Tuesday, November 30, 2010

Power ကူးစက္ခံရျခင္း (၃)


ျပီးခဲ့တဲ့ရက္ပိုင္းေတြထဲမွာ ဆရာေနဇင္လတ္ ရဲ ႔ စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္မိရာကစလို ့ Power ဆိုတဲ့စကားလံုးက အေတြးထဲကို ေရာက္ေရာက္လာပါတယ္။ ဆရာကေတာ့ အဲဒီစာအုပ္ထဲက ေဆာင္းပါးေတြထဲမွာ Power အမ်ိဳးမ်ိဳးအေၾကာင္းကို အက်ယ္ခ်ဲ ႔ျပီးရွင္းျပထားေလရဲ ႔။ Personal Power က စလို ့ Positional Power, Constitutional Power, Social Power, Economic Power, Military Power, National Power, Technical Power, Political Power, Intuitive Power, Charismatic Power စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ေနာက္ ပါ၀ါေတြကို အုပ္စုလိုက္ အမ်ိဳးအစားေတြခြဲျပျပီး ရွင္းျပထားပါေသးတယ္။

ပါ၀ါရဲ႔ အဓိပၸါယ္ကလည္း အသံုးျပဳတဲ့နယ္ပယ္ေပၚမူတည္ျပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးဖြင့္ဆိုပံုကြဲျပားတယ္။ အဲဒီအဓိပၸါယ္ေတြအမ်ားၾကီးထဲမွာ “Power is the ability to influence the behavior of others.” ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္က ကၽြန္ေတာ္အခုေရးေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာႏွင့္ အနီးစပ္ဆံုးတူေနတာကို သတိျပဳမိပါတယ္။ ေျပာရရင္ အေျခခံအက်ဆံုးျဖစ္တဲ့ Personal Power ေပါ့။ လူတစ္ဦးဆီ တစ္ဦးဆီက မိမိတို႔ရဲ ့ကိုယ္ပိုင္ပါ၀ါကို တိုးတက္ဖြံ ့ျဖိဳးလာေအာင္ ၾကိဳးစားႏိုင္ၾကရင္ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဘာမ်ားျဖစ္လာႏိုင္မလဲလို႔ ေတြးမိတဲ့သေဘာပါ။

ဆရာေနဇင္လတ္ရဲ ႔စာထဲမွာ မဟတၱမဂႏၵီၾကီးႏွင့္ Personal Power ကို ဥပမာေပးထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ ဂႏၵီၾကီးရဲ ႔ Personal Power အားေကာင္းမႈဟာ အိႏၵိယတမ်ိဳးသားလံုးရဲ ႔ နယ္ခ်ဲ ့ဆန္႔က်င္ေရးစြမ္းအား People Power ကို ျဖစ္ေစခဲ့တယ္တဲ့။

ဆရာ့စာကိုဖတ္ရင္း လူတစ္ဦးခ်င္းဆီရဲ ႔ Personal Power က အားေကာင္းရင္ ေကာင္းသေလာက္ ပတ္၀န္းက်င္ကို ရိုက္ခတ္ႏိုင္၊ ကူးစပ္ႏိုင္ျပီး အားၾကီးတဲ့ အင္အားထု၊ အသိုင္းအ၀န္းတစ္ခု၊ ေနာက္ဆံုး Revolution တစ္ခုအထိ ျဖစ္သြားႏိုင္ေစတဲ့အေၾကာင္းကို ကိုယ့္ဖာသာဆက္ေတြးမိပါတယ္။ (စာဖတ္သူမ်ားကိုလည္း ဒီအေၾကာင္း ဆက္ျပီးေတြးေစခ်င္ပါတယ္။)

ေလာကရဲ႔ အထြဋ္အျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ Personal Power အားေကာင္းမႈကို သာဓကအျဖစ္ ယူၾကည့္မိပါတယ္။ အရွင္ျမတ္ရဲ႔ ပါရမီအဟုန္တို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ Personal Power ၾကီးမွာ သေဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ၾကီးႏွင့္ ေပါင္းစပ္လိုက္ေတာ့ Dhamma Power ကိုပါ ထပ္ျဖစ္ေစျပီး တစ္ေလာကလံုးအတြက္ နိဗၺာန္လမ္းစဥ္ကို ဦးေဆာင္ေခၚယူႏိုင္ပါေတာ့တယ္။ အရွင္ျမတ္ႏွင့္ ေတြ႔ၾကံဳဆံုေတြ႔လိုက္ရတဲ့သူတိုင္းဟာ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ စိတ္ေက်နပ္မႈ၊ ေအးခ်မ္းမႈကို ရရွိခံစားသြားတတ္ၾကပါတယ္။ အနိမ့္ဆံုးအဆင့္ ရန္ျပဳဖို႔လာတဲ့သူေတာင္မွ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔သာ၀ကအျဖစ္ ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ေရာက္သြားၾကရတယ္။ သတၱ၀ါေတြရဲ ႔ သံသရာအစဥ္အဆက္က စြဲကိုင္လာခဲ့ၾကတဲ့ အတၱႏွင့္ယွဥ္တဲ့ အယူမွားေတြကိုစြန္႔လႊတ္လိုက္ၾကျပီး အနတၱလမ္းအတြက္ Revolution အသစ္တစ္ခုကို စတင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

Personal Power အေၾကာင္းေတြးေနတုန္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ။ ဟိုးရက္အနည္းငယ္က ဒီဂ်ပန္ကို ကမၻာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီး ၾကြေရာက္သီတင္းသံုးခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို အနီးကပ္ေလ့လာေတာ့လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ႔ Personal Power အားေကာင္းမႈကို သတိထားမိျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ႔ လုပ္ရင္ျဖစ္ကိုျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ ခိုင္မာတဲ့စိတ္ဓာတ္၊ ဘာအခက္အခဲပဲရွိရွိ ေနာက္ဆုတ္ဖို႔အစီအစဥ္မရွိတဲ့ ဇြဲလံု႔လ၊ မိမိကိုယ္တိုင္ႏွင့္ တပည့္ဒကာဒကာမေတြကို Control လုပ္ႏိုင္တဲ့ Leadership ကၽြမ္းက်င္မႈေတြကို ဖူးလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္ ခဏေလာက္မွာတင္ အကဲခတ္မိလိုက္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေလာက္ၾကီးက်ယ္တဲ့ သာသနာျပဳအလုပ္ေတြကို ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ေနႏိုင္တာကိုးလို ့ စိတ္ထဲရွင္းရွင္းလင္းလင္း သေဘာက်ေက်နပ္မႈျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

ဒီရက္ပိုင္းထဲမွာပဲ ရန္ကုန္မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္က ျပန္္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေန႔စဥ္ အြန္လိုင္းမွာရွိသမွ် အန္တီစုရဲ ႔သတင္းေတြ အဂၤလိပ္ ျမန္မာ သတင္းမွန္သမွ် လိုက္ရွာဖတ္၊ နားေထာင္၊ ၾကည့္ရႈျဖစ္ေတာ့ အန္တီ့ရဲ ႔ Personal Power ကလည္း အရွိန္အဟုန္ ၾကီးၾကီးႏွင့္ တစ္ကမၻာလံုးကသူေတြဆီ ရိုက္ခတ္ႏိုင္တာကို ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။ ပင္ကိုယ္ကအရည္အခ်င္းျပည့္၀ခဲ့သူျဖစ္တဲ့အျပင္ မိမိအက်ိဳး၊ မိသားစုအက်ိဳးကို မငဲ့ဘဲ လူေတြအေပၚထားတဲ့ သူ႔ရဲ ႔ ေစတနာ၊ ေမတၱာဓာတ္က လူေတြရဲ ႔ စိတ္ဘ၀င္ကို ခိုက္ေစပါတယ္။ သူႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမွာကို ၾကိဳက္တဲ့သူလည္းရွိႏိုင္သလို၊ မၾကိဳက္တဲ့သူေတြလည္းရွိေနမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူဟာ ကမၻာ့လူထုက အသိအမွတ္ျပဳ ဦးညႊတ္လိုက္ရတဲ့ စံျပအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ ဘယ္သူျငင္းႏိုင္မွာလဲ။

ဒီလို တိုင္းေက်ာ္ ျပည္ေက်ာ္ ကမၻာေက်ာ္ေအာင္ Personal Power ေကာင္းၾကတဲ့ သူေတြရွိသလို ကိုယ္ေနထိုင္လႈပ္ရွားေနရတဲ့ ၀န္းက်င္ေသးေသးေလးထဲမွာပဲ မိမိရဲ႔ Personal Power ႏွင့္ ကိုယ္ႏွင့္ေတြ႔ၾကံဳထိစပ္ ဆက္ဆံေနရတဲ့သူေတြကို အလင္းဓာတ္ ေပးေနတဲ့သူေတြလည္း ေနရာအႏွံ႔မွာ ရွိေနၾကတာပါပဲ။

(ဆက္ရန္)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Monday, November 29, 2010

Power ကူးစက္ခံရျခင္း (၂)



ျမန္မာစကားမွာ “တံငါနားနီး တံငါ၊ မုဆိုးနားနီး မုဆိုး” ဆိုတာရွိပါတယ္။ မိမိပတ္၀န္းက်င္ေပၚမူတည္ျပီး လူေတြရဲ ႔ အျပဳအမူ၊ အေနအထိုင္၊ ဓေလ့စရိုက္ေတြ ကူးစက္ေျပာင္းလဲသြားတတ္ပံုကို ညႊန္းဆိုခ်င္တဲ့ ဆိုရိုးစကားအျဖစ္ အေျပာမ်ားၾကပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ေန႔စဥ္ဘ၀မွာ ပတ္၀န္းက်င္က ကိုယ္အျမဲလို ေတြ႔ျမင္ဆက္ဆံေနရသူေတြက ကိုယ့္ရဲ ႔ ေနမႈထိုင္မႈပံုစံ၊ ေတြးပံုေခၚပံုေတြအေပၚမွာ သိသိသာသာေရာ၊ မသိမသာပါ လႊမ္းမိုးမႈလုပ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

ကေလးေတြ အရြယ္ငယ္ငယ္ကဆို အိမ္က လူၾကီးေတြ လုပ္တာကိုင္တာ ေျပာတာဆိုတာေတြကို လိုက္ျပီးအတုခိုးလုပ္တတ္ၾကတယ္။ နဲနဲေလးအသက္ၾကီးလာေတာ့ ကိုယ္ခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္ထက္အသက္ၾကီးတဲ့ သူေတြကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အတုခိုးျပန္တယ္။ ဒီလိုႏွင့္ အရြယ္ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုယ္သေဘာက်တဲ့ မင္းသား၊ မင္းသမီးေတြ၊ အဆိုေတာ္ေတြကို အတုခိုးမိတတ္ျပန္တယ္။ ဒီထက္ပိုၾကီးလာ အေတြ႔အၾကံဳပိုမ်ားလာေတာ့ ကိုယ္ဖတ္တဲ့စာေတြ၊ ကိုယ္ႏွင့္နီးစပ္တဲ့သူေတြဆီကေန အမူအက်င့္ေတြ၊ အေတြးအေခၚေတြကို အတုခိုးမိၾကျပန္ပါေရာ။

ကိုယ္ကိုယ္တိုင္က စိတ္လိုလက္ရႏွင့္ အတုခိုးမိတာရွိသလို ကိုယ္မသိလိုက္ပဲလည္း ပတ္၀န္က်င္ကလူေတြရဲ ႔ အမူအက်င့္ေတြ၊ လုပ္ပံုကိုင္ပံုေတြက ကိုယ့္ဆီကူူးစက္သြားတာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ျပန္ပါတယ္။

ေရႊဥေဒါင္းစာအုပ္ေတြအျမဲဖတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဟာ သူေရးတဲ့စာေတြႏွင့္ သူေျပာတဲ့စကားေတြမွာ ေရႊဥေဒါင္းေလသံထြက္ထြက္ ေနတတ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးရဲ ႔ တရားေခြကို အျမဲနာတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က်ေတာ့ သူ႔ေလသံက ဆရာေတာ့္ေလသံျဖစ္ျဖစ္ေနလို႔ စိတ္ထဲက ရယ္ခ်င္ခဲ့မိဖူးပါတယ္။ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံမွာ အေနၾကာသြားတဲ့ ျမန္မာေတြ ျမန္မာစကားေျပာရင္ ဂ်ပန္စကားေျပာသလိုပဲ အပိုဒ္ေတြခြဲခြဲျပီး ဂ်ပန္ေလယူေလသိမ္းႏွင့္ ေျပာၾကတာကို ကၽြန္ေတာ္ဒီေရာက္ခါစက ၾကားေနက်မဟုတ္ေတာ့ ဒီလူေတြ ျမန္မာျပည္ ဘယ္နယ္ကလဲမသိဘူးလို ့ေတြးမိခဲ့ဖူးပါေသးတယ္။

ဆရာေတာ္တစ္ပါးက သူ႔ရဲ ႔စာအုပ္တစ္အုပ္ထဲမွာ တရားအားထုတ္မယ့္ေယာဂီေတြအတြက္ လိုက္နာသင့္တဲ့အခ်က္ေတြအျဖစ္ ေဖာ္ျပထားတာက ေယာဂီေတြအေနႏွင့္ နည္းမွန္လမ္းမွန္းႏွင့္ တရားကို အေျခခံက်က် သေဘာထားမွန္မွန္ႏွင့္ အျမဲ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနဖို႔လိုအပ္သလို အျခားတစ္ဘက္မွာလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ စိတ္ထားေတာ္ေတြထဲက မိမိႏွစ္သက္ရာ ဂုဏ္ေတာ္တစ္ခုခုကို အာရံုျပဳႏွလံုးသြင္းေနဖို႔လိုအပ္ပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုႏွလံုးသြင္းျခင္းအားျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ ျမင့္ျမတ္တဲ့ဂုဏ္ေတာ္ အရည္အေသြးေတာ္ဟာ မိမိဆီကို ကူးစက္လာျပီး ကိုယ္တိုင္လည္း အဲဒီအရည္အေသြးေကာင္းမ်ိဳး အနီးစပ္ဆံုး ပိုင္ဆိုင္သြားႏိုင္လို႔ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။

ဒါ့အျပင္ မိမိရဲ ႔ပတ္၀န္းက်င္အနီးအနားမွာ တရားကိုႏွလံုးသြင္းျပီး အျမဲေအးခ်မ္းစြာေနတတ္တဲ့ ဆရာေတာ္သမားေတာ္မ်ား၊ လူပုဂၢိဳလ္ေယာဂီမ်ား ရွိေနရင္ ၄င္းပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ ႔ ေနပံုထိုင္ပံု ေျပာပံုဆိုပံုေတြကို အတုယူမွတ္သားႏိုင္လို႔မို႔ မိမိအတြက္ တရားအားထုတ္ရာမွာ ပိုအက်ိဳးမ်ားႏိုင္ေၾကာင္း အၾကံျပဳထားပါတယ္။

၀ါရင့္ေယာဂီတစ္ဦးကေတာ့ တရားအားထုတ္ခ်င္တဲ့၊ အားထုတ္ေနတဲ့ေယာဂီမ်ားအတြက္ အျမဲေဆာင္ထားျပီး အခြင့္အေရးရတိုင္း ဖတ္ရႈႏွလံုးသြင္းသင့္တဲ့စာအုပ္ေကာင္းတစ္အုပ္အျဖစ္ ဆရာၾကီးဦးေဌးလိႈင္ေရးခဲ့တဲ့ “ရဟႏၱာႏွင့္ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ား” စာအုပ္ကို ညႊန္းဆိုပါတယ္။ ဒီစာအုပ္ဟာ ေလာကက လြန္ေျမာက္ခဲ့ျပီးခဲ့တဲ့သူေတြရဲ ႔ ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ သူတို႔ရဲ ့ ဘ၀ျဖတ္သန္းခဲ့ရပံုေတြ၊ ေနထိုင္ျပဳမူဆက္ဆံပံုေတြကို မွတ္တမ္းတင္ထားတာျဖစ္လို႔မုိ႔ အတုယူစရာ ၾကည္ညိဳစရာေတြ အျပည့္ႏွင့္ သဒၶါခြန္အား တိုးတက္လာေစမွာ ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

(ဆက္ရန္)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, November 26, 2010

Power ကူးစက္ခံရျခင္း (၁)


ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မဂၤလသုတ္တရားေတာ္မွာ “သမဏာနဥၥ ဒႆနံ” လို႔ ထည့္သြင္းေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ တိုက္ရိုက္အဓိပၸါယ္ယူရင္ေတာ့ “ရဟန္းသံဃာေတာ္တို႔ကို ဖူးေတြ႔ရျခင္းဟာ ျမတ္ေသာ မဂၤလာ” ျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက မနက္မိုးလင္းအိပ္ယာထလို ့ အိမ္ျပင္ထြက္လိုက္တဲ့အခ်ိန္ ဆြမ္းခံၾကြေနတဲ့ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးပါးကို လွမ္းျပီးဖူးေတြ႔မိတိုင္း စိတ္ထဲမွာ အျမဲတမ္း အတိုင္းမသိၾကည္ညိုစိတ္ျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ သကၤန္းကို ညီညီညာညာ ေသေသသပ္သပ္ ၀တ္ရံုျပီး သပိတ္ကိုလြယ္ ဖိနပ္မပါ ေျခဗလာႏွင့္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း လွမ္းၾကြသြားေနတဲ့ကိုယ္ေတာ္ကိုၾကည့္ျပီး ကိုယ္မလုပ္ႏိုင္ေသးတဲ့အလုပ္တစ္ခုကို လုပ္ေနတဲ့သူတစ္ဦးအျဖစ္ စိတ္ထဲက အားက်မိသလို ျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္က အရွင္ျမတ္ၾကီးႏွင့္သံဃာေတာ္ေတြဆြမ္းခံၾကြပံုကို အာရံုျပဳ ၾကည္ညိဳမိတတ္ပါတယ္။

ဆရာေတာ္တစ္ပါးကေတာ့ သူ႔တရားတစ္ပုဒ္ထဲမွာ “သမဏာနဥၥ ဒႆနံ” ရဲ ႔ အနက္အဓိပၸါယ္ကို ခ်ဲ ့ယူလိုက္ျပီး “ျငိမ္းေအးေသာသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုရျခင္းဟာ မဂၤလာတစ္ပါး” ျဖစ္တယ္လို ့ ေဟာၾကားထားတာကို မွတ္သားမိခဲ့ဖူးပါတယ္။

ေတာင္ပုလုဆရာေတာ္ၾကီးသက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္က အေမရိကန္သာသနာျပဳခရီးစဥ္မွာ နိဳင္ငံျခားသားတခ်ိဳ ႔က ဆရာေတာ္ၾကီးတစ္ပါးတည္း နားေနခ်ိန္ေတြမွာ ဆရာေတာ္ၾကီး အနီးအနားေလးမွာ ခဏေလာက္ ထိုင္ခြင့္ရဖို႔ ခြင့္ေတာင္းၾကတယ္တဲ့။ သူတို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးကို စကားလည္းမေျပာပါဘူး။ ဒီအတိုင္းေလး ဆရာေတာ္ၾကီးနားထိုင္ခ်င္လို ့ပါလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ဘာလို႔အနားနားသြားထိုင္ခ်င္ၾကတာလဲလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးနားသြားထိုင္ေနရတာ စိတ္ထဲ ေအးခ်မ္းလို႔ပါတဲ့။

ဒလိုင္းလားမားမိန္႔ခြန္းေျပာတဲ့အခါ ပရိတ္သတ္က ေသာင္းႏွင့္ခ်ီျပီး နားေထာင္တတ္ပါတယ္။ တခါတေလ ဒလိုင္းလားမားက အဂၤလိပ္လို ေျပာတာမဟုတ္ပဲ သူ႔တိဗက္ဘာသာစကားႏွင့္ ေျပာတာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ နားေထာင္ေနၾကတဲ့သူေတြကို နားမလည္ပဲ ဘာလို႔နားေထာင္ေနၾကတာလဲလို႔စံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ သူ႔စကားကိုနားမလည္ေပမယ့္ သူ႔ေျပာပံုဆိုပံုႏွင့္ စကားသံေတြထဲမွာ ေမတၱာေစတနာဓာတ္ေတြပါလို႔မို႔ သူ႔ကိုၾကည့္ေန သူ႔အသံကိုၾကားေနရတာကိုက စိတ္ခ်မ္းသာလို႔ပါလို ့ ေျပာၾကပါတယ္တဲ့။

ပူေလာင္ပ်ာယာခပ္ေနတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ တခါတေလ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းႏွင့္ ေန႔စဥ္ဘ၀ကို ေနထိုင္သြားလာေနတဲ့သူေတြကို ေတြ႔ျမင္ရတတ္ပါတယ္။ သူတို႔ရဲ ့ အသြင္အျပင္ကို ၾကည့္လိုက္ရံုႏွင့္ ၾကည့္မိတဲ့သူဆီကို အေအးဓာတ္က ကူးစက္ခံလိုက္ရတာမ်ိဳးပါ။ ေနပံုထိုင္ပံု၊ ေျပာပံုဆိုပံု ေအးခ်မ္းျပီး ဆက္ဆံရသူတိုင္းကို ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြ လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ဆက္ဆံတတ္ၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူတို႔ႏွင့္ စကားေျပာလိုက္ရတဲ့သူ၊ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔ေျပာစကားကို ၾကားလိုက္ရတဲ့သူ၊ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ သူတို႔ကို ခပ္လွမ္းလွမ္းက ျမင္လိုက္ရတဲ့သူကိုေတာင္မွ စိတ္ေက်နပ္မႈႏွင့္ ေအးခ်မ္းမႈကို ေပးႏိုင္ၾကသူေတြပါ။

(ဆက္ရန္)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Saturday, November 20, 2010

Moonlight



*Moonlight*

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ရင္ေသြးငယ္ပါ
ဒီကမၻာေလာကထဲ ခို၀င္ေရာက္လာ
အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ပညာအလင္းႏွင့္
မဟာကရုဏာဓာတ္ ျဖန္႔က်က္ထားတဲ့ ျမတ္ေနရာ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
ေလးသေခ်ၤကမၻာတစ္သိန္း
အတၱမဲ့ ျဖည့္တင္းခဲ့ ရိကၡာ
ကိုယ္ေတာ္ရဲ ႔ ေျခဖမိုး
တပည့္ေတာ္မွာ ျမဴမႈန္တစ္ပြင့္မွ်သာ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
စားဖို႔အတြက္ အသက္ရွင္သူ
သက္ရွိတစ္ဦးအျဖစ္ထက္ပိုဖို႔
ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ လမ္းျပေတာ္မူပါ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
ေလာကဓံလက္ၾကမ္း ဆုတ္ညွစ္တဲ့အခိုက္မွာ
အရွင့္ရဲ ႔ ဓမၼအလင္းဓာတ္
ခႏၶာတြင္း စီး၀င္ခြင့္ျပဳပါ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
ကိုယ္ႏွင့္ထိစပ္ ဒီ၀န္းက်င္အတြက္
အတိုင္းအတာတစ္ခုေတာ့
စြမ္းႏိုင္သေလာက္ ေပးဆပ္ခြင့္ျပဳပါ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
ေနာင္ေတာ္မ်ားေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းမဟာ
တေသြမတိမ္း
တပည့္ေတာ္လည္း လိုက္ေလွ်ာက္ခြင့္ျပဳပါ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
ဆံုးျဖတ္ခ်က္ယိမ္းယိုင္လို႔ စိတ္အားနည္းခိုက္မွာ
ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္ႏွင့္ ေမတၱာဓာတ္က
ဆြဲထူမ ေထြးေပြ ႔ေတာ္မူပါ

တပည့္ေတာ္ဟာ အရွင္ျမတ္ရဲ ႔ ရင္ေသြးငယ္ပါ
ဘုန္းေတာ္ရွင္က ေနမင္းပမာ
စၾကာအနႏၱ ထြန္းေတာက္တဲ့အခိုက္
တပည့္ေတာ္အား လတစ္စင္း ျဖစ္ခြင့္ေပးသနားပါ။

ဘာရယ္လို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နားေထာင္ရင္း စိတ္ကူးေပါက္တာႏွင့္ ထေရးလိုက္တာပါ။ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔လည္း ျဖစ္ေနတာႏွင့္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ ့ ကဗ်ာမက် စာမက် တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ အမွတ္တရပါ။ ဖတ္လို႔အဆင္မေျပခဲ့ရင္ေတာ့ ကဗ်ာက၀ိ ပညာရွိအေပါင္း သည္းခံေတာ္မူၾကပါလို႔။

ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္တဲ့ သီခ်င္းကို နားေထာင္ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ အဲဒီမွာ သြားနားေထာင္ၾကည့္ပါ။ သီခ်င္းနာမည္က Gekkou တဲ့။ ဆိုတဲ့အဆိုေတာ္က Chihiro Onitsuka ပါ။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, November 19, 2010

ေဆာင္းညေန ေကာင္းကင္ေအာက္က ကာမာကူရ

ဒီေန႔ ညေန ကာမာကူရဘုရားသြားဖူးရင္း စိတ္ထဲ ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလာတာနဲ႔ တစ္ခ်ိန္လံုး ဓာတ္ပံုေတြပဲ ရိုက္ခဲ့ျပီး ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ စေရာက္တုန္းက ညေနငါးနာရီ အလင္းေရာင္ရွိေနေသးရာကေန နာရီ၀က္အတြင္း ေန၀င္ျပီး လထြက္လာတာကို အမွတ္တရ မွတ္တမ္းတင္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အခု ဂ်ပန္မွာ ေဆာင္း၀င္ေနျပီမို႔ ေန႔တာတိုျပီး ညတာရွည္ေနပါျပီ။

(ဓာတ္ပံုဆရာက Pro မဟုတ္တဲ့အတြက္ ဓာတ္ပံုေတြ ရုပ္ထြက္ quality မေကာင္းတာကိုေတာ့ သည္းခံေပးေစလိုပါတယ္ ခင္ဗ်ား။)



















ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Thursday, November 18, 2010

“အိပ္ေရးပ်က္ေပမယ့္ ျမတ္ပါသည္”

က်ဴရွဴးဆရာေတာ္၊ ပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီး၊ ထိုင္၀မ္ဆရာေတာ္ၾကီး

ပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီး၊ ထိုင္၀မ္ဆရာေတာ္ၾကီး၊ နာဂိုယာဆရာေတာ္


ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေက်ာ္က ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို တိုက်ိဳျမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းထိုင္ကိုယ္ေတာ္က ဖုန္းဆက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္အပတ္ထဲ ပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီး ၾကြလာရင္ ညပိုင္းေတြမွာ ေ၀ယ်ာ၀စၥ၀ိုင္းကူေပးဖို ့ ဘယ္ရက္ေတြအားမလဲ လို ့ေမးလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း တနလၤာကေန ေသာၾကာအထိ ၾကားရက္ဆို ဘယ္ရက္မဆို အဆင္ေျပေၾကာင္း ျပန္ေျဖရင္း ရက္ညွိၾကေတာ့ ဒီအပတ္ အဂၤါေန႔ႏွင့္ဗုဒၶဟူးေန႔ ႏွစ္ရက္ကို တာ၀န္ယူေပးျဖစ္သြားပါတယ္။

ပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီးက တိုက်ိဳျမိဳ ႔မွာ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအေဆာက္အအံုတစ္ခု သီးျခားေပၚထြန္းလာဖို႔ ၾကိဳးစားၾကေတာ့ အရင္ဦးဆံုး န၀ကမၼစိုက္ထုတ္လွဴဒါန္းျပီး တိုက္တြန္း အားေပးမႈျပဳခဲ့တဲ့ ပုဂၢိဳလ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခု ေက်ာင္းၾကီးျပီးစီးသြားခ်ိန္မွာ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ပင့္ေဆာင္ျပီး ေက်ာင္းေတာ္အသစ္ၾကီးကို ျပသရင္း ေက်းဇူးျပဳပူေဇာ္ဂုဏ္ျပဳၾကတာျဖစ္ပါတယ္။

အဂၤါေန ့ည ကိုးနာရီေလာက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ႏွင့္အတူ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေမွ်ာ္မွန္းထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ ဧည့္ပရိသတ္ေတြႏွင့္ ေက်ာင္းမွာ စည္ကားေနပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဖူးေျမာ္ရင္း ၾသ၀ါဒခံေနတဲ့သူေတြ၊ နံနက္အာရံုဆြမ္းအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္စီမံတဲ့သူေတြႏွင့္ ေက်ာင္းရဲ ့အထပ္တိုင္းက လူေတြႏွင့္ျပည့္ေနပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆရာေတာ္ၾကီးသီတင္းသံုးေနတဲ့အခန္းထဲ ၀င္ေရာက္၀တ္ျဖည့္ျပီး ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဖူးေတြ႔ၾကည္ညိဳခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးဟာ သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေနျပီျဖစ္ေသာ္လည္း သက္ေတာ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္အရြယ္လို ့ထင္ရေအာင္ကို ႏုပ်ိဳျပီး၊ သန္မာေတာင့္တင္းတာကို သတိထားမိပါတယ္။ စကားေျပာဆိုရာမွာ အသံၾသဇာႏွင့္ ျပည့္စံုျပီး မိိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈအျပည့္ရွိတဲ့လကၡဏာေတာ္ကို ထင္ရွားစြာဖူးေတြ႔ရပါတယ္။ ျခံဳေျပာရရင္ေတာ့ ဘုန္းရွိန္ကံရွိန္ အင္မတန္ၾကီးမားေၾကာင္း ျမင္တာႏွင့္ကို သိႏိုင္တဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးက သာသနာျပဳလုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳေတြကို ဒကာ၊ ဒကာမေတြကို စိတ္အားထက္သန္စြာနဲ႔မိန္႔ၾကားေနပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိဖို ့ကို ႏႈတ္ေတာ္ကေနလည္း ေျပာေနသလို ကိုယ္လက္ အမူအရာေတာ္အားျဖင့္လည္း ေျပာေနသလို ခံစားရပါတယ္။

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ၾကြေရာက္ခဲ့စဥ္တုန္းကလည္း အနီးကပ္ဖူးေျမာ္ခြင့္ရခဲ့ဖူးလိုက္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးႏွစ္ပါးရဲ ့ ထူးထူးျခားျခားစရိုက္လကၡဏာမတူတာေတြကို သတိထားမိလိုက္ပါတယ္။ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ၾကီးက ဒကာ၊ ဒကာမေတြအဖူးေျမာ္ခံတဲ့အခါ ဒကာ၊ ဒကာမေတြက စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႔ေအာင္ေျပာၾကျပီး ဆရာေတာ္ၾကီးက ျပံဳးျပံဳးေလးနားေထာင္ေနတတ္ပါတယ္။ လိုေတာ့မွ နဲနဲပါးပါး ၀င္ေျပာပါတယ္။ အခန္းထဲမွာ နားေထာင္လိုက္ရင္ ဒကာ၊ ဒကာမအသံေတြကို ဆက္တိုက္ၾကားေနရမွာျဖစ္ျပီး ဆရာေတာ္ၾကီးအသံကို ရံဖန္ရံခါေလာက္မွ ၾကားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အခုပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီးက်ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက အေၾကာင္းအရာအစံုအလင္ကို ေျဖးေျဖးခ်င္းမိန္႔ၾကားေနျပီး ဒကာ၊ ဒကာမေတြက နားေထာင္ၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးရဲ ႔အသက္အရြယ္ႏွင့္ အခုလိုအပင္ပန္းခံျပီး ဒကာ၊ ဒကာမေတြကို အခ်ိန္ေပးစကားေျပာ ၾသ၀ါဒေပးနိဳင္တာ အံ့ၾသဖို႔ေကာင္းပါတယ္။



ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ညဘက္ ေ၀ယ်ာ၀စၥလုပ္ဖို႔လို႔ေခၚေပမယ့္ တကယ့္တကယ္ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူးလုပ္စရာက ရွိတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဆရာေတာ္ၾကီးမက်ိန္းခင္ ဒကာ၊ ဒကာမေတြႏွင့္ ျပည့္ေနျပီး၊ ည ၁၀နာရီခြဲက်ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက က်ိန္းပါေတာ့တယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို လာဖူးၾကတဲ့ ဧည့္သည္ေတြလည္း ျပန္သြားၾကပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကို ၀တ္ျဖည့္ဖို႔က ဦးဇင္းငယ္တစ္ပါးက ရွိေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ဆြမ္းခ်က္တဲ့သူေတြကို ကူညီဖို႔ ဆြမ္းစားခန္းထဲသြားခဲ့ပါတယ္။

ည (၁၁)နာရီခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းႏွင့္ အသင္းအတြက္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာသစ္ျပဳလုပ္ဖို႔ အစည္းအေ၀းကိုစပါတယ္။ ပါဝင္သူေတြက ေက်ာင္းထိုင္ဦးဇင္း၊ အဖြဲ႔ ဥကၠ႒ ဦးေလးအျပင္ အိုင္တီဆိုင္ရာတာ၀န္ယူထားတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါ။ အသင္းရဲ ့ပံုမွန္အစည္းအေ၀းလုပ္တဲ့ရက္ေတြမွာက ကၽြန္ေတာ္က မအားေတာ့ မသြားႏိုင္။ ကၽြန္ေတာ္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္လည္း ေက်ာင္းထိုင္ဦးဇင္းကလြဲလို ့ က်န္တဲ့သူေတြကို ေတြ႔ဖို႔က ခဲယဥ္းေတာ့။ အခုလုိ ၾကံဳၾကိဳက္တုန္းေလး တစ္ခါတည္း Meeting ထိုင္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မီတင္းက အိပ္ခ်င္မူးတူးမီတင္းပါဘဲ။ အားလံုးက ပင္ပန္းျပီး အိပ္ငိုက္ေနၾကပါျပီ။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ကိစၥဆိုေတာ့ မ်က္လံုးေတြ အတင္းဖြင့္ျပီး လုပ္စရာကိစၥျပီးပ်က္သြားေအာင္ တစ္ခါတည္း ရွင္းလိုက္ၾကတဲ့သေဘာပါပဲ။ အသင္းအတြက္ ဒိုမိန္း၀ယ္ဖို ့ကိစၥ၊ နာမည္ေရြးဖို႔႔ကိစၥ၊ hosting ၀ယ္ဖို႔ကိစၥ၊ Website မွာ ထည့္မယ့္အေၾကာင္းအရာေတြကို စီစစ္ေရြးခ်ယ္တဲ့ကိစၥ၊ Sitemap ဆြဲတဲ့ကိစၥ စသည္ျဖင့္ ေဆြးေႏြးၾကျပီး (၁၂)နာရီခြဲခါနီးေလာက္မွာ ျပီးသြားပါတယ္။

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ဧည့္သည္ေတြ အားလံုးျပန္သြားၾကေတာ့ အတူလိုက္အိပ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ ႔ Laptop ကြန္ပ်ဴတာကို Windows အသစ္တင္ေပးဖို ့ အလုပ္က က်န္ေနပါတယ္။ သူႏွင့္ကလည္း လူခ်င္းေတြ႔ဖို ့က က်န္တဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ မလြယ္ေတာ့ အခုေတြ႔တဲ့အခ်ိန္ေလး သူ အကူအညီေတာင္းထားတာ လုပ္ေပးရပါေတာ့တယ္။ စက္ကို format ရိုက္၊ Windows တင္၊ Drivers ေတြရွာတင္၊ သံုးမယ့္ Software ေတြ တင္၊ အင္တာနက္ခ်ိတ္ေပး တာေတြ လုပ္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေလးနာရီထိုးသြားပါျပီ။ ဒါနဲ႔ အားလံုးလက္စသပ္ျပီး အိပ္ရပါေတာ့တယ္။ ငါးနာရီခြဲ ျပန္ထရမွွာကိုး။

မနက္ငါးနာရီခြဲေတာ့ မ်က္ႏွာသစ္ျပီးတာႏွင့္ အာရံုဆြမ္းအတြက္ကို စျပီးျပင္ဆင္ၾကပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ အလွဴရွင္ေတြလည္းေရာက္လာၾကျပီး အားလံုး၀ိုင္းျပင္ဆင္ခ်က္ျပဳတ္ၾကပါတယ္။ ၆နာရီခြဲမွာ ပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္တကြ သံဃာေတာ္(၈)ပါးကို ရွမ္းေခါက္ဆြဲဆြမ္းကို ဆပ္ကပ္လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။ ၇နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဆြမ္းကပ္တာျပီးသြားေတာ့ က်န္တဲ့ ဧည့္သည္ေတြႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး မနက္စာ စားၾကပါတယ္။ စားေသာက္လို႔ျပီးတာႏွင့္ ပန္းကန္ခြက္ေယာက္ေတြ ေဆးေၾကာသန္႔စင္၊ ဆြမ္းစားခန္းကို ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ျပီး (၈) နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ ေက်ာင္းကေန ျပန္လာခဲ့ပါတယ္၊ အလုပ္သြားဖို႔က ရွိေနေသးတာဆိုေတာ့။







ဒုတိယညကိုေတာ့ ေက်ာင္းကို ည(၁၀)နာရီေလာက္မွ ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ဧည့္သည္ေတြက မေန႔ကထက္ကို ပိုစည္ေနပါတယ္။ ေနာက္ေန႔ဆရာေတာ္က ျပန္ၾကြေတာ့မွာဆိုေတာ့ လာႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့သူေတြႏွင့္ ေက်ာင္းကျပည့္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဆြမ္းစားခန္းထဲမွာ ဧည့္သည္ေတြေျပာေနၾကတဲ့စကားေတြနားေထာင္ရင္း ညေနစာ စားလိုက္ပါတယ္။ ည(၁၁) နာရီေလာက္မွာ ဧည့္သည္ေတြအားလံုးရွင္းသြားပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ထမင္းစားေသာက္ျပီး ဗိုက္ေလးေလးရွိတာေရာ၊ မေန႔က အိပ္ေရးပ်က္ထားတာေရာႏွင့္ ဒီညေတာ့ ေစာေစာစီးစီးအိပ္ေတာ့မယ္လို႔ စိတ္ကူးျပီး အိပ္ဖို႔ျပင္ဆင္မယ္လုပ္တုန္း မေန႔ကတည္းက ေက်ာင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင့္အတူလာအိပ္ျပီး ေ၀ယ်၀စၥကူလုပ္ေပးတဲ့ အကိုတစ္ေယာက္က ဒီေန႔လည္းလာအိပ္ေတာ့ သူႏွင့္မအိပ္ခင္ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ပါတယ္။

စကားကေျပာရင္းက ဘာသာေရးဘက္ေရာက္သြားပါတယ္။ ဘာသာေရးကေန အြန္လိုင္းဘာသာေရးက႑ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ အဲဒီကေနတစ္ဆင့္တက္လို ့ ကၽြန္ေတာ္ဘေလာ့ဂ္ဂါမွန္းသိသြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ သူက ၾကံဳတုန္း ဘာသာေရးေဆြးေႏြးခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ေမးခ်င္တာေတြလည္း ရွိတယ္၊ မအိပ္ေသးဘူးဆိုျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔သံုးေယာက္ေသာက္ဖို႔ ေကာ္ဖီထေဖ်ာ္လိုက္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲ ငါေတာ့ လူေပါင္းမွားျပီလို႔ ေတြးမိလိုက္ပါေတာ့တယ္။

သူနဲ႔က သီလနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ တခ်ိဳ ႔မရွင္းတဲ့ကိစၥ၊ သံဃာေတာ္ႏွင့္ လူေတြၾကား ဆက္ဆံရာမွာ ေစာင့္ထိန္းလိုက္နာရမယ့္ က်င့္၀တ္ပိုင္းဆိုင္ရာကိစၥ၊ ၀ိနည္းႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ကိစၥ၊ တရားအားထုတ္တဲ့ နည္းေတြႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ကိစၥ၊ အြန္လိုင္းမွာ ျပီးခဲ့တဲ့တေလာကျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အျငင္းပြားမႈေတြအေၾကာင္း၊ ဓမၼကထိကဆရာေတာ္ေတြရဲ ႔ တရားေဟာပံု တရားျပပံုေတြအေၾကာင္း၊ စိတၱႏုပႆနာႏွင့္ ဓမၼာႏုပႆနာအေၾကာင္း စသည္ျဖင့္ အေၾကာင္းအရာေတြေတာ္ေတာ္စံုစံုလင္လင္ပါပဲ။ သူကလည္း မရွင္းတာေမးသလို၊ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း သူ႔ဆီက သိခ်င္တာေတြျပန္ေမးခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေဆြးေႏြးလိုက္တာ (၂)နာရီခြဲသြားပါတယ္။ စကားလက္စသတ္ျပီး အိပ္ယာ၀င္ခဲ့ရပါတယ္။

မနက္ (၅)နာရီခြဲအိပ္ယာျပန္ထျပီး အာရံုဆြမ္းျပင္ဆင္ပါတယ္။ ဒီေန႔ဆရာေတာ္ၾကီးက အာရံုဆြမ္းဘုန္းျပီးတာႏွင့္ေလဆိပ္ဆင္းေတာ့မွာဆိုေတာ့ အာရံုဆြမ္းကို နည္းနည္းေနာက္က်ျပီး (၇)နာရီထိုးခါနီးမွ ကပ္ၾကပါတယ္။ ထမင္းေၾကာ္ႏွင့္ ျမန္မာဟင္း၊ အီတာလီယံဟင္းေတြ ကပ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးႏွင့္အတူလိုက္ပါလာတဲ့ ထိုင္၀မ္ဆရာေတာ္ပါ ျပန္ၾကြမွာျဖစ္ပါတယ္။ က်န္တဲ့သံဃာေတြအားလံုးက ေလဆိပ္ကို လိုက္ပို႔ၾကပါမယ္။ ဆြမ္းစားျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ေလဆိပ္သြားဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ႏွင့္ ဆြမ္းအလွဴရွင္ေတြ၊ ဧည့္သည္ေတြကေတာ့ မနက္စာ စားေသာက္ၾကျပီး ဆြမ္းစားခန္းကို ရွင္းလင္းေရးလုပ္ၾကပါတယ္။ (၈)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ အားလံုးျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အားလံုးကိုႏႈတ္ဆက္ျပီး ေက်ာင္းကေနျပန္လာခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ဒီႏွစ္ရက္မွာ သံဃာေတာ္ေတြကို ကိုယ္လွဴတာမဟုတ္ေပမယ့္ ကိုယ့္အလွဴလိုမ်ိဳးသေဘာထားျပီး ေ၀ယ်ာ၀စၥကုသိုလ္ေတြကို သဒၶါတရားအျပည့္၊ ေစတနာအျပည့္ႏွင့္ လုပ္ေပးခဲ့ရတာ ၀မ္းသာၾကည္ႏူးစရာေကာင္းပါတယ္။ အိပ္ေရးပ်က္ေပမယ့္လို႔ မအိပ္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သာသနာေတာ္အတြက္၊ အမ်ားအတြက္ တန္ဖိုးရွိတဲ့ကိစၥေတြကို လုပ္ေပးလိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပီနန္ဆရာေတာ္ၾကီးကို ဖူးေျမာ္ရင္း ဆရာေတာ္ၾကီးဆီက မ်က္စိႏွင့္မျမင္ႏိုင္ေပမယ့္ ခံစားသိႏွင့္ရရွိလိုက္တဲ့ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာခြန္အားေတြျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ေအာင္ျမင္စြာလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ သာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးရဲ ႔ Personal Power က ကိုယ့္ဆီကို ကူးစက္ရိုက္ခတ္လိုက္တယ္လို႔ေျပာလို႔ရႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ပိုင္း သာသနာေတာ္အတြက္ ဆက္ျပီးၾကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အားသစ္ကို ျဖစ္ေစခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပါဘဲခင္ဗ်ာ။

ေလးစားခင္မင္စြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Monday, November 15, 2010

Rich & Poor

အခ်မ္းသာဆံုးလူႏွင့္ အဆင္းရဲဆံုးလူ

တစ္ေန႔ေသာအခါ၌ လူတစ္ေယာက္သည္ သူေတာ္စင္တစ္ပါးထံသို႔သြားလ်က္ သူ၏ေရႊခြက္တစ္ခြက္ကို သူေတာ္စင္အား အလွဴဒါနအျဖစ္ေပးလွဴသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူေတာ္စင္က ေရႊခြက္ကို အလွဴမခံဘဲ “ငါဆင္းရဲသားဆီက အလွဴဒါနကို လက္မခံဘူး” ဟု ေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါ အလွဴဒါနျပဳသူက တအံ့တၾသျဖစ္သြားျပီး ”အရွင္သူျမတ္၊ ကၽြႏု္ပ္ ဒီေဒသမွာ အၾကီးဆံုး သူေ႒းသူၾကြယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူေ႒းသူၾကြယ္ျဖစ္တဲ့ ကၽြႏ္ုပ္ရဲ ႔အလွဴကို လက္ခံပါ။” ဟု ေျပာလိုက္သည္။

ထိုအခါသူေတာ္စင္က ျပံဳးျပီးေျပာလိုက္သည္။

“မင္း အၾကြယ္၀အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္တယ္ဆိုတာေတာ့ ဟုတ္ပါျပီ။ ငါေမးတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေျဖၾကည့္စမ္းပါ။ ယခုေလာက္ ဥစၥာဓန ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာေနပါလ်က္နဲ႔ မင္း ေနာက္ထပ္ဥစၥာဓန မလိုခ်င္ဘူးလား။”

သူေတာ္စင္ၾကီး၏ အေမးကို ၾကားရေသာအခါ “ကၽြႏ္ုပ္ ေနာက္ထပ္ ပစၥည္းဥစၥာ လိုခ်င္တဲ့စိတ္ရွိပါတယ္” ဟုေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါ သူေတာ္စင္က သူ၏ အယူအဆကို ေျပာျပလိုက္သည္။

“အဆင္းရဲဆံုး ပုဂၢိဳလ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဆီမွာ မေရမတြက္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ ဥစၥာဓနရွိေနေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ဥစၥာဓနလိုခ်င္တဲ့လူျဖစ္တယ္။ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သူကေတာ့ ဥစၥာဓန မရွိေပမယ့္ ဥစၥာဓနရယူလိုတဲ့ အာသာဆႏၵမရွိတဲ့လူျဖစ္တယ္” ဟု ေျပာလိုက္သည္။

ဥစၥာဓနမာန္ တက္ေနေသာ သူေဌးသူၾကြယ္ၾကီးသည္ မိမိ၏ဆင္းရဲသည့္အေျခအေနကို သူေတာ္စင္ၾကီးေျပာျပသည့္အတြက္ နားလည္သေဘာေပါက္သြားသည္။

ဧကံသမယံ (၅)

ပါရဂူ


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Friday, November 12, 2010

ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ (အဆက္)




နိဂံုး

အတတ္ပညာ တစ္ဟုန္ထိုး တိုးတက္လာေသာကမၻာၾကီးသည္ လူတို႔၏ အတၱအေျခခံစိတ္ေၾကာင့္ မလွမပ ျဖစ္ေနရသည္။ ထိုအတၱစိတ္မ်ား နည္းပါးသြားပါက ပိုင္ဆိုင္ထားေသာအတတ္ပညာျဖင့္ ေလာကကို ေကာင္းစြာအလွဆင္ႏိုင္မည္ျဖစ္ျပီး မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔အတြက္လည္း ေကာင္းေမြကို ထားရစ္ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

သံသရာခရီးႏွင့္ယွဥ္လွ်င္ မ်ိဳးဆက္တစ္ခု၏သက္တမ္းသည္ ဘာမွ်မရွိ၊ သို႔ေသာ္လည္း မ်ိဳးဆက္ေပါင္းမ်ားစြာတို႔၏ ေကာင္းေမြ၊ ဆိုးေမြမ်ားျဖင့္ ေလာကၾကီး ျပံဳးတစ္ခါ၊ ရယ္တစ္လွည့္ျဖင့္ ရွင္သန္ေနရပါသည္။ “မင္းေကာင္း“တို႔၏ လက္ထက္တြင္ တိုင္းျပည္တစ္ခု သာယာ၀ေျပာခဲ့ၾကရေသာ္လည္း “မင္းဆိုး“တို႔လက္ထက္တြင္ ေလာကၾကီး မလွမပ ျဖစ္ခဲ့ၾကရသည္။ ကမၻာ့သမိုင္းတြင္ “မင္းေကာင္း“အေရအတြက္ အလြန္နည္းသည္။ ျမန္မာ့သမိုင္းတြင္လည္း “မင္းေကာင္း”အေရအတြက္ လက္ခ်ိဳးေရ၍ပင္ရသည္။

လူသည္အတၱကို သီးျခားဖိတ္ေခၚစရာမလို၊ ေမြးစကပါလာေသာ ဖြားဖက္ေတာ္သာျဖစ္သည္။ ထိုအတၱပါးလ်ေစရန္ ေလာကမွရရွိေသာပညာျဖင့္ သင္းသတ္ရသည္။ ထိုအတၱ ပါးလ်မွသာလွ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ျဖစ္၍ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ သယ္ပိုးႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ ႔ကား ထိုစိတ္မ်ိဳးရွိေသာ္လည္း ပညာမၾကီးလွ်င္ လုပ္ခြင့္မရတတ္ၾက။ အေျခခံသည္ “ေစတနာ”သာျဖစ္၏။ ဒုတိယသည္ “ပညာ” ျဖစ္၏။ ပညာတကယ္ျဖစ္လွ်င္လည္း ေစတနာကို ျပန္လည္ေမြးဖြားႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အမ်ားစုမွာ “အတတ္”ကို “အသိ”ျဖင့္ မွားယြင္းတတ္ၾကသည္။ ထိုမွားေသာအသိျဖင့္ ဘ၀ကိုရွင္သန္ၾကသည္။ ေလာကအတြက္ ဘာမွ လုပ္မေပးႏိုင္ခဲ့ၾက။

လူသည္၀မ္းေရးအတြက္ အတၱကိုအေျခခံလွ်င္ အျပစ္မဆိုသာ။ အေျခခံ စား၊ ၀တ္၊ ေနေရးအတြက္ အတၱဦးစားေပးလွ်င္လည္း အျပစ္ဆိုမည့္သူ မရွိေသး။ ျပည့္စံုလံုေလာက္ေသာ အေျခအေနတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ျပီးေနာက္ အကန္႔အသတ္မရွိ၊ ပို၍ျပည့္စံုကံုလံုေသာ အေျခတစ္ခုအတြက္ အတၱကိုေရွ ့တန္းတင္လြန္းလာလွ်င္ ေကာင္းသည္ဟု မဆိုသာေတာ့။ တိရစၧာန္တို႔ထက္ ပို၍ထူးကဲသည္ဟု ေျပာ၍မရ။ Maslow ၏ လူသားလုိအပ္ခ်က္(၇)ဆင့္တြင္ အားလံုးသည္ ပိုမိုျပည့္စံုေသာ ဘ၀၊ အသိအမွတ္ျပဳခံလိုေသာ အေျခအေနစသည္ျဖင့္သာ အတၱကို အေျခခံထားေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ျဖစ္ေသာ Self Actualization အဆင့္တြင္မွသာ အမွန္ကို သံုးသပ္မိေသာအဆင့္ ျဖစ္လာသည္။ သို႔ေသာ္လည္း အတၱခ်သည္ဟုကား မဆိုသာေသး။

လူသည္ အတၱ၏သားေကာင္ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ တစ္ဘက္က ေလာက၏သားေကာင္လည္းျဖစ္သည္။ အတၱကိုုအေျခခံေသာ စား၊ ၀တ္၊ ေနေရးအဆင့္အတြက္ မဖယ္ရွားႏိုင္ျခင္းကို အျပစ္မဆိုသာေသာ္လည္း ျပည့္စံုေသာဘ၀တြင္ အမ်ားအက်ိဳး၊ ေလာကအက်ိဳးအတြက္ ေစာင္းငဲ့ၾကည့္သင့္ပါသည္။ ေလာကၾကီး ဆက္လက္တည္တံ့ရန္ လူတိုင္းတြင္ တာ၀န္ရွိပါသည္။ အမ်ားအတြက္ စိတ္၊ ေလာကအတြက္စိတ္သည္ တစ္နည္းဆိုလွ်င္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ျဖစ္သည္။ ထိုစိတ္မ်ိဳးႏွင့္ ေ၀းကြာလြန္းေနပါလွ်င္ ထိုသူသည္ လူမွတစ္ပါး အျခားသတၱ၀ါအုပ္စုမ်ားႏွင့္ ပို၍နီးစပ္သည့္သေဘာ ျဖစ္လာပါသည္။ လူတိုင္း ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ ထားသင့္သည္လည္းျဖစ္သည္။

ေဒါက္တာေနဇင္လတ္

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Thursday, November 11, 2010

ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ (အဆက္)

အပိုင္း(၄)

ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ႏွင့္ေ၀းကြာသူမ်ားက "Might is Right" ဟူေသာ “အင္အားအေျခခံ” အယူအဆကို က်င့္သံုးၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ခ်ိန္က ျဗိတိသွ်အင္ပါယာၾကီးကို ေနမ၀င္အင္ပါယာအျဖစ္ ထူေထာင္ခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အင္အားဟူေသာ Power တစ္ရပ္ရရန္ ရယူနိဳင္ေသာေနရာ အမ်ားအျပားရွိသည္။ Sources Of Power ျဖစ္သည္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ အေျခခံသူမ်ားက ဤသို႔ေသာပါ၀ါကို အမွန္တရားသည္သာ အင္အားဟူေသာ "Right is Might" မွ ရယူၾကသည္။ ဤတြင္ ေလာကၾကီးသည္ ဓမၼႏွင့္ အဓမၼတို႔အားျပိဳင္ရာ သလင္းျပင္ျဖစ္ခဲ့ရသည္။ သမိုင္းမတင္ႏိုင္မီေခတ္တြင္ေရာ၊ သမိုင္းတင္ႏိုင္သည့္ ေခတ္မွာေရာ ဤအားျပိဳင္မႈသည္ အျမဲတေစ ရွိေနခဲ့ပါသည္။ လူတို႔ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ မပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေသးသေရြ ႔ ဆက္လက္ျဖစ္ေပၚေနမည့္အရာ ျဖစ္သည္။

သတၱေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးတြင္ ႏွစ္မ်ိဳးသာခြဲျခားထားသည္။ “လူ”ႏွင့္ “တိရစၦာန္” ဟူ၍ျဖစ္သည္။ မေရမတြက္ႏိုင္ေသာ သတၱ၀ါတို႔တြင္ တစ္မ်ိဳးတည္းေသာအရာကို “လူ” ဟု တစ္တန္းထားျပီး၊ က်န္အရာမ်ားကို တိရစၦာန္ဟု သတ္မွတ္ရျခင္းမွာ “အသိပညာ” ေပၚ အေျခခံ၍ျဖစ္သည္။ အသိပညာထူးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ေသာသူမ်ိဳးျဖစ္၍ “လူ” ဟုု သတ္မွတ္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ က်န္တိရစၦာန္တို႔သည္ “အိပ္၊ စား၊ ကာမ” ဟူေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္(၃)မ်ိဳးအတြင္းမွာသာ ရွင္သန္ၾက၏။ ထို ့ထက္ ပို၍ မရွိႏိုင္၊ ေလာကေကာင္းက်ိဳးကို မသိ၊ ျငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို နားမလည္၊ သူတို႔ေလာကတြင္ “Might is Right" ဟူေသာ အင္အားသည္သာ အဓိကျဖစ္၏။

လူတြင္ကား ထိုသို႔မဟုတ္၊ “အသိထူး” ကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾက၍ အမွားအမွန္ကို ခြဲျခားႏိုင္သည္။ ေလာကကို အလွဆင္ႏိုင္ခြင့္လည္း ရွိသည္။ “အိပ္၊ စား၊ ကာမ” ထက္ပိုေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ အေတြးအျမင္မ်ားလည္း ရွိႏိုင္ၾကသည္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို နားလည္ႏိုင္ခြင့္ရွိသည္။ "Right is Might" သည္ လူသားမ်ားအတြက္ ထားလိုလွ်င္ ထားနိဳင္ေသာ အယူအဆတစ္ရပ္ျဖစ္ေသာ္လည္း လူတို႔သည္ တိရစၦာန္မ်ားထက္ ပို၍ အတၱၾကီး၊ ေလာဘၾကီး၍ အမ်ားစုက မထားခဲ့ၾက၊ တိရစၦာန္မ်ားက တစ္၀မ္းစားရလွ်င္ ေက်နပ္စိတ္ျဖင့္ တင္းတိမ္ႏိုင္ၾကေသာ္လည္း လူတို႔က အတၱစိတ္မ်ားသျဖင့္ ရုပ္၀တၳဳ ခ်မ္းသာမႈတို႔အတြက္ အေတာမသတ္ ေလာဘထားတတ္ၾကသည္။ တိရစၦာန္တို႔ထက္ အဆမ်ားစြာပို၍ ေဖာက္ျပန္တတ္ေသာ သတၱ၀ါလည္းျဖစ္သည္။ ပရိယာယ္ပိုေသာ သတၱ၀ါလည္းျဖစ္သည္။ လူတိုု႔တြင္ တင္းတိမ္စိတ္ အလ်ဥ္းမရွိတတ္ၾက၊ အတၱ၊ ေလာဘတို႔က ထူးေသာအသိကို တလြဲသံုးေစရန္ လံႈ႔ေဆာ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အသိထူးရႏိုင္ခြင့္ ရွိၾကေသာ္လည္း ပညာအျဖစ္သို႔ မေျပာင္းႏိုင္လွ်င္ လူသည္ ေလာကတြင္ ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး သတၱ၀ါအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ့သည္။ တခ်ိဳ ႔က အသိတစ္ခုကို ပညာသို႔ ေရာက္ျပီဟု ယူဆၾကသည္။ တကယ္ပညာအျဖစ္သို႔ မေရာက္ေသာအခါ အႏုတ္သေဘာေဆာင္ေသာ ရလဒ္တို႔ကို ရေတာ့သည္။

ျမန္မာပညာရွိတို႔က ပညာတတ္မႈႏွင့္ ပညာရွိမႈကို ၾကြက္(၄)မ်ိဳးႏွင့္ ဥပမာျပဳခဲ့သည္။
(၁) တြင္းတူးလ်က္ မေအာင္းေသာၾကြက္ (စာတတ္ေသာ္လည္း အမွန္မသိသူ)
(၂) ေအာင္းလ်က္ မတူးေသာၾကြက္ (စာမတတ္ေသာ္လည္း အမွန္သိသူ)
(၃) တူးလည္းတူး၊ ေအာင္းလည္း ေအာင္းေသာၾကြက္ (စာလည္းတတ္၊ အမွန္လည္းသိသူ)
(၄) တူးလည္းမတူး၊ ေအာင္းလည္း မေအာင္းေသာၾကြက္ (ဘာမွမသိ၊ ဘာမွမတတ္သူ)

ေလာကတြင္ အမွားကို အမွန္ဟုထင္ျမင္၊ ခံယူထားၾကေသာသူမ်ား အမ်ားအျပားရွိသည္။ ေနာက္လိုက္ဘ၀တြင္ သူတို႔၏အမွားေၾကာင့္ ၀န္းက်င္အတြက္ မေထာင္းသာလွေသာ္လည္း၊ ေခါင္းေဆာင္တို႔တြင္ ဤလြဲမွားေသာ အရည္အခ်င္း ကပ္ျငိပါက ေလာကအတြက္ အႏၱရာယ္ၾကီးသည္။ တစ္ခ်ိန္က ဂ်ာမနီမွ ဟစ္တလာ၊ အီတလီမွာ မူဆိုလီနီတို႔သည္ ဤမွာယြင္းေသာ အယူအဆမ်ားကို အမွန္ဟုယံုၾကည္မႈ ထားရွိခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။

ေဒါက္တာေနဇင္လတ္

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးသြားပါမည္။)


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Wednesday, November 10, 2010

ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ (အဆက္)


အပိုင္း (၃)

ဂႏၵီၾကီးသည္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္္ကို အျပည့္အ၀ပိုင္ဆိုင္သူျဖစ္၏။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ဟူေသာ ရည္မွန္းခ်က္ကိုသာ ထားရွိခဲ့သူျဖစ္သည္။ ထို႔ထက္ပို၍ ဘာမွမရွိ၊ သူ၏ ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာတို႔သည္ အၾကားအလပ္မရွိ ထင္ရွားသည္။

ဗုဒၶက ေလာကအျမင္ (၆)မ်ိဳးကို ခြဲျခားေပးခဲ့သည္။ ဤအျမင္ (၆) မ်ိဳးသည္ အမွန္စင္စစ္ ပညာလည္းျဖစ္သည္။ ဤ (၆)မ်ိဳးျဖင့္ မွ်တစြာၾကည့္ႏိုင္ပါက "An eye for an eye" သည္ မရွိႏိုင္ေတာ့။

(၁) တတြ ဒႆန (ရွိ/မရွိ ရႈေထာင့္မွ ျမင္ျခင္း)
(၂) ပမာဏ ဒႆန (အမွား/အမွန္ ရႈေထာင့္မွ ျမင္ျခင္း)
(၃) တကၠ ဒႆန (သင့္/မသင့္ ရႈေထာင့္မွ ျမင္ျခင္း)
(၄) အာစာရ ဒႆန (ေကာင္း/မေကာင္း ရႈေထာင့္မွ ျမင္ျခင္း)
(၅) ရသ ဒႆန (ခံစားမႈ ရႈေထာင့္မွ ျမင္ျခင္း)
(၆) စရိက ဒႆန (၀ါသနာႏွင့္ စရိုက္ရႈေထာင့္မွ ျမင္ျခင္း)

ဤရႈေထာင့္ (၆) မ်ိဳးကို ရႈျမင္ရာတြင္ လူတိုင္း တစ္ထပ္တည္းမက်ႏိုင္။ “အတၱ” က ရႈျမင္ပံုုမတူရန္ တြန္းအားေပးေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း အကြာအဟနည္းပါးရန္ ေကာင္းသည္။ သာမန္လူသားမ်ားအတြက္ မေထာင္းသာလွေသာ္လည္း ေခါင္းေဆာင္ၾကသည့္သူမ်ား၊ ဤအျမင္ရႈေထာင့္မ်ားတြင္ ဆန္႔က်င္ၾကပါက...ေလာကသည္ အနိ႒ာရံုသို႔ ေရွးရႈရသည္။

ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေလာကၾကီး ဣ႒ာရံုျဖစ္ရန္ တာ၀န္ရွိသည္။ မ်ိဳးဆက္ေဟာင္းတို႔သည္ မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔အတြက္ ေကာင္းေမြေပးရန္ တာ၀န္ရွိသည္။ မ်ိဳးဆက္ေဟာင္းတို႔သည္ မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔အတြက္ အာ၀ါသေကာင္း၊ ေရခံေျမခံေကာင္းမ်ားျဖင့္ ရွင္သန္ခြင့္ရွိရန္ ဖန္တီးေပးႏိုင္ဖို႔လိုသည္။

အတိတ္သူတို႔ ၾကိဳးစားခဲ့ၾကရျခင္းမွာ ပစၥဳပၸန္သူမ်ားအတြက္ျဖစ္သည္။ သိုု႔ဆိုလွ်င္ ပစၥဳပၸန္သူတို႔ ၾကိဳးစားရျခင္းမွာ အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္တို႔အတြက္သာ ျဖစ္သင့္သည္။ အေမြေကာင္းတို႔ကို ခ်န္ထားႏိုင္ခဲ့ရန္သာ ရည္မွန္းခ်က္ျဖစ္သင့္သည္။ ဤအယူအဆကို အေျခခံရပ္တည္ခ်က္အျဖစ္ ယံုၾကည္ပါက ေအးခ်မ္းမႈ၊ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ အတူတကြ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈတို႔သည္ စကားအမယ္ဖြဲ႔သည့္ အဆင့္တြင္ပင္ မရွိႏိုင္ေတာ့။ သို႔ေသာ္လည္း ေလာကအျမင္ (၆)မ်ိဳးမွ မွန္ မမွန္၊ သင့္ မသင့္၊ ေကာင္း မေကာင္း စသည္တို႔ကို အမ်ားစုက ေကာင္းစြာ မခြဲျခားႏိုင္ၾက၊ ထို႔ထက္ပို၍ ခံစားမႈရႈေထာင့္ကို ဦးစားေပးၾကည့္ေသာအခါ Conflict ဟူေသာ ၀ိ၀ါဒကြဲျပားမႈမ်ား ၾကီးထြားလာၾကရသည္။

“ေလာကၾကီးႏွင့္ မ်ိဳးဆက္သစ္တို႔” ဟူေသာ ရည္မွန္းခ်က္ကို ဖ်က္ဆီးသည့္အရာသည္ အဂတိတရား (၄)ပါးလည္းျဖစ္သည္။ လူတို႔ အဂတိတရား (၄)ပါးႏွင့္ ကင္းလြတ္ေသာအခါ Self Interest ဟူေသာ ကိုယ္က်ိဳးစီးပြား ဦးစားေပးမႈကို ေဆာင္ရြက္ႏိုုင္ၾကေတာ့၏။

(၁) ဆႏၵာ ဂတိ (အလိုဆႏၵေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္မႈ)
(၂) ေဒါသာ ဂတိ (ေဒါသေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္မႈ)
(၃) ေမာဟာ ဂတိ (အမွား-အမွန္ မသိမႈေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္မႈ)
(၄) ဘယာ ဂတိ (ေၾကာက္ရြံ ႔မႈေၾကာင့္ ေဖာက္ျပန္မႈ)

လူသည္ အတၱ၏ သားေကာင္ျဖစ္သည္။ အတၱႏွင့္ယွဥ္၍ ေမြးဖြားလာၾကသူမ်ားလည္း ျဖစ္သည္။ ေလာက၏ ပညာကိုရွာရင္း အတၱႏွင့္ ပရကို မွ်တစြာ က်င့္ၾကံလာၾကရသည္။ ပညာႏံု႔သူမ်ားမွာ မွ်တစြာ မက်င့္ၾကံႏိုင္ၾက။

အနာဂတ္ကို ၾကီးၾကီးမားမား ဖန္တီးခြင့္ရွိၾကသူမ်ား၊ ေလာကကို သာမန္ထက္ပို၍ အလွဆင္ႏိုင္ၾကမည့္သူမ်ား အတၱ-ပရ မွ်တစြာရွိရန္ အထူးလိုအပ္ပါသည္။

ေဒါက္တာေနဇင္လတ္

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Tuesday, November 9, 2010

ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ (အဆက္)


အပိုင္း (၂)

ေန႔စဥ္သတင္းမ်ားတြင္ ဣ႒ာရံုထက္ အနိ႒ာရံုေတြက ပိုမ်ားေနသည္။ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေပါင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ တည္ျငိမ္မႈဆိုတာ ဘာလဲဟု ေမးယူရေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေန၏။ လူေတြအခ်င္းခ်င္း အတၱေရွ ႔ထား၍ အႏိုင္ရယူလိုမႈအတြက္ ရသမွ်နည္းလမ္းတို႔ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိၾကသည္။ ကမၻာ့စီးပြားေရး ပ်က္ကပ္ေၾကာင့္ အရပ္ကယ္ပါ၊ လူ၀ိုင္းပါ ျဖစ္ေနၾကရသည့္အထဲ ဗံုးခြဲမႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြက အရွိန္က်ဟန္မေတြ႔ရေသး။ သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္ကလည္း တစ္ခါတစ္ခါ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေႏွာက္လိုက္ေသးသည္။ လုပ္ပိုင္ခြင့္အေတာ္အားနည္းရွာေသာ ကုလသမဂၢၾကီးမွာ အမႈအခင္းေတြက အပံုအပင္၊ တစ္ႏိုင္ငံမွလည္း ေကာင္းေကာင္းမလိုက္နာၾက။

ကမၻာၾကီးသည္ ဦးနင္းပဲ့ေထာင္၊ ပဲ့နင္းဦးေထာင္ျဖစ္ေနျပီလားဟုပင္ တစ္ခါတစ္ခါ ေတြးမိရေသးသည္။ အရာအားလံုးသည္ အတၱၾကီးမားမႈ (Egocentric) ဟူေသာ ကိုယ့္အတြက္သာ ပဓာနထားသည့္စိတ္ လြန္ကဲမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာရေသာ ရလဒ္ျဖစ္သည္။ အသံုးလွေစရန္ National Interest ဟူေသာ “အမ်ိဳးသားကိုယ္က်ိဳးစီးပြား” စကားလံုးျဖင့္ တခ်ိဳ ႔က ဖလွယ္သံုးစြဲၾကသည္။ အတၱသည္ အတၱသာျဖစ္သည္။

လူ႔သမိုင္းမွတ္တမ္းျပဳႏိုင္သည့္ ႏွစ္ေပါင္း (၅၅၀၀) ေက်ာ္အတြင္း စစ္ပြဲေပါင္း (၁၄၅၀၀) ေက်ာ္ ျဖစ္ပြားခဲ့ျပီး လူသန္းေပါင္း ရာႏွင့္ခ်ီ၍ ေသေၾကပ်က္စီးခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။

“ေယာနိေသာ မနသိကာရ”
ကို ဗုဒၶက အေလးထားေဟာၾကားခဲ့ေသာ္လည္း အမ်ားစုက “အေယာနိေသာ မနသိကာရ” ျဖစ္ေနၾကသည္။ အတတ္ပညာ တစ္ဟုန္ထိုး တိုးတက္လာေသာေၾကာင့္ အသိပိုင္းတြင္ ဆံုးရံႈးခဲ့ရသည္လား မသိ။ “၀ိဇၨာ” ျဖစ္၍ ေလာကအက်ိဳး သယ္ပိုးႏိုင္သူေတြထက္ ”အ၀ိဇၨာ” ျဖစ္၍ ေလာကအက်ိဳး ဆုတ္ယုတ္ေစသူေတြ ပို၍မ်ားျပားလာသည္ဟု ခံစားခဲ့သည္။ အရင္းခံသည္ အတၱလြန္ကဲမႈ "Egoism" ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ “သူမ်ား” ထက္ “ငါ” ဟူေသာ Egoistic ျဖစ္မႈမ်ားေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ Selfishness ဟူေသာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္သည္လည္း အေပါင္းအေဖာ္ျဖစ္သည္။

အတတ္လြန္ေသာ (၂၁) ရာစုတြင္ လူသားတို႔သည္ ေမတၱာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာတို႔ႏွင့္ ကင္းေ၀းၾကျပီလား၊ အေတာ္ သံသယရွိလာရသည့္ အေျခအေနျဖစ္သည္။

ေဒါက္တာေနဇင္လတ္

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Monday, November 8, 2010

ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္


အပိုင္း(၁)

14th August 2009

"An eye for an eye
A tooth for a tooth."

ခပ္ျပင္းျပင္းစိတ္ရွိသူတို႔က “မ်က္လံုးတစ္ဖက္အတြက္ မ်က္လံုး” “သြားတစ္ေခ်ာင္းအတြက္ သြားတစ္ေခ်ာင္း” ဟူေသာ လက္စားေခ်အယူအဆကို ခံယူၾကသည္။ အခ်ိန္၊ အခါ၊ အသက္အရြယ္၊ အေျခအေနတစ္ရပ္သည္ အယူအဆတို႔ကို အခါအားေလ်ာ္စြာ အေျပာင္းအလဲျပဳ၏။ အရာအားလံုးသည္ တစ္သမတ္သေဘာမရွိ၊ “မတည္ျမဲျခင္း” ဟူသည္သာ မွန္ကန္ေသာသေဘာရွိသည္။

အိႏၵိယႏိုင္ငံကို လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းစဥ္ကာလက လြတ္လပ္ေရး၏ ဖခင္ၾကီးဟု တင္စားခံရသည့္ မဟတၱမဂႏၵီၾကီးသည္ "Non-violence" ဟူသည့္ အၾကမ္းမဖက္သည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလမ္းစဥ္ အယူအဆတစ္ရပ္ျဖင့္ ျဗိတိသွ်တို႔ကို ေတာ္လွန္ခဲ့သည္။ တစ္ႏိုင္ငံလံုး၏ ခ်စ္ခင္၊ ေလးစား၊ ၾကည္ညိဳမႈတို႔မွ ရရွိလာေသာ ဂႏၵီၾကီး၏ Personal Power သည္ Constitutional Power, Authority Power, Military Power စေသာ အဘက္ဘက္ကျပည့္စံုသည့္ Multi Power ပိုင္ရွင္ ျဗိတိသွ်တို႔ကို တြန္းလွန္ႏိုင္ခဲ့သည္။ အိႏၵိယတို႔ လြတ္လပ္ေရးရခဲ့၏။ သင္ခန္းစာတစ္ရပ္မွာ Multi Power ကို Personal Power က ျပည္သူ႔အား People Power အျဖစ္ ေအာင္ႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အိႏၵိယ၏ ပထမဆံုး ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္မွာ ေနရူးျဖစ္လာသည္။ ဂႏၵီၾကီးသည္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေနရူး၏ ဆရာလည္းျဖစ္သည္။

ျဗိတိသွ်တို႔ကို ေအာင္ႏိုင္ခဲ့ျပီးေသာ္လည္း ဂႏၵီၾကီးက သူ၏အယူအဆကို မေျပာင္းလဲခဲ့။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ကို ေျပာၾကားခဲ့ေသာ သူ႔စကားမွာ မွတ္သားဖြယ္ရာေကာင္းသည္။

"If an eye for an eye and a tooth for a tooth, then soon the world becomes blind and toothless."


ရင့္က်က္ေသာ၊ အမွန္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးစိတ္ဓာတ္ရွိေသာ၊ ႏိုင္ငံေကာင္းက်ိဳးတစ္ခုတည္းကိုသာ Mission အျဖစ္ေဆာင္ရြက္ေသာ ဒႆနျဖစ္သည္။

“မ်က္လံုးတစ္လံုးအတြက္ မ်က္လံုး၊ သြားတစ္ေခ်ာင္းအတြက္ သြားတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔သာ လက္စားေခ်ၾကစတမ္းဆိုရင္ ကမၻာၾကီးဟာ မ်က္လံုးေတြကန္းျပီး သြားေတြရွိၾကေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး”

ျမင့္ျမင့္ၾကံ၊ ျမင့္ျမင့္ပ်ံ၊ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ၾကမည့္သူမ်ား မပစ္ပယ္သင့္ေသာ အယူအဆျဖစ္သည္။


ေဒါက္တာေနဇင္လတ္

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပေပးပါမည္။)


ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Tuesday, November 2, 2010

တိုင္းျပည္မလိုခ်င္တဲ့ သူေတာ္စင္

ေရွးအခါက ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုျဖစ္သည္။ တစ္ေန႔သ၌ သူေတာ္စင္ ရာကယသည္ ဇနကဘုရင္ထံသြားျပီးလွ်င္ ဇနကဘုရင္အား တရားဓမၼ ေဟာၾကားျပသသည္။ သူေတာ္စင္ ရာကယ ျပန္မည္ျပဳေသာ္အခါ ဇနကဘုရင္က ေျပာလိုက္သည္။

“ကၽြႏ္ုပ္ကို အရွင္သူျမတ္ အသိဉာဏ္ေပးတဲ့အတြက္ တရားအျမင္ရဲ ႔တံခါး ဖြင့္ျပတဲ့အတြက္ အရွင္သူျမတ္ဟာ ကၽြႏ္ုပ္အတြက္ အလြန္တရာ ေက်းဇူးၾကီးမားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေက်းဇူးကို ဆပ္တဲ့အေနႏွင့္ ကၽြႏ္ုပ္ပိုင္တဲ့ တိုင္းျပည္တစ္ခုလံုးကို အရွင္သူျမတ္အား ေပးလွဴလိုပါတယ္။”

ဇနကမင္းၾကီးရဲ ႔စကားကို ၾကားရေသာအခါ သူေတာ္စင္ရာကယ က မဆိုင္းမတြ ျပန္ေျပာလိုက္သည္။

“သင္မင္းၾကီးရဲ ႔တိုင္ျပည္ဟာ က်ဳပ္အတြက္ ဘာအဓိပၸါယ္မွ မရွိဘူး။ တိုင္းျပည္ဆိုတာ တရားႏွင့္အညီ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္တဲ့လူရဲ ႔ လက္ထဲမွာသာ ရွိရမယ္။ က်ဳပ္ကေတာ့ ေလာကီစည္းစိမ္မ်ားကို တပ္မက္တြယ္တာျခင္း မရွိေတာ့တဲ့ တရားဘာ၀နာအလုပ္ကိုသာ က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တယ္။”

သူေတာ္စင္ပုဂၢိဳလ္ၾကီး၏ စကားကို ၾကားရေသာအခါ ဇနကဘုရင္က “တကယ္လို႔ ကၽြႏ္ုပ္အေနႏွင့္ လွဴဖြယ္ပစၥည္း တစ္ခုခု ေပးလွဴရင္ေကာ” ဟု ေမးေသာအခါ သူေတာ္စင္ ရာကယ က ျပန္ေျပာလိုက္သည္။

“တကယ္လို႔ သင္မင္းၾကီး လွဴဖြယ္ပစၥည္းတစ္ခုခုကို လွဴဒါန္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ တိုင္းျပည္ကိုမေပးဘဲ တိုင္းျပည္ေပးလွဴလိုတဲ့ မာန္မာန က်ဳပ္ကို ေပးလွဴပါ။”

ပါရဂူ
ဧကံသမယံ (၅)



ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္