၚလာတယ္။ ျမင္းရထားေပၚမွာေတာ့ အထင္ကရႏိုင္ငံေရးသမား ေက်ာက္သားမ်က္ႏွာရွင္ၾကီးကိုယ္တိုင္ စီးနင္းလိုက္ပါလာတယ္။

အားနက္စ္ ရဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းတစ္ေယာက္က " ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီး နဲ့ တူတဲ့ သူ ကို ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေတြ့ခဲ့ျပီ" လို့ သူ႔ကိုလွမ္းေျပာေနတယ္။
.
အားနက္စ္ လွမ္းၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ နိုင္ငံေရးသမားရဲ ႔ ရုပ္ရည္သြင္ျပင္ဟာ ရဲရင့္မႈႏွင့္ စိတ္ဓါတ္ခိုင္မာမႈစတဲ့ အင္မတန္ထူးျခားေကာင္းမြန္တဲ့ ၾကန္အင္လကၡဏာေတြကို ပိုင္ဆိုင္ထားေပမယ့္ သူ ႔စိတ္ထဲက အလြတ္ရေနျပီျဖစ္တဲ့ ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီးနဲ့တူဖို႔မွာေတာ့ တစ္စံုတစ္ခု ခၽြတ္ယြင္းေနတယ္။ ဘယ္လိုမွ မတူႏိုင္ဘူးလို့ ျမင္မိတယ္။

"ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား"
"တူတယ္မဟုတ္လား၊ ဝန္ခံလိုက္။ သူသည္သာလွ်င္ ေက်ာက္သားမ်က္နွာရဲ့ ပံုတူပဲ မဟုတ္လား။"

"မတူဘူး" ခပ္ျပတ္ျပတ္ပဲ အားနက္စ္ က ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။
"ငါ ျမင္တာကေတာ့ နည္းနည္းေလးေတာင္မွမတူ၊ လုံးဝကို မတူဘူးကြယ္"

"အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ ေက်ာက္သားမ်က္နွာအတြက္ သတင္းဆိုးပဲ" အားနက္စ္ရဲ့ အိမ္နီးနားခ်င္းက ေျပာရင္း ေက်ာက္သားမ်က္ႏွာရွင္ၾကီး ကို ၾကိဳဆို ဝမ္းသာေၾကာင္း ဆက္လက္ေအာ္သြားေလရဲ့။


အားနက္စ္ကေတာ့ လွည့္ျပန္လာခဲ့ျပီ။ သူအလြန္ပဲ ဝမ္းနည္းေနတယ္။ သူက တေဘာင္စကားမွန္လာဖို့ကို ေမွ်ာ္လင့္ေနခဲ့တာမို့ အခုလို မေျပလည္မႈအတြက္ သိပ္ကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ျဖစ္သြား
တယ္။ ၾကိဳဆိုေနတဲ့ လူအုပ္ေတြ၊ အလံေတြ၊ ေတးဂီတေတြ၊ ျမင္းရထားေတြ ထြက္ခြာသြားၾကျပီမို႔ ဖုန္မႈန္႔ေတြျငိမ္သြားျပီ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေက်ာက္သားမ်က္နွာၾကီး တဖန္ျပန္လို႔ေပၚလာျပီျဖစ္တယ္။ သူ့နႈတ္ဖ်ားကေန အားနက္စ္ကို လွမ္းေျပာသေယာင္ စိတ္ထဲထင္လိုက္ရတယ္။

"ေဟး အားနက္စ္ေရ။ ငါ ဒီမွာေလ" လို့ ေခၚလိုက္ေလသလားပဲ။

"မင္းေစာင့္စားခဲ့ရတာထက္ကို ငါက ပိုေစာင့္ေနရတာပါကြာ။
ငါေတာင္မွ စိတ္မပ်က္ေသးပါဘူးကြယ္။ ဘာမွစိတ္ပူပင္မေနပါနဲ့။ သူလာပါလိမ့္မယ္။"

to be continued.....

Nathaniel Hawthorne ရဲ ႔ The Great Stone Face ကိုု ဆီေလွ်ာ္ေအာင္ဘာသာ ျပန္ဆိုပါသည္။

No comments:

Post a Comment