Friday, August 31, 2012

အရဟံဂုဏ္ေတာ္ ငါးပါး ဘုရားရွိခိုး



၁။ အာရကတၱာ အရဟံ။ေသာ ဘဂ၀ါ = ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္၊ အာရကတၱာ = ကိေလသာမွ ေ၀းကြာေတာ္မူေသာေၾကာင့္လည္းအရဟံ = အရဟံမည္ေတာ္မူပါေပ၏။

၂။ အရီနံ ဟတတၱာ အရဟံ။ 
ေသာ ဘဂ၀ါ = ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္၊ အရီနံ ဟတတၱာ = ကိေလသာတည္းဟူေသာ ရန္သူအေပၚင္းတို႔ကို၊ မႈန္႔မႈန္႔ညက္ညက္ ေက်ပ်က္ေအာင္ ေခ်ဖ်က္ေတာ္မူႏိုင္ေသာေၾကာင့္လည္း၊ အရဟံ = အရဟံမည္ေတာ္မူပါေပ၏။

၃။ အရာနံ ဟတတၱာ အရဟံ။
ေသာ ဘဂ၀ါ = ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္၊ အရာနံ ဟတတၱာ = သံသရာတည္းဟူေသာ အကန္႔အကြက္တို႔ကို ဖ်က္ခ်ိဳးေတာ္မူႏိုင္ေသာေၾကာင့္လည္း၊ အရဟံ = အရဟံမည္ေတာ္မူပါေပ၏။

၄။ အရဟတၱာ အရဟံ။ 
ေသာ ဘဂ၀ါ = ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္၊ အရဟတၱာ = လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔၏ အလွဴေတာ္အတန္တန္ အပူေဇာ္မွန္သမွ်ကို ခံယူေတာ္မူထိုက္ေသာေၾကာင့္လည္း၊ အရဟံ = အရဟံမည္ေတာ္မူပါေပ၏။

၅။ ရဟာဘာ၀ေတာ အရဟံ။
ေသာ ဘဂ၀ါ = ထိုျမတ္စြာဘုရားသည္၊ ရဟာဘာ၀ေတာ = ဆိတ္ကြယ္ရာ အရပ္၌ပင္ မေကာင္းမႈဟူသမွ်ကို ျပဳေတာ္မမူေသာေၾကာင့္လည္း၊ အရဟံ = အရဟံမည္ေတာ္မူပါေပ၏။


တႆ ဘဂ၀ေတာ = အရဟံဂုဏ္ေတာ္သခင္ ထိုဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးအား၊ နေမာ = ရိုေသျမတ္ႏိုးလက္စံုမိုး၍ ရွိခိုးပါ၏ အရွင္ဘုရား။
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Thursday, August 30, 2012

စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္မားေသာဘ၀ကို ဓမၼျဖင့္ တည္ေဆာက္ျခင္း


ကၽြန္ေတာ္ ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး လုပ္ခ်င္တဲ့ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အျမဲတမ္း အားတက္သေရာ ကူညီေပးတတ္တဲ့ ညီမငယ္  M.N.Pyone ရဲ ႔ ၾသဂုတ္လ (၃၀)ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ့ ေမြးေန႔အတြက္ အမွတ္တရ ဒီဓမၼစာစုေလးကို လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေရးေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

***************************************************************** 


ညီမေရ


ညီမေမြးေန႔မွာ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ေရာ၊ ကုသုိလ္တရားေတြကို ေရွးကထက္ပိုအာရံုျပဳႏိုင္ဖို႔အတြက္ေရာ ရည္ရြယ္ျပီး ဒီစာစုကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အျဖစ္ ေရးပို႔ေပးလိုက္ပါတယ္။ ညီမသိျပီးသားျဖစ္မယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြကိုပဲ အကိုစဥ္းစားမိတဲ့ရႈေထာင့္ကေန ေရးထားတာမို႔ စဥ္းစားစရာအေတြးသစ္ေတြ ထပ္ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္မိပါတယ္။


ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္ပိုင္းေတြတုန္းက အကိုခရီးတစ္ပတ္ေလာက္ထြက္သြားတာ ညီမသိလိုက္မယ္လို႔ထင္တယ္။ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ အရပ္ေဒသေတြကိုသြားလည္ျပီး ေဒသႏၱရဗဟုသုတရွာမွီးရင္း၊ အပန္းလည္းေျဖရင္းဆိုျပီး ဂ်ပန္ႏိုင္ငံ အေနာက္ပိုင္းက ထင္ရွားတဲ့ျမိဳ ႔ေတြဆီကို သြားလည္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ တစ္ေယာက္တည္းခရီးရွည္သြားတာဆိုေတာ့ လူကေတာ့ အေတာ္ေလးပင္ပန္းေပမယ့္ စိတ္လြတ္လပ္မႈေတာ့အျပည့္ရခဲ့တယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ေနာက္ဆံုး အိမ္ကိုျပန္ဖို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ရက္ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီေန႔မနက္မွာ စိတ္ခ်ရေအာင္ ဘူတာမွာ အျပန္ရထားလက္မွတ္ကို အရင္သြား၀ယ္ထားလိုက္တယ္။ ညဘက္ေနာက္ဆံုးရထားႏွင့္ ျပန္မယ္လို႔စိတ္ကူးျပီးေပါ့။ 


ရထားလက္မွတ္၀ယ္ျပီးေတာ့မွ ဒီေန႔ မျပန္ခင္ ဘယ္ေနရာေတြ သြားရင္ေကာင္းမလဲလို႔ ခရီးစဥ္ဆြဲတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သြားသင့္တယ္လို႔ ေျပာထားတဲ့ေနရာ (၁၀) ခုေလာက္ထြက္လာတယ္။ အရင္ေရွးရက္ေတြတုန္းကဆိုရင္ ေရာက္တဲ့ျမိဳ ႔မွာ သြားသင့္တယ္လို႔ ေျပာထားတဲ့ေနရာေတြကို တစ္ခုျပီးတစ္ခုအခ်ိန္ရသေလာက္ ေလွ်ာက္သြားျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ဒီေန႔က်ေတာ့ ျပန္ဖို႔ကရွိေနျပီဆိုေတာ့ ရထားစီးဖို႔ ဘူတာျပန္ေရာက္ရမယ့္အခ်ိန္ကို ထည့္စဥ္းစားရေတာ့တယ္။ မျဖစ္မေနသြားသင့္တဲ့ေနရာမ်ိဳးလား၊ သြားရင္ တကယ္အက်ိဳးရွိႏိုင္မလား၊ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ကုန္ႏိုင္မလဲ၊ အဲဒီေနရာေတြကေန ညဘက္ ရထားျပန္စီးရမယ့္ဘူတာဆီကို ျပန္လာရင္ လမ္းသင့္ႏိုင္မလား စတာေတြႏွင့္ ခ်ိန္ရတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ဘဲ သြားသင့္တဲ့ ေနရာ (၁၀)ခုထဲကေန အဓိကေနရာ ေလးခုေလာက္ကိုပဲ ေရြးျဖစ္လိုက္ေတာ့တယ္။ 


အရင္ေန႔ေတြကဆိုရင္ ကိုယ္သြားတဲ့ေနရာေတြမွာ စိတ္ေအးလက္ေအးႏွင့္ ေသေသခ်ာခ်ာေလွ်ာက္ၾကည့္၊ နားခ်င္ရင္ ေကာက္နား၊ ထသြားခ်င္တဲ့အခ်ိန္မွ ျပန္ထသြားလုပ္ခဲ့ေပမယ့္ အဲဒီေန႔ကေတာ့ ေရာက္တဲ့ေနရာတိုင္းမွာ အခ်ိန္ကို တတ္ႏိုင္သေလာက္ မလိုအပ္ပဲမသံုးျဖစ္ေအာင္ သတိထားခဲ့ရတယ္။  ကိုယ္ဒီျမိဳ ႔မွာ ေနဖို႔ အခ်ိန္က သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အသိက အျမဲေခါင္းထဲေရာက္ေနတယ္။ ေနာက္ျပီး ေနာက္ဆံုးရထားကိုအမွီ ဘူတာေရာက္ေအာင္သြားမွျဖစ္မွာဆိုတဲ့အေတြးကလည္း လူကို Alert လုပ္ေနတယ္။ ဒီေတာ့ အဲဒီေန႔က အခ်ိန္အပိုမျဖဳန္းျဖစ္ပဲ သြားရမယ့္ေနရာေတြကိုသြား၊ နားခ်ိန္ကို တိတိက်က်နား၊ ေနရာအသစ္တစ္ခုကို စသြားရမယ့္အခ်ိန္မွာ ေလးဖင့္မေနပဲခ်က္ခ်င္းထသြားရင္း ညအျပန္ရထားအမီ ဘူတာကို ျပန္ေရာက္ႏိုင္ခဲ့တယ္။


အဲဒီမွာ အကို ဘာကို သြားေတြးမိလိုက္လဲဆိုေတာ့ လူ႔ဘ၀ႏွင့္ ေသျခင္းတရားကိုပါပဲ။ လူေတြမွာ ေသဖို႔အခ်ိန္ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္လာတာႏွင့္အမွ် ဘ၀မွာ လုပ္စရာရွိတာေတြအမ်ားၾကီးထဲကေန ကိုယ့္အတြက္ တကယ္မျဖစ္မေန လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္တာအခ်ိဳ ႔ကိုပဲ စီစစ္ေရြးခ်ယ္ျပီး မေသခင္ ေၾကာင့္ၾကစိုက္ျပီး အျပီးသတ္ေဆာင္ရြက္သြားဖို႔ လိုအပ္ပါလားဆိုတာကို ဒီခရီးေနာက္ဆံုးေန႔ အေတြ႔အၾကံဳေလးကေနတဆင့္ သင္ခန္းစာယူလိုက္မိတယ္ ညီမေရ။


တိုက္ဆိုင္တာပဲလားေတာ့မသိဘူး။ ခရီးကျပန္ေရာက္ျပီး သိပ္မၾကာမီမွာပဲ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတာ ႏွစ္လေလာက္ရွိေနျပီျဖစ္တဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆီကဖုန္းဆက္လာတယ္။ သူ ဒီၾကားထဲ ေဆးရံုတက္ေနရတာမို႔ ေပ်ာက္ေနတာပါလို႔ေျပာေတာ့ ဘာမ်ားျဖစ္လို႔လဲလို႔ သတင္းေမးမိတာေပါ့။ ဒီေတာ့ သူက အသည္းကင္ဆာျဖစ္လို႔ ေဆးရံုႏွစ္ခါတက္လိုက္ရတဲ့အေၾကာင္း ေျပာလာတယ္ ညီမေရ။ အကို သူႏွင့္ဖုန္းေျပာေနရင္း စိတ္ထဲ ေတာ္ေတာ္ေလးမေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ ဒီမိတ္ေဆြေတာ့ ဒီေရာဂါႏွင့္ဆိုရင္ သူရွင္သန္ရမယ့္အခ်ိန္ သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူးဆိုတာ အကိုနားလည္လိုက္တယ္။ အသက္ေလးဆယ္ေက်ာ္ငါးဆယ္ပတ္ခ်ာလည္ေလာက္ပဲရွိပါေသးတယ္။ သူ႔အတြက္ တကယ္ဆက္ေနခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ လူ႔သက္တမ္းကအမ်ားၾကီး က်န္ေနပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ဒီေရာဂါအေျခအေနကို အၾကမ္းဖ်င္း နားလည္ထားမိေတာ့ သူ႔အတြက္တကယ္ကို ႏွေျမာ၀မ္းနည္းမိတယ္။ ေသမယ့္အခ်ိန္ကိုလွမ္းျမင္ေနရျပီျဖစ္တဲ့ သူတစ္ေယာက္အတြက္ က်န္ေနတဲ့ လက္က်န္အခ်ိန္ေတြကို သူဘယ္လိုကိစၥမ်ိဳးေတြအတြက္ ေရြးခ်ယ္အသံုးခ်ပစ္မလဲလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။


အဂၤလိပ္စကားမွာ Effective ဆိုတဲ့စကားႏွင့္ Efficient ဆိုတဲ့စကား ႏွစ္လံုးကို ညီမသိမွာပါ။ ဒီစကားႏွစ္လံုးကို အလုပ္ေတြလုပ္ၾကလို႔ အက်ိဳးရလဒ္ထြက္ရွိမႈ အေနအထားကို   ေျပာခ်င္တဲ့အခါေတြမွာ သံုးတတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ႏွစ္လံုးဟာ အဓိပၸါယ္တူသလိုလိုရွိေပမယ္လို႔  အႏွစ္သာရပိုင္းမွာေတာ့ ကြဲတာကို ေတြ႔ရတယ္ညီမေရ။ 


Effective ဆိုတဲ့ အသံုးက အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္လိုက္တဲ့အတြက္ ဒီအလုပ္ကေန အက်ိဳးအျမတ္ေတာ့ထြက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအက်ိဳးအျမတ္ထြက္ဖို႔အတြက္ ေငြကုန္ေၾကးက်လည္း မ်ားရင္မ်ားမယ္၊ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီးလည္း ေပးရင္ေပးလိုက္ရမယ္၊ ကိုယ္ေရာစိတ္ေရာ ပင္ပန္းခ်င္လည္း ပင္ပန္းမယ္။ ထြက္လာတဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ကလည္း ဒီေလာက္ၾကီး ႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္ရေလာက္ေအာင္ ေကာင္းခ်င္မွ ေကာင္းမယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ျပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္သြားတဲ့အတြက္ Effective ေတာ့ ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။


Efficient ဆိုတာမွာက်ေတာ့ ကိုယ္လုပ္တဲ့အလုပ္ကို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္၊ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ႏွင့္ အခ်ိန္ကုန္၊ လူပန္း၊ ေငြကုန္ေၾကးက်မရွိေစပဲ ေနာက္ဆံုးမွာ အရည္အေသြးေကာင္းတဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ထြက္တဲ့အထိ လုပ္လိုက္ႏိုင္တာမ်ိဳးကို ေျပာခ်င္တာလို႔ဆိုတယ္။ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္ျမင့္ႏွင့္ လုပ္လိုက္ႏိုင္တာမ်ိဳးေပါ့။ တကယ္ေတာ့ Efficient ဆိုတဲ့ စကားလံုးကို သံုးလိုက္ရင္ Effective လည္းျဖစ္ျပီးသားလို႔ ေျပာျပီးသားျဖစ္သြားတယ္။


အကိုတို႔ေတြလည္း ေန႔တိုင္းကိုယ္ႏွင့္ပတ္သက္ရာအလုပ္ေတြ ကိုယ္စီလုပ္ေနၾကရတယ္။ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ေရာ၊ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာကိစၥေတြအတြက္ေရာ၊ လူမႈေရးကိစၥေတြအတြက္ေရာ၊ ေနာက္ အမ်ိဳးအမည္ေခါင္းစဥ္တပ္မရတဲ့ အလုပ္ေတြလည္းအမ်ားၾကီး ရွိေသးတယ္။ ဒီလိုေန႔စဥ္လုပ္ေနရတဲ့ အကိုတို႔ရဲ ႔အလုပ္ေတြကို ဒီအဂၤလိပ္စကားလံုးေလး ႏွစ္လံုးႏွင့္ အျမဲစမ္းစစ္ေနဖို႔ လိုမယ္လို႔ထင္တယ္။ အခုလုပ္ေနတဲ့အလုပ္က ကိုယ့္အတြက္ Effective မွျဖစ္ရဲ ႔လား၊ Efficient ေရာျဖစ္ေသးလား ဆိုျပီးေပါ့။ တခါတေလ အကိုတို႔လုပ္ေနတဲ့အလုပ္ေတြက Effective အဆင့္ေတာင္ မေရာက္တာမ်ိဳးေတြ ေတြ႔ရတတ္ေသးတယ္။ ေပးလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ၊ ေငြေတြသာ ကုန္သြားတယ္။ ဘာအက်ိဳးမွ မယ္မယ္ရရ မရလိုက္တာမ်ိဳးေပါ့။


ေသဖို႔ရက္ဆီကို တျဖည္းျဖည္းနီးလာျပီျဖစ္တဲ့ အကိုတို႔ေတြဟာ ဘ၀ကို Efficient ျဖစ္ေအာင္ အသံုးခ်ေနထိုင္တတ္ဖို႔က မျဖစ္မေန လိုအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးရဲ ႔ အဆံုးအမေတာ္ေတြအတိုင္း လိုက္နာက်င့္သံုးေနထိုင္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနတဲ့ အကိုတို႔ ညီမတို႔တေတြဟာ ဒီကိစၥကို ပိုျပီး သတိထားသင့္တယ္။ လူ႔ဘ၀ကို ေရာက္လာ၊ ရလာျခင္းဟာ ကုသိုလ္တရားေတြ စုေဆာင္းဖို႔၊ သံသရာလြတ္ေျမာက္ရာကို ေရာက္ေအာင္ အားထုတ္ဖို႔ အတြက္ပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြလို တရားဓမၼကို အခ်ိန္ျပည့္အားမထုတ္ႏိုင္ေသးတဲ့ လူ၀တ္ေၾကာင္ေတြအတြက္ ေလာကီေရးကိစၥေတြေဆာင္ရြက္ရင္း၊ မိသားစုတာ၀န္ေတြကို ထမ္းေဆာင္ရင္း အားထုတ္ႏိုင္ဖို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က သတိပ႒ာန္တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားခဲ့ျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ေနရာမေရြး၊ အခ်ိန္မေရြး၊ ဣရိယာပုဒ္မေရြး၊ အာရံုမေရြးမွာ အားထုတ္တတ္ေအာင္ နည္းညႊန္ျပသေပးခဲ့ပါတယ္။


လူတိုင္းဟာ ဘ၀မွာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာႏွင့္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို  ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ဖို႔ၾကိဳးစားရင္းႏွင့္ အသက္ရွင္ေနၾကရတယ္။ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔အေျခအေနေပၚမူတည္ျပီး ပညာရွင္ေတြက အဆင့္ေတြခြဲျပီး သတ္မွတ္ၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ပတ္သက္ျပီး ထင္ရွားတဲ့ သီအိုရီတစ္ခုရွိတယ္။ ညီမလည္း ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ သင္ဖူးခဲ့မယ္ထင္ပါတယ္။ Maslow ရဲ ႔ Hierarchy Of Needs ဆိုတာကိုေလ။ လူေတြရဲ ႔ဘ၀မွာ အရင္းခံအျဖစ္ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို ပိရမစ္ပံုႏွင့္ေဖာ္ျပရွင္းလင္းခဲ့တဲ့ သီအိုရီေပါ့။ လူေတြရဲ ႔အမူအက်င့္ႏွင့္ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေၾကာင္းေတြ ေျပာၾကရျပီဆိုရင္ ဒီသီအိုရီကို ထည့္ေျပာရစျမဲကိုး။  ပိရမစ္ပံုရဲ ႔သဘာ၀အတိုင္း ေအာက္ဆံုးအဆင့္တစ္ခုကို ရရွိေအာင္ျမင္မွသာ ေနာက္အေပၚကအဆင့္တစ္ခုကို တက္လို႔ရမယ့္သေဘာ၊ ေနာက္တစ္မ်ိဳးေျပာမယ္ဆိုရင္ လူအမ်ားစုသာလွ်င္ ေအာက္ေျခအဆင့္ေတြမွာရွိေနတတ္ျပီး၊ လူအနည္းစုသာလွ်င္ အထက္အထိေပါက္ေျမာက္ေရာက္ရွိႏိုင္ၾကတယ္ဆိုတဲ့သေဘာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္လို႔ရပါတယ္။


အဲဒီမွာ ေအာက္ဆံုးအဆင့္ နံပါတ္(၁) က Biological and Physiological Needs တဲ့။ လူတစ္ေယာက္အတြက္အသက္ရွင္ဖို႔ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ အသက္ရွဴဖို႔ေလ၊ ေသာက္ဖို႔ေရ၊ စားဖို႔၊ ၀တ္ဖို႔၊ ေနဖို႔၊ အိပ္ဖို႔၊ ကာမဂုဏ္ခံစားဖို႔။ ဒါေတြဟာ လူတိုင္းအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့အရာေတြလို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီလိုအပ္ခ်က္ေတြ မျပည့္စံုႏိုင္ပဲ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုမွ အထက္အဆင့္ေတြကို တက္ဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။


ပထမအဆင့္ျပည့္စံုရင္ ဒုတိယအဆင့္ နံပါတ္(၂) က Safety Needs တဲ့။ ကိုယ့္ရဲ ႔ အသက္အိုးအိမ္စည္းစိမ္ လံုျခံဳစိတ္ခ်ရမႈေပါ့။ ကိုယ့္ရဲ ႔ ခႏၶာကိုယ္ကို လံုျခံဳမႈရခ်င္တယ္။ အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး စိတ္ခ်မႈရခ်င္တယ္။ ေငြေၾကးဆိုင္ရာမွာလည္း စိတ္ခ်မႈရခ်င္တယ္။ က်န္းမာေရးအတြက္၊ မေတာ္တဆ ထိခိုက္မႈျဖစ္တာေတြ၊ ရာသီဥတုေဘးအႏၱရာယ္က်ေရာက္မႈေတြ၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရး စတာေတြအတြက္ လံုျခံဳစိတ္ခ်မႈရခ်င္တယ္။


ပထမအဆင့္ႏွင့္ ဒုတိယအဆင့္ျပည့္စံုျပီဆိုရင္ တတိယအဆင့္ နံပါတ္(၃) က Love and Belongingness Needs တဲ့။ လူေတြရဲ ႔ စိတ္သဘာ၀မွာ တစ္ဦးဦးဆီကျဖစ္ျဖစ္၊ လူတစ္စုဆီကပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုခုဆီကေနျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္က သူ႔အတြက္ (သို႔) သူတို႔အတြက္ အေရးပါတဲ့ေနရာက႑ေလးတစ္ခုကို ေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကတယ္။ သူတို႔ေတြရဲ ႔ၾကည္ျဖဴလက္ခံမႈကို လိုခ်င္တတ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ႏွင့္ အနီးကပ္ဆက္ဆံေနရတဲ့ မိသားစု၀င္ေတြ၊ ဇနီးခင္ပြန္းေတြ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကေန ဒီလိုအပ္မႈကို ေတာင့္တေနတတ္တယ္။ တခ်ိဳ ႔ျဖစ္စဥ္ေတြမွာ တခါတေလ ကိုယ္ေမွ်ာ္လင့္သလို သူတို႔ေတြဆီက ခ်စ္ခင္ေလးစားတန္ဖိုးထားမႈကို မရတဲ့အျဖစ္မ်ိဳးေတြႏွင့္ ၾကံဳရတဲ့သူေတြဟာ ပထမႏွင့္ ဒုတိယအဆင့္လိုအပ္မႈေတြကိုပါ အေရးမစိုက္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ျပီး ဒီတတိယလိုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ အရူးတစ္ပိုင္း ျဖစ္တတ္တာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္တယ္။


အခုေျပာခဲ့တဲ့ အဆင့္သံုးဆင့္ကို လူသားတစ္ဦးအတြက္ အေျခခံအဆင့္ေတြအျဖစ္ႏွင့္သတ္မွတ္ထားတယ္။ ေနာက္ထပ္လာမယ့္ အဆင့္ ေလးႏွင့္ငါးကိုေတာ့ ျမင့္မားတဲ့ ဘ၀လိုအပ္ခ်က္ေတြအျဖစ္ ခြဲထုတ္ထားတယ္။ ေလးႏွင့္ငါးအဆင့္ကို သီးျခားခြဲထုတ္ထားတယ္ဆိုေပမယ့္လို႔ တစ္ခုႏွင့္တစ္ခုက သေဘာတရားခ်င္း နီးစပ္မႈရွိေနပါတယ္။


စတုတၳအဆင့္ နံပါတ္(၄) က ဘာလဲဆိုေတာ့ Esteem Needs ပါတဲ့။ ကို္ယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးထားတာ၊ ေလးစားတာ၊ သူမ်ားကလည္း ကိုယ့္ကို တန္ဖိုးထားေလးစားတာ၊ ကိုယ္ကလည္း သူမ်ားကို ေလးစားတန္ဖိုးထားတာ၊ တျခားသူေတြအေပၚတာ၀န္ယူႏိုင္တာ၊ အသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုထဲမွာ ကိုယ့္အတြက္ေနရာေပးတာ၊ လြတ္လပ္မႈရွိတာ စတဲ့အခ်က္ေတြကို လိုခ်င္လာပါတယ္တဲ့။ ဒီအဆင့္မွာပဲ ထပ္ျပီး ႏွစ္ပိုင္းခြဲထုတ္လိုက္ၾကတယ္။ Cognitive Needs ရယ္၊ Aesthetic Needs ရယ္ဆိုျပီး။ Cognitive Needs အရ လူေတြက အသိပညာဗဟုသုတကိုရွာေဖြတာေတြ၊ ဘ၀ရဲ ႔အဓိပၸါယ္ကိုရွာေဖြတာေတြကို လုပ္လာၾကတယ္။ Aesthetic Needs အရေတာ့ လူေတြဟာ အလွအပတရားေတြကို ခံစားနားလည္ႏိုင္ဖို႔၊ ဟန္ခ်က္ညီတဲ့ဘ၀ပံုစံကို နားလည္ႏိုင္ဖို႔ေတြ ၾကိဳးစားလာၾကတယ္လုိ႔ဆိုတယ္။


ေနာက္ဆံုးအဆင့္ကေတာ့ Self-Actualization Needs ပါတဲ့။ ဒီအဆင့္ကေတာ့ လူတစ္ေယာက္အတြက္ သူ႔ပါရမီဓါတ္ခံ၊ စရိုက္၀ါသနာအရ သူမွာရွိတဲ့ အစြမ္းအစေတြအကုန္လံုးထုတ္သံုးျပီး သူျဖစ္ခ်င္တဲ့၊ သူျဖစ္ခြင့္ရွိတဲ့ သူ႔ဘ၀ရဲ ႔အိပ္မက္ကို တည္ေဆာက္ခြင့္ ရလိုျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဆင့္ကို ရႏိုင္ဖို႔ကေတာ့ ေအာက္ကအဆင့္အားလံုးကို ေအာင္ျမင္ျဖတ္သန္းႏိုင္မွသာ ျဖစ္ႏိုင္ပါမယ္လို႔ဆိုတယ္။ အဲဒီအဆင့္ကိုမွ ေနာက္ထပ္ ထပ္ခ်ဲ ႔လိုက္တာက Transcendence Needs ပါ။ တကယ္လို႔ အစြမ္းအစေတြကို ထုတ္သံုးလိုက္လို႔ လိုခ်င္တဲ့ပန္းတိုင္ကို ရရွိေအာင္ျမင္ျပီးသြားတဲ့သူဟာ တျခားလူေတြကို သူလိုပဲေအာင္ျမင္ေပါက္ေျမာက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ ကူညီလမ္းျပေစာင့္ေရွာက္ေပးခ်င္တဲ့ လိုအင္ဆႏၵကို ေခၚပါတယ္တဲ့။ 


ဒါကေတာ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား စိတ္ပညာရွင္ Abraham Harold Maslow ရဲ ႔ နာမည္ေက်ာ္ Hierarchy Of Needs Theory ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအဆင့္ငါးဆင့္လံုးကို ေရာက္ႏိုင္တဲ့သူဟာ အေယာက္တစ္ရာမွာ တစ္ေယာက္ေတာင္ရွိဖို႔မလြယ္ပါဘူးတဲ့။ ေနာက္ျပီး အေပၚကအဆင့္တစ္ခုခုကို ေရာက္ဖို႔ၾကိဳးစားေနတုန္းမွာပဲ ေအာက္က အဆင့္တစ္ခုခုက အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ထိခိုက္ပ်က္စီးခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း ေရာက္ေနတဲ့အဆင့္ကေန နိမ့္ေလွ်ာက်သြားရတတ္တာမ်ိဳးေတြ ရွိေနေသးတာကိုး။ ဒီေတာ့ ပိရမစ္ရဲ ႔ ထိပ္ဆံုးအထိေရာက္ဖို႔ဆိုတာ လူတိုင္းအတြက္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္တာ ေသခ်ာေနပါတယ္။


ဒီသီအိုရီကို အကိုတို႔ ဓမၼအျမင္ႏွင့္ ယွဥ္ထိုးစဥ္းစားၾကည့္ၾကမယ္ဆိုပါေတာ့။ သာမန္လူသားတိုင္းအတြက္ေတာ့ ေအာက္ေျခက လိုအပ္ခ်က္ အဆင့္သံုးဆင့္က မျဖစ္မေနျဖည့္ဆည္းၾကရမွာပဲ။ ဒီလိုျဖည့္ဆည္းတဲ့အခါမွာ ကိုယ္လုပ္သမွ်ကို Effective ျဖစ္မျဖစ္၊ Efficient ျဖစ္မျဖစ္ႏွင့္ ခ်ိန္ျပီးေတာ့ လုပ္ႏိုင္ၾကရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။ အဲဒီအဆင့္ေတြကို အထိုက္အေလွ်ာက္ျပည့္စံုလို႔ စတုတၳအဆင့္ကို ေရာက္လာတဲ့အခါမွာေတာ့ ဘုရားရွင္ရဲ ႔ တပည့္သားသာ၀ကဟာ ဘ၀ရဲ ႔ အဓိပၸါယ္ကို ရွာေဖြတဲ့အခါမွာ ဓမၼႏွင့္ ရွာေဖြလာၾကတယ္။ ေလာကရဲ ႔လြတ္ေျမာက္ရာကို သိခ်င္လာၾကတယ္။ ဘ၀ကို ဓမၼႏွင့္တြဲျပီး ဟန္ခ်က္ညီညီႏွင့္ ဘယ္လိုေနထိုင္ႏိုင္မလဲလို႔ စဥ္းစားလာၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္ဟာ ဘ၀လြတ္ေျမာက္မႈအတြက္ တစ္ေၾကာင္းတည္းေသာလမ္းဆိုတာကို သိလာၾကတယ္။ 


စတုတၳအဆင့္ကို ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္ႏွင့္အညီ ေနထိုင္ျပီး လိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆည္းဖို႔ ၾကိဳးစားလာေတာ့ ေအာက္ေျခက အေျခခံလိုအပ္ခ်က္အဆင့္သံုးဆင့္ကို ျပည့္စံုေအာင္ ဆက္ျပီး ျဖည့္တဲ့ေနရာမွာလည္း အဆင္ေျပလြယ္ကူလာတယ္။ အကုသိုလ္နည္းနည္း၊ စိတ္ပင္ပန္းမႈနည္းနည္းႏွင့္ လုပ္တတ္လာတယ္။ ဘ၀က တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဟန္ခ်က္ညီလာတယ္။ လုပ္တဲ့အလုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို Efficient ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ဖို႔ကို ဦးတည္စဥ္းစားႏိုင္လာတယ္။ အက်ိဳးမရွိ၊ အႏွစ္သာရမရွိတဲ့ အလုပ္ေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးဖို႔ တြန္႔ဆုတ္လာတယ္။ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ျဖစ္လာတယ္။ 


အကိုတို႔ရဲ ႔ အေရွ ႔မွာ သတိပ႒ာန္တရားကို အားထုတ္ရင္းႏွင့္ပဲ ပဥၥမအဆင့္လိုအပ္ခ်က္ကို ျပည့္ေအာင္ ျဖည့္သြားႏိုင္ၾကတဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနတာ ေတြ႔ရတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ပါရမီဓါတ္ခံအားေလွ်ာ္စြာ မိမိရည္မွန္းတဲ့ပန္းတိုင္ေတြဆီ ေရာက္ရွိေပါက္ေျမာက္သြားၾကသလို ကိုယ္သိထားတဲ့အတိုင္း တျခားသူေတြလည္း သိႏိုင္ေအာင္ ျပန္ျပီး လမ္းျပကူညီ ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနၾကတဲ့ သူေတြလည္း အမ်ားၾကီးရွိေနတယ္။ တခ်ိဳ ႔ပုဂၢိဳလ္ေတြက်ေတာ့လည္း ဒီပဥၥမအဆင့္ကို ဓမၼလမ္းေၾကာင္းႏွင့္အညီ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္ဖို႔ ရွိသမွ်အစြမ္းအစေတြ အကုန္ထုတ္သံုးျပီး အသီးသီး တစ္ႏိုင္တစ္ပိုင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကတာ ေတြ႔ေနရတယ္။ 


ဒီေတာ့ ဒါကိုၾကည့္ျပီး ဘာကို ေကာက္ခ်က္ဆြဲမိလဲဆိုေတာ့ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္အတိုင္းသာ လိုက္နာက်င့္သံုးေနထိုင္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ အကိုတို႔တေတြဟာ Maslow ေျပာခဲ့တဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို  ဘယ္အဆင့္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္အသက္အရြယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘယ္ဘ၀အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အႏွစ္သာရရွိရွိ ျဖည့္ဆည္းႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ပဲျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး လိုအပ္ခ်က္အဆင့္ငါးဆင့္လံုးကို ဓမၼႏွင့္အညီ က်င့္ၾကံေနထိုင္ျဖည့္ဆည္းသြားႏိုင္တဲ့သူေတြ အရင္တုန္းကေရာ၊ အခုေရာ ရွိေနတယ္ဆိုတာကိုလည္း သတိထားလိုက္မိတယ္ ညီမေရ။ ဒါဟာ အကိုတို႔ေတြအတြက္ေတာ့ အားတက္စရာခြန္အားပါဘဲ။


အကိုတို႔ရဲ ႔က်န္ရွိေနတဲ့ ဘ၀အခ်ိန္ေတြမွာ လုပ္ရတဲ့အလုပ္တိုင္း အလုပ္တိုင္းကို Efficient ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားလုပ္ရင္း၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သင္ၾကားျပသေပးခဲ့တဲ့ သတိပ႒ာန္တရားေတာ္ကိုလည္း ၾကိဳးစားအားထုတ္ရင္း၊ ျဖည့္ဆည္းရမယ့္ဘ၀ရဲ ႔ လိုအပ္ခ်က္အဆင့္ေတြကိုလည္း ျဖည့္ဆည္းရင္း ေနထိုင္သြားႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္အသက္အရြယ္မွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီဘ၀ကို စြန္႔ခြာသြားရဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္လာရင္ေတာင္ ေနာင္တရပူပန္ေနစရာ၊ ၀မ္းနည္းပူေဆြးေသာကျဖစ္ေနစရာ ရွိလာမွာ မဟုတ္တာ ေသခ်ာေနပါတယ္။ ဒီလိုအေျခအေနအမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးက အကိုတို႔အားလံုးကို လိုေလေသးမရွိ ေဟာၾကားဆံုးမထားခဲ့ျပီးျပီပဲ။ 


ကတံ ေ၀ါ တံ မယာ။ 
စ်ာယထ ဘိကၡေ၀ မာ ပမာဒတၳ။ 
မာ ပစၦာ ၀ိပၸဋိသာရိေနာ အဟု၀တၳ။ 
အယံ ေ၀ါ အမွာကံ အႏုသာသနီ။


မယာ၊ ငါဘုရားသည္။ တံ၊ ထိုျပဳသင့္ ျပဳထိုက္ေသာ တာ၀န္ကို။ ေ၀ါ၊ သင္တို႔အတြက္။ ကတံ၊ ျပဳျပီးျပီ။ 
ဘိကၡေ၀၊ ရဟန္းတို႔။ စ်ာယထ၊ ၀ိပႆနာတရားကို အားထုတ္ၾကကုန္ေလာ့။ မာပမာဒတၱ၊မေမ့ေလ်ာ့ၾကကုန္လင့္။ 
ပစၦာ၊ ေနာက္မွ။ ၀ိပၸဋိသာရိေနာ၊ ႏွလံုးမသာမယာျခင္းသည္။ မာအဟု၀တၳ၊ မျဖစ္ၾကကုန္လင့္။ 
အယံ၊ ဤသည္ကား။ ေ၀ါ၊ သင္တုိ႔အတြက္။ အမွာကံ၊ ငါတို႔၏။ အႏုသာသနီ၊ အဆံုးအမတည္း။ 

(ေဒြဓာ၀ိတကၠသုတ္။ သီဟနာဒ၀ဂ္၊ မူလပဏၰာသ)


ကဲ... အကိုတို႔ရဲ ႔ ဆရာသခင္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးရဲ ႔ တာ၀န္ကေတာ့ ျပီးျပည့္စံုေနပါျပီ။ က်န္တာကေတာ့ တပည့္အလိမၼာေတြျဖစ္ခ်င္ၾကတဲ့ အကိုတို႔၊ ညီမတို႔ တာ၀န္ပဲ ရွိေတာ့တယ္မဟုတ္ပါလား ညီမေရ....။

ညီမရဲ ႔ ေမြးေန႔မွသည္ ေရွ ႔ဆက္ျပီး ေကာင္းမႈကုသိုလ္တရားေတြကို တိုးလို႔စုရင္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္လမ္းညႊန္းျပခဲ့တဲ့ တရားအဆံုးအမေတာ္ေတြအတိုင္း က်င့္ၾကံအားထုတ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္မားတဲ့ အမ်ိဳးေကာင္းသမီးတစ္ဦး ျဖစ္ပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သရင္း...။


ခင္မင္စြာျဖင့္
ကို၀ိ
(၃၀၊ ၈၊ ၂၀၁၂) 

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Wednesday, August 8, 2012

ရွင္ေဒ၀ဒတ္၏ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ေနာက္ဆံုးကန္ေတာ့သြားေသာ ဂါထာေတာ္


 
ဣေမဟိ အ႒ီဟိ တမဂၢပုဂၢလံ၊ ေဒ၀ါတိေဒ၀ံ နရဒမၼသာရထိ ံ။
သမႏၱစကၡဳံ သတပုညလကၡဏံ၊ ပါေဏဟိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဥေပမိ။ 

မိလိႏၵပဥွာ၊၁၁၅။

အဂၢပုဂၢလံ၊ ေလာကသုံးပါးထက္ ျမတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ။

ေဒ၀ါတိေဒ၀ံ၊ သမၼဳတိနတ္ (လူျပည္မွ သာမန္မင္းမ်ား) ဥပပတၱိနတ္ (နတ္ျဗဟၼာမ်ား) တို႔ထက္လြန္ေသာ ဝိသုဒၶိနတ္ (ရဟႏၱာ) ျဖစ္ေတာ္မူေသာ။

နရဒမၼသာရထႎ၊ ဆုံးမထိုက္သူ အေပါင္းကို ေကာင္းစြာ ဆုံးမေတာ္မူေသာ။

သမႏၱစကၡဳံ၊ ထက္ဝန္းက်င္ အပိတ္အပင္မရွိ သိျမင္ႏိုင္ေသာ သဗၺညဳတဉာဏ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ။

သတပုညလကၡဏံ၊ အရာမကေသာ ဘုန္းေတာ္, ေယာက္်ားျမတ္တို႔၏ အမွတ္လကၡဏာေတာ္ ရွိေသာ။

တံဗုဒၶံ၊ ထိုျမတ္စြာဘုရားကို။

ဣေမဟိ အ႒ီဟိ၊ ဤအ႐ိုးတို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း။

ဣေမဟိ ပါေဏဟိ၊ ဤအသက္ဝိညာဥ္တို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း။

သရဏံ၊ ဆည္းကပ္ခိုကိုးျခင္းသို႔။

ဥေပမိ၊ ကပ္ေရာက္ပါ၏။


“ေလာကသုံးပါးထက္ ျမတ္ေသာ ပုဂၢဳိလ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ သမၼဳတိနတ္, ဥပပတၱိ
နတ္တို႔ထက္လြန္ေသာ ဝိသုဒၶိနတ္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ ဆုံးမထိုက္သူ အေပါင္းကို ေကာင္းစြာ ဆုံးမေတာ္မူေသာ၊ ထက္ဝန္းက်င္ အပိတ္အပင္မရွိ သိျမင္ႏိုင္ေသာ၊ သဗၺညဳတဉာဏ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူေသာ၊ အရာမကေသာ ဘုန္းေတာ္, ေယာက္်ားျမတ္တို႔၏ အမွတ္လကၡဏာေတာ္ ရွိေသာ ထိုျမတ္စြာဘုရားကို ဤအ႐ိုးတို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ဤအသက္ဝိညာဥ္တို႔ျဖင့္ လည္းေကာင္း ဆည္းကပ္ခိုကိုးျခင္းသို႔ ကပ္ေရာက္ပါ၏”
 

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

သစ္တံုးတရားေတာ္ (၁၀) သစ္တံုးပမာ ေဒသနာေတာ္ - သီးလံုးဆရာေတာ္






Credit To : U Khin Crays
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Sunday, August 5, 2012

လြတ္လပ္ေသာစိတ္ပိုင္ရွင္သို႔ ဦးညြတ္ျခင္း


ၾသဂုတ္လ (၅) ရက္ေန႔ဟာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀အတြက္ အမွတ္တရျဖစ္ေစတဲ့ လူ (၃) ဦးရဲ ႔ေမြးတဲ့ေန႔ေတြျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မပါ။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ထက္ အသက္ (၁၂)ႏွစ္ၾကီးပါတယ္။ အသက္ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ကြာတဲ့ အစ္မဆိုေပမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေပါင္းေပါင္းျပီး ေျပာမနာ၊ ဆိုမနာ၊ ဆဲမနာေတြပါ။ အခုအသက္အရြယ္အထိ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ စိတ္ဆိုးေဒါသျဖစ္ၾကတယ္ဆိုတာမ်ိဳး မရိွေအာင္ကို တည့္ၾကတဲ့ ေမာင္ႏွမေတြပါ။


ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ျပင္သစ္က ကမၻာေက်ာ္စာေရးဆရာ Guy de Maupassant ပါ။ သူ႔ေမြးေန႔ကလည္း ကၽြန္ေတာ့္အစ္မေမြးေန႔ႏွင့္သြားတူေနလို႔ မွတ္မိတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းသားဘ၀တုန္းက အဂၤလိပ္စာမွာ The Necklace ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ သင္ခဲ့ရတဲ့ သင္ခန္းစာရဲ ႔ မူရင္းစာေရးသူပါပဲ။ စိန္ဆြဲၾကိဳးအတုကို အစစ္ထင္ျပီး ငွားဆြဲရာက ေပ်ာက္ျပီး ဒုကၡျဖစ္ရတဲ့အမ်ိဳးသမီးအေၾကာင္းပါ။ သင္ဖူးခဲ့တဲ့သူေတြေတာ့ မွတ္မိၾကအံုးမယ္ထင္ပါတယ္။ သူေရးတဲ့စာေတြဖတ္ရင္း သူ႔အေၾကာင္းကိုေလ့လာၾကည့္ေတာ့ Maupassant ဟာ ေနာက္ပိုင္း စိတ္က်ေရာဂါျဖစ္ျပီး စိတ္ေရာဂါကုေဆးရံုမွာ ကြယ္လြန္သြားခဲ့ပါတယ္။ သူ႔ကိုယ္သူလည္း ေသေၾကာင္းၾကံခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အဲဒီအေၾကာင္း သိရေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အစ္မကိုေတာင္ ေနာက္ျပီး ေျပာျဖစ္ေသးတယ္။ “အစ္မသတိထားေနာ္၊ အစ္မႏွင့္ေမြးေန႔တူေတြ ရူးျပီးေသတာ ကမၻာ့စာေပသမိုင္းမွာ ရွိတယ္။” လို႔။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အရပ္ထဲမွာ ေျပာတတ္ၾကတဲ့ စကားရွိပါတယ္။ “ရူးရင္ရူး၊ မရူးရင္ထူးမယ္” တဲ့။ (၅) ရက္ေန႔မွာေမြးတဲ့ Maupassant ကေတာ့ ရူးသြားရွာေပမယ့္ ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ ထူးပါတယ္။ အဲဒီ က်န္တဲ့ ေနာက္တစ္ဦးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေန႔တိုင္းလိုလို Facebook မွာ သူ႔ရဲ ႔စာေတြကို  ပို႔စ္ေတြ၊ ပံုေတြ၊ စာေတြမ်ိဳးစံု၊ ဒီဇိုင္းစံုႏွင့္ေရးျပီး တင္ေနၾက၊ ရွယ္ေနၾက၊ ဖတ္ေနၾကရတဲ့၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကည္ညိဳရတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကို ၁၉၄၇ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ (၅) ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ့တာမို႔ ဆရာေတာ္ရဲ ႔သက္ေတာ္ဟာ ဒီႏွစ္မွာေတာ့ (၆၅) ႏွစ္ ျပည့္ျပီျဖစ္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္ေဟာခဲ့တဲ့တရားေတြ၊ ေရးခဲ့တဲ့စာေတြေၾကာင့္ လူေပါင္းမ်ားစြာရဲ ႔ ဘ၀လမ္းေၾကာင္းေတြ ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ၾကတာ ကာယကံရွင္ေတြပဲ အသိဆံုးျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီလို ေျပာင္းလဲသြားခဲ့ၾကတဲ့သူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္လည္း တစ္ဦးအပါအ၀င္မို႔ ဒီႏွစ္ဆရာေတာ့္ေမြးေန႔ကို ဆရာေတာ္ရဲ ႔ ေက်းဇူးဂုဏ္ေတြကို အာရံုျပဳရင္း ဒီစာကို ေမြးေန႔အမွတ္တရ ေရးလိုက္ပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ ၁၉၉၀ခုႏွစ္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဦးဆန္းလြင္ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္အျဖစ္ႏွင့္ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့  “ဓမၼရုပ္စံု” မဂၢဇင္းဟာ ဘာသာေရးစာေပေလာကမွာ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေမက အဲဒီမဂၢဇင္းကို လတိုင္းပံုမွန္၀ယ္ဖတ္တတ္ပါတယ္။ တခါေတာ့ အေမက မဂၢဇင္းဖတ္ရင္း  “သားေရ။ ဒီမွာ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါးအေၾကာင္း ေရးထားတာပါတယ္။ ဘာသာျခားကေနျပီး ဗုဒၶဘာသာဘုန္းၾကီး ျဖစ္သြားတာ၊ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႔လည္း ရထားတယ္။ သူေျပာတဲ့ တရားေတြမွာ အဂၤလိပ္လိုေတြလည္း ပါတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာအေၾကာင္းေတြလည္းပါတယ္။ ထူးထူးျခားျခားပဲ။” လို႔ အံ့ၾသသံႏွင့္လွမ္းေျပာတာ အခုထိ မွတ္မိေနပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အေမေျပာတဲ့ အဲဒီဆရာေတာ္အေၾကာင္းကို ဒီေလာက္စိတ္မ၀င္စားခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီတုန္းက ဓမၼရုပ္စံုမွာ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္၀င္တစားႏွင့္ဖတ္ခဲ့တာ ဆရာဦးဆန္းလြင္ေရးတဲ့ “ပ႑ိတာေဗာဓိ” ဆိုတဲ့ အခန္းဆက္၀တၳဳရွည္ပါပဲ။ (အခုေတာင္ ျပန္ဖတ္ခြင့္ရရင္ ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။)


၁၉၉၈ မွာ တကၠသိုလ္တက္ရင္း ေက်ာင္းေတြပိတ္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္၀င္လုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အလုပ္က ပိုင္ရွင္သူေဌးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္က ေန႔တိုင္းနီးပါး အျပင္ကို အလုပ္ကိစၥႏွင့္ သြားရတတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူ႔ကားေပၚစေရာက္လို႔ ကားေသာ့ဖြင့္လိုက္တာႏွင့္ ကားကက္ဆက္ကေနျပီး ဆရာေတာ္တစ္ပါးရဲ ႔တရားသံက ထြက္လာပါေတာ့တယ္။ အသံေအးေအးေလးႏွင့္ စကားေျပာသလိုမ်ိဳး၊ ဆရာကေန တပည့္ကို စာရွင္းျပသလိုမ်ိဳး ေဟာတဲ့တရားသံမ်ိဳး အရင္က ဒါမ်ိိဳး တစ္ခါမွ မၾကားဖူးေတာ့ အထူးအဆန္းျဖစ္ရပါတယ္။ ဒါနဲ႔ သူေဌးကို ဘယ္ကဆရာေတာ္လဲလို႔ ေမးေတာ့မွ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက မွန္း သိရပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ေန႔စဥ္လို သူေဌးႏွင့္ အျပင္လိုက္ရင္း သူဖြင့္တဲ့ ဆရာေတာ့္တရားေတြကို နာျဖစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္။ နာရင္းက သေဘာက်လာေတာ့ ကိုယ္တိုင္ စူပါဟိုက္ေတးသံသြင္းကို သြားျပီး ဆရာေတာ့္တရားေခြေတြကို ရွာ၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။


ကၽြန္ေတာ္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းစတက္တဲ့အခ်ိန္ ဘာသာေရးစာေပေတြေလ့လာျပီး တရားေတြစနာျဖစ္ေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္က လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္မွာ ငွားျပီးနာျဖစ္ခဲ့တာ သပိတ္အိုင္ဆရာေတာ္၊ ၾကာနီကန္ဆရာေတာ္၊ ျဖဴးဆရာေတာ္၊ ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္ စတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြရဲ ႔ တရားေတြကမ်ားပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းက အခုလိုမ်ိဳး ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ေတြလည္း အမ်ားၾကီး သိပ္မရွိေသး၊ စီဒီ၊ ဒီဗြီဒီေခတ္လည္း မဟုတ္ေသးေတာ့ တရားေခြဆိုတာက အခုလိုမ်ိဳး ေပါေပါမ်ားမ်ားလည္း မရွိသလို ၀ယ္ျပီးနာဖို႔ဆိုတာကလည္း ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္အတြက္ ဘက္ဂ်က္က စကားေျပာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာေတာ့္တရားေခြေတြကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ပတ္တစ္ေခြႏႈန္းေလာက္ႏွင့္ ၀ယ္နာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။


ေနာက္ပိုင္း အဲဒီအလုပ္ကေန ထြက္လိုက္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အဲဒီသူေဌးဆီက အက်င့္တစ္ခုရသြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ကားေမာင္းရင္း တရားနာတဲ့အက်င့္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ႏွင့္ ေက်ာင္းႏွင့္ကို ကားေမာင္းသြားရင္ တစ္နာရီနီးပါးေလာက္ ေမာင္းရပါတယ္။ ေက်ာင္းကို အိမ္က ကားယူသြားျဖစ္တဲ့ေန႔ေတြဆိုရင္ ဆရာေတာ့္တရားကို ေက်ာင္းသြားရင္း တစ္ခါ၊ ေက်ာင္းက အျပန္တစ္ခါ ႏွစ္ခါ နာျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ ညဘက္ မအိပ္ခင္ ေက်ာင္းစာလုပ္ရင္း၊ တျခား ဗာဟီရအလုပ္ေတြလုပ္ရင္း အိပ္ခန္းထဲမွာ တစ္ခါ ထပ္နာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ဆရာေတာ့္တရားေတြႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ယဥ္ပါးေနခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ဆရာေတာ့္စာအုပ္ေတြထြက္လာေတာ့လည္း ထြက္သမွ်ကို ျပန္၀ယ္ဖတ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ တရားေခြေတြမွာ ေဟာထားခဲ့တာေတြကို ျပန္ျပီး စာအုပ္ထုတ္ထားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္မွာ တခါတေလ တရားေခြမွာတုန္းက မပါတာေတြလည္း ပါတတ္ပါတယ္။ တခါတေလလည္း အေခြက ပိုျပည့္စံုေနတတ္ျပန္ပါတယ္။ စာအုပ္ႏွင့္က်ေတာ့ ကိုယ္သေဘာက်တဲ့ေနရာေတြကို Highlight တားလို႔ရတာမို႔ တစ္မ်ိဳး ေကာင္းပါတယ္။


၂၀၀၁ ခုႏွစ္ေလာက္မွာ အင္တာနက္ကို စသံုးျဖစ္ျပီး ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္တာေတြ ဟိုရွာဒီရွာလိုက္ရွာေတာ့ ဆရာေတာ့္အေၾကာင္းေတြ အေနာက္ႏိုင္ငံကတင္ထားတဲ့ ဘာသာေရးဆိုဒ္ေတြမွာ ပါေနတာ သြားေတြ႔ပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္သြားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားခရီးစဥ္ေတြ၊ ဓါတ္ပံုေတြ၊ တရားေတြ ေ၀ေ၀ဆာဆာႏွင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေတာသားျမိဳ ႔တက္သလိုမ်ိဳး ျမင္ရသမွ်၊ ဖတ္ရသမွ်ေတြက အ့ံၾသစရာေတြ ျဖစ္ရပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္ကို ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းက ဘာသာေရးထက္ ေတြးေခၚပညာရွင္တစ္ဦးအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳၾကတာကိုလည္း သတိထားမိပါတယ္။ ဆရာေတာ့္တရားေတြကို အြန္လိုင္းမွာ လိုက္ရွာဖတ္ရင္းကေနပဲ ႏိုင္ငံတကာက ဘာသာေရးဆိုဒ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဆီကို ေရာက္ျဖစ္ ဖတ္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ 


ေျပာရရင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ႔ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားဘ၀ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္ႏွစ္မ်ားမွာ ဆရာေတာ္ရဲ ႔ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကို အမ်ားဆံုးခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီအတြက္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေက်နပ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းကဆိုရင္ စကားေျပာတာေတာင္မွ ေလသံႏွင့္ အသံုးအႏႈန္းက တခါတေလ ဆရာေတာ့္ေလသံေပါက္ေနလို႔ အိမ္ကလူေတြဆိုရင္ “နင့္ေလသံက ဦးေဇာတိကေလသံေပါက္ေနျပီ” လို႔ေတာင္ အေျပာခံရတဲ့အထိပါ။ 


ဆရာေတာ္ရဲ ႔ အဆံုးအမေတြေၾကာင့္ပဲ တရားအားထုတ္ဖို႔ စိတ္၀င္စားျဖစ္ခဲ့ျပီး အားလည္းထုတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ့္စာေတြကို ဖတ္ခါစႏွစ္ေတြတုန္းက သေဘာက်တယ္ဆိုေပမယ့္လို႔ တခ်ိဳ ႔ ေနရာေတြမွာ တရားအားထုတ္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ စိတ္သဘာ၀ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ေျပာတဲ့အပိုင္းေတြဆိုရင္ လက္ေတြ႔ ကိုယ့္မွာလုပ္ထားတာအခံမရွိေတာ့ ထဲထဲ၀င္၀င္နားမလည္ခဲ့ပါဘူး။ သတိပ႒ာန္တရားကို အားထုတ္ျဖစ္သြားတဲ့ေနာက္မွာ ဆရာေတာ့္တရားေတြျပန္နာျဖစ္ေတာ့မွပဲ ဆရာေတာ္ဘာဆိုလိုခ်င္တယ္ဆိုတာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္သေဘာေပါက္ပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုႏွင့္ ဆရာေတာ့္တရားေခြေတြႏွင့္ စာအုပ္ေတြကို ေနာက္တစ္ခါ ျပန္နာ၊ ျပန္ဖတ္ရင္း အရသာထပ္ေတြ႔ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။


ဆရာေတာ့္ေက်းဇူးေတြကို ေအာက္ေမ့သတိရတိုင္း ဆရာေတာ့္ကို ဖူးေတြ႔ခ်င္စိတ္ျဖစ္မိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း အေၾကာင္းေတြက မညီညြတ္ေတာ့ အခုအခ်ိန္အထိ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာေတာ္ကို အျပင္မွာ တစ္ခါမွ မဖူးဘူးေသးပါဘူး။ ဒါႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ဆရာျမသန္းစံကို မဟာေဗာဓိျမိဳင္ဆရာေတာ္ၾကီး ဆံုးမတဲ့စကားေလးကို သတိရမိပါတယ္။ ဆရာျမသန္းစံက ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဖူးခ်င္လို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးရွိတဲ့ ေတာထဲကို ခက္ခက္ခဲခဲသြားျပီး ဖူးေတာ့ ဆရာေတာ္က သူ႔ဆီကို ဒီလိုမ်ိဳး လာတာထက္ ကိုယ့္ဆရာသမားအားထုတ္တဲ့တရားလမ္းေၾကာင္းအတိုင္း အားထုတ္ရင္းက ဆရာသမားသိတဲ့တရားကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ သိျပီး တရားအရသာကို ခံစားသံုးေဆာင္ႏိုင္တာကမွ ပိုအႏွစ္သာရရွိေၾကာင္း “မေမ႕သူတုိ႕ ဓေလ႕တူ၍ အေတြ႕တူတုိ႕ အတူေတြ႕” ဆိုတဲ့ စာအုပ္မွာ ေရးထားတာေလးကို ဖတ္မိေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုလည္း ျပန္ဆင္ျခင္သံုးသပ္မိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အျပင္မွာ လူခ်င္းေတြ႔ဖို႔ထက္ စိတ္က်က္စားရာေနရာခ်င္းနီးစပ္ဖို႔၊ ဉာဏ္က်က္စားရာ ေနရာခ်င္း ထပ္တူက်သြားဖို႔ကသာ ပိုအေရးၾကီးတာပါေလ။


နကၡတၱေဗဒပညာအရေျပာမယ္ဆိုရင္ ဇူလိုင္လ ၂၃ရက္ကေန ၾသဂုတ္လ ၂၂ ရက္အတြင္း ေမြးဖြားၾကတဲ့သူေတြကို သိဟ္ရာသီဖြားလို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ သူ႔ရဲ ႔ အမွတ္လကၡဏာကေတာ့ ျခေသ့ၤပါပဲ။ ဒီရာသီဖြားေတြရဲ ႔စရိုက္လကၡဏာေတြကိုေတာ့ ေလ့လာဖူးတဲ့သူေတြဆိုရင္ သိေလာက္မွာပါ။ ျခေသၤ့တို႔ရဲ ႔သဘာ၀အတိုင္း တစ္ေကာင္ထဲေတာထဲမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနတတ္ျပီး ဘာကိုမွလည္း စိုးရြံ ႔မေနတတ္ၾကသလိုမ်ိဳး အက်င့္စရိုက္ေတြ အဲဒီရက္ပိုင္းေမြးၾကတဲ့ သူေတြမွာ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ ဒါကိုပဲ ဆရာေတာ္က သူကိုယ္တိုင္ေရးထားတဲ့ သူ႔အေၾကာင္းမွာ အခုလိုမ်ိဳးေရးထားပါတယ္။


Living too long in one place makes me feel like I'm in prison. I'm a lion, according to the Burmese tradition. I really feel like roaming in the mountains like a mountain lion. Ah, freedom... I can't tolerate any restriction, bond, or tie. Even attachment that restricts my freedom is not to my liking. People get attached to me and I see that as a danger to my freedom. I love freedom and I can't exchange it for anything. I love freedom of mind too.


Mountain lion I am. Alone, but not lonely anymore. I have learnt to live alone.

ဆရာေတာ္ရဲ ႔ “လြတ္လပ္ေသာစိတ္” ဆိုတဲ့စာအုပ္ကို ဖတ္ဖူးၾကရင္ ဆရာေတာ္ လြတ္လပ္မႈကို ဘယ္ေလာက္ သေဘာက်တယ္၊ တန္ဖိုးထားတယ္။ လူေတြကိုလည္း ဘယ္ေလာက္လြတ္လပ္ေစခ်င္တယ္ဆိုတာကို သတိထားမိၾကမွာပါ။ ေနာက္ Snow In The Summer စာအုပ္ကို ဖတ္ၾကည့္ရင္လည္း ဆရာေတာ္အေနႏွင့္ စိတ္လြတ္လပ္မႈကို ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးထားသလဲဆိုတာကို စာအုပ္ရဲ ႔ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ေရးထားတာ ေတြ႔ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ 

ဆရာေတာ္က တစ္ေနရာမွာေတာ့ သူ႔ဆႏၵကို ဒီလိုထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားထားပါေသးတယ္။


I want to live a long life. Why? Because, I can do much good for myself and for others too.If you love yourself, be mindful. That is the most loving thing. Be mindful of your thoughts and feelings. By knowing yourself better you become a better person.


အသက္အရွည္ၾကီးေနခ်င္တဲ့ ဆရာေတာ့္အတြက္ ဆရာေတာ္ရဲ ႔ သက္ေတာ္ (၆၅)ႏွစ္ ျပည့္တဲ့ ေမြးေန႔မွာ  က်န္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ သာသနာ့တာ၀န္ကိုလည္း ထမ္းေဆာင္ရင္း၊ လူ႔ဘ၀သက္တမ္းေစ့ အသက္ရွင္သန္ျပီး လူအမ်ားစိတ္ျငိမ္းခ်မ္းဖို႔၊ တရားအသိဉာဏ္ေတြတိုးတက္ဖို႔၊ အေတြးအေခၚေတြ ရွင္သန္ရင့္က်က္ဖို႔ အတြက္ ေရွးကထက္ ဆထက္တိုးလို႔ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစလို႔ ဆရာေတာ္ရဲ ႔ ေက်းဇူးဂုဏ္ေတြကို အာရံုျပဳရင္း တပည့္ေတာ္ ရိုေသစြာျဖင့္ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သအပ္ပါတယ္ ဆရာေတာ္ဘုရား။

ကၽြန္ေတာ္ေရးတဲ့ ဒီစာကိုဖတ္ျဖစ္ၾကတဲ့ ဆရာေတာ့္ေက်းဇူးေတြရွိထားၾကတဲ့ တပည့္အေပါင္း၊ စာဖတ္ပရိတ္သတ္အေပါင္း၊ တရားနာပရိတ္သတ္အေပါင္းကလည္း ဆရာေတာ့္ေမြးေန႔အတြက္ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႔သေပးၾကပါအံုးလို႔ ႏိႈးေဆာ္တိုက္တြန္းရင္း....။




ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, August 3, 2012

ျငိမ္းခ်မ္းျခင္း တရားေတာ္


ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊ 

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတာပဲ ရိွေတာ႔တယ္၊

ၿငိမ္းခ်မ္းတာပဲ ရိွေတာ႔တယ္။

ငါစိတ္ခ်မ္းသာသလို အားလံုး စိတ္ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ငါ႔အတြက္လည္း အက်ိဳးရိွတာ၊ အမ်ားအတြက္လည္း အက်ိဳးရိွတာကို လုပ္မယ္။

ငါတစ္ေယာက္တည္း အက်ိဳးရိွၿပီးေတာ႔ အမ်ားအက်ိဳး ထိခိုက္တာကို မလုပ္ဘူး။

ရိုးရိုးသားသား၊ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ ၾကိဳးၾကိဳးစားစား လုပ္မယ္။

မရိုးသားတာ၊ မမွန္ကန္တာကို မလုပ္ဘူူး။

ဘယ္ေလာက္ပဲ အခက္အခဲေတြရိွရိွ အမွန္ကန္ဆံုး၊ အေကာင္းဆံုး၊ အရိုးသားဆံုး နည္းလမ္းကို ရေအာင္ရွာၿပီးေတာ႔ အခက္အခဲေတြကို ေၿဖရွင္းသြားမယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတာ သဘာ၀ပါ။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ အမွန္ကို လိုလားတဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ တကိုယ္ေကာင္းမဆန္ဘူး။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ တန္ဖိုးအရိွဆံုးအရာ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းမွဳမရိွရင္ ပစၥည္း၊ ဥစၥာ၊ ရာထူး၊ အာဏာ ဘယ္ေလာက္ပဲရိွရိွ ဘ၀ဟာ အဓိပၸာယ္ မရိွႏိုင္ဘူး။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မွုရိွတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿမင္႔ၿမတ္တဲ႔သူဟာ သေဘာထားၾကီးတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

သေဘာထားၾကီးတဲ႔သူဟာ မ်ွတတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

သေဘာထားၾကိီးတဲ႔သူဟာ ခြင္႔လႊတ္တတ္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ မိတ္ေဆြေကာင္းၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔သူဟာ မိမိကုိယ္ကို ေလးစားတဲ႔သူၿဖစ္တယ္။

မိမိကိုယ္ကို ေလးစားတဲ႔သူဟာ သူတစ္ပါးကို ေလးစားတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔စိတ္ဟာ အမွန္ကို လိုလားတဲ႔စိတ္ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔သူဟာ ေအာင္ၿမင္ေနတဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္ဟာ ေက်နပ္ေနတဲ႔စိတ္ ၿဖစ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္မွာ စာနာမႈရိွ္တယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔ စိတ္မွာ ဂုဏ္သိကၡာ ရိွတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတဲ႔စိတ္မွာ သတၱိေတြ၊ အင္အားေတြ ၿပည္႔ေနတယ္။

စိတ္ရဲ ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဟာ အေပ်ာ္အပါးထက္ ပိုၿပီး ေက်နပ္စရာ ေကာင္းတယ္။

မိမိစိတ္ကို ၿပန္ၾကည္႔ပါ။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနပါတယ္၊

ၿမင္႔ၿမတ္ေနပါတယ္။

ေကာင္းတဲ႔နည္း၊ မွန္ကန္တဲ႔နည္းနဲ႔ ေအာင္ၿမင္တဲ႔သူ၊ ၾကီးပြားတဲ႔သူ ၿဖစ္ရမယ္။

ငါ႔မွာ အရည္အခ်င္းေကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ္။

ေန႔စဥ္ ၾကိဳးစားသြားမယ္။

ငါဟာ ငါ႔အက်ိဳးကိုေရာ၊ အမ်ားအက်ိဳးကိုပါ အမ်ားၾကီး ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ႔သူ ၿဖစ္တယ္။

ငါဟာ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ စိတ္ဓါတ္ေရာ၊ အသိဉာဏ္ေရာ၊ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ေရာ တိုးတက္ေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္၊

ၿငိမ္းခ်မ္းေနတယ္။

ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ၊

အားလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ။



Typed By: Monica Pyone








ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

မင္းကြန္းဆရာေတာ္ၾကီး ဂဏနာနည္းကို အေျခခံ၍ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ “၀ိပႆနာ ရႈပြားနည္း” တရားေတာ္




ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္