Friday, July 16, 2010

သာေရာပမသုတ္ (အကာပယ္ပစ္ အႏွစ္ကိုရွာ)

၉- မဟာသာေရာပမသုတ္
(ပါဠိေတာ္ ျမန္မာျပန္)

၃ဝ၇။ အကြ်နု္ပ္သည္ ဤသို့ ၾကားနာခဲဲ့ရပါသည္-

အခါတစ္ပါး၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒဝဒတ္ သင္းခဲြဲထြက္သြား၍ မၾကာျမင့္မီ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ဂိဇၩကုဋ္ေတာင္၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။

ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဒဝဒတ္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ရဟန္းတို့ကို ဤသို့မိန့္ေတာ္မူ၏-

ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္းေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုး ဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွား ျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြာ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူလည္း ျဖစ္၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ''ငါသည္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာရိွသူျဖစ္၏၊ ငါမွတစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကား မထင္ရွားကုန္၊ တန္ခိုးအာနုေဘာ္နည္းကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကို အလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္, အကာကိုလြန္၍သာလွ်င္,အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္, အေပြးကိုလြန္၍သာလွ်င္ အခက္အရြက္ကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ စင္စစ္ အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြးကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ျကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္, အကာကို လြန္၍သာလွ်င္, အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္, အေပြးကိုလြန္၍သာလွ်င္အခက္အရြက္ကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ရမည့္ အက်ိဳးကိုလည္း မခံစားရလတၲ ံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူလည္း ျဖစ္၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ''ငါသည္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာရိွသူျဖစ္၏၊ ငါမွတစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကား မထင္ရွားကုန္၊ တန္ခိုးအာနုေဘာ္နည္းကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာအေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို သာသနာေတာ္၏ အခက္အရြက္ကို ယူသူဟု ဆိုရ၏။ ထို (လာဘ္စသည္) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟု ေက်နပ္ ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃ဝ၈။ ရဟန္းတို့ ဤ သာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ဳိးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံ ေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ'ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွထြက္ခြာ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့ သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလ နွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ အက်င့္သီလရိွသူ ေကာင္းျမတ္ေသာတရားရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးေသာအျခား ရဟန္းတို့သည္ကား အက်င့္သီလမရိွသူ ယုတ္ညံ့ေသာတရားရိွသူ ျဖစ္ကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကိုျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္, အကာကို လြန္၍သာလွ်င္,အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္, အေပြးကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကိုမ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''စင္စစ္ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြးကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့ မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကို အလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္, အကာကို လြန္၍သာလွ်င္,အခံြကို လြန္၍သာလွ်င္ အေပြးကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္အနွစ္ျဖင့္ ျပုလုပ္ရမည့္ အက်ိဳးကိုလည္း မခံစားရ လတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ဳိးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡအတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ'ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ။ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ အက်င့္သီလရိွသူ ေကာင္းေသာတရားရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးေသာအျခားရဟန္းတို့သည္ကား အက်င့္သီလ မရိွကုန္၊ ယုတ္ညံ့ေသာတရားရိွသူ ျဖစ္ကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကိုျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို သာသနာေတာ္၏အေပြးကို ယူ၏ဟု ဆိုရ၏။ ထို (အက်င့္သီလ) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟု ေက်နပ္ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃ဝ၉။ ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာ ပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေန ရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူကား မဟုတ္ေပ။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ တည္ၾကည္ျခင္းရိွသူ ျဖစ္၏၊ အာရံုတစ္ခုတည္း၌ တည္တံ့ေသာစိတ္ရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွတစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကား တည္ၾကည္ျခင္း မရိွကုန္၊ တုန္လႈပ္ပံ့်လြင့္ေသာစိတ္ ရိွကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကိုနိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏။ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္, အကာကိုလြန္၍သာလွ်င္အခံြကို ျဖတ္ ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာေယာက်ာ္း သည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ စင္စစ္ အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြးကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္, အကာကိုလြန္၍သာလွ်င္ အခံြကိုျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြာသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရမည့္အကို်းကိုလည္း မခံစားရလတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆို ရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ'ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္းမနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္ သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ကားမဟုတ္ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။

ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ''ငါသည္ တည္ၾကည္ျခင္းရိွသူ ျဖစ္၏၊ အာရံုတစ္ခုတည္း၌ တည္တံ့ေသာစိတ္ရိွသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးကုန္ေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကားတည္ၾကည္ျခင္း မရိွကုန္၊ တုန္လႈပ္ပံ့်လြင့္ေသာစိတ္ရိွကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကိုနိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏။ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို သာသနာေတာ္၏ အခံြကိုယူသူဟု ဆိုရ၏။ ထို (တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိ) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟု ေက်နပ္ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃၁ဝ။ ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစျပန္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္ မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုသူကား မဟုတ္ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိနွင့္ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူကား မဟုတ္ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကိုလည္း မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကိုရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္၍ အၾကံအစည္ျပည့္စံုသူ ျဖစ္၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ''ငါသည္ သိျမင္၍ေနသူ ျဖစ္၏၊ ငါမွ တစ္ပါးေသာ အျခားရဟန္းတို့သည္ကားမသိမျမင္ဘဲဲ ေနကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကို ျမွင့္တင္၍ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။

ရဟန္းတို့ ဥပမာေသာ္ကား အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုလြန္၍သာလွ်င္ အကာကိုိုျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟုထင္ မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ေျပာဆိုရာ၏၊ ''ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ စင္စစ္ အနွစ္ကို မသိ၊ အကာကို မသိ၊ အခံြကို မသိ၊ အေပြး ကို မသိ၊ အခက္အရြက္ကို မသိ၊ ထိုသို့မသိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာသစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကို လြန္၍သာလွ်င္ အကာကို ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု ထင္မွတ္လ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရမည့္ အကို်းကိုလည္း မခံစားရလတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေနၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေျကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤကဲဲ့သို့ ရဟန္းျပဳျပီးေနာက္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ စိတ္တိုင္းမက်သျဖင့္ အၾကံအစည္မျပည့္စံုသူ ျဖစ္ခဲဲ့၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္မူ၍ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်ေပ။ ထိုရဟန္းသည္ ထို လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ။ မေမ့ေလ်ာ့သည္ရိွေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ ရိွ၏။ အၾကံအစည္ကား ျပည့္စံုျခင္း မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္း သို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္း သမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ကား ျပည့္စံုျခင္းမရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္ေပ၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံု၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ''ငါသည္ သိျမင္၍ ေန၏၊ (ငါမွတစ္ပါး တစ္ျခားကုန္ေသာ ဤရဟန္းတို့သည္ကား) မသိမျမင္ဘဲဲ ေနကုန္၏'' ဟု မိမိကိုယ္ကိုျမွင့္တင္၏၊ သူတစ္ပါးကို နိွမ့္ခ်၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ေရာက္၏၊ ေမ့ေလ်ာ့ ေသာ္ ဆင္းရဲဲစြာ ေနရ၏။ ရဟန္းတို့ ဤရဟန္းကို ျမတ္ေသာအက်င့္ 'သာသနာေတာ္'၏ အကာကို ယူ၏ဟု ဆိုရ၏။ ထို (ဒိဗၺစကၡဳဉာဏ္အျမင္) ျဖင့္လည္း ကိစၥျပီးျပီဟုေက်နပ္ေနျခင္းသို့ ေရာက္၏။

၃၁၁။ ရဟန္းတို့ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္းအိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့ကလႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟုယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤသို့့ရဟန္းျပဳျပီးေသာ္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာအေက်ာ္အေစာျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ မရိွ၊ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္း မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္း ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလ နွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ ရိွ၏။ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုမျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ ေသာ္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ (ဒိဗၺစကၡု) ဉာဏ္အျမင္ ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္ တရားကို ရ၏။ ရဟန္းတို့ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္တရားမွ ဆုတ္ယုတ္ရာေသာအေၾကာင္း အခြင့္သည္ မရိွ။

ရဟန္းတို့ ဥပမာအားျဖင့္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္၍တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုသာလွ်င္ ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု သိလ်က္ ဖဲဲခြါသြားရာ၏။ ထိုေယာက်ာ္းကို မ်က္စိအျမင္ရိွေသာ ေယာက်ာ္းသည္ ျမင္၍ ဤသို့ ေျပာဆိုရာ၏၊ ''စင္စစ္ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ကို သိ၏၊ အကာကို သိ၏၊ အခံြကို သိ၏၊ အေပြးကို သိ၏၊ အခက္အရြက္ကို သိ၏၊ ထိုသို့သိေသာေၾကာင့္သာလွ်င္ အနွစ္ကိုအလိုရိွ၍ အနွစ္ကိုရွာမီွးေသာ ဤအသွ်င္ေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ရွာလွည့္လည္ေသာ္ အနွစ္ျပည့္တည္ေသာ သစ္ပင္ၾကီး၏ အနွစ္ကိုသာလွ်င္ ျဖတ္ယူ၍ အနွစ္ဟု သိလ်က္ ဖဲဲခြါသြား၏။ ထိုေယာက်ာ္းသည္ အနွစ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ရမည့္ အက်ိဳးကိုလည္းခံစားရလတၲံ့'' ဟု (ေျပာဆိုရာ၏)။

ရဟန္းတို့ ဤအတူပင္လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္၌ အခ်ိဳ ့ေသာ အမ်ိဳးသားသည္ ''(ပဋိသေႏၶတည္ေန) ျဖစ္ပြားျခင္း အိုျခင္း ေသျခင္း ပူေဆြးျခင္း ငိုေၾကြးျခင္း ကိုယ္ဆင္းရဲဲျခင္း စိတ္ဆင္းရဲဲျခင္း ျပင္းစြာပင္ပန္းျခင္းတို့က လႊမ္းမိုးဖိစီးထားေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲဲဒုကၡတြင္းသို့ သက္ဝင္ေလွ်ာက်လ်က္ ဆင္းရဲဲအနိွပ္စက္ခံေနရ၏။ ခ်မ္းသာမဖက္ေသာ ဤဆင္းရဲဲအစုကို ကုန္ဆံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ဖို့ရန္ ထင္ရွားျဖစ္ေကာင္းတန္ရာ၏'' ဟု ယံုၾကည္ျခင္း 'သဒၶါ' ျဖင့္ လူ့ေဘာင္မွ ထြက္ခြါ၍ ရဟန္းေဘာင္၌ ရဟန္းျပဳ၏။ ထိုသူသည္ ဤသို့ ရဟန္းျပဳျပီးေသာ္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာကို ျဖစ္ေစ၏။ ထိုရဟန္းသည္ထိုလာဘ္သပ္ ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္မရိွ၊ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္း မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုလာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အက်င့္သီလ နွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအက်င့္သီလနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ထိုအက်င့္သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္ တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ထိုအက်င့္ သီလနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူး ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ့္တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ နွစ္သက္ေသာစိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုတည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္တည္တံ့ျခင္းသမာဓိနွင့္ ျပည့္စံုျခင္းျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ကို ရ၏။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ နွစ္သက္ေသာ စိတ္ရိွ၏။ အၾကံအစည္ ျပည့္စံုျခင္းကား မရိွ။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကို မျမွင့္တင္၊ သူတစ္ပါးကို မနိွမ့္ခ်။ ထိုရဟန္းသည္ ထိုဉာဏ္အျမင္ျဖင့္ ယစ္မူးေမ့ေလ်ာ့ျခင္းသို့ မေရာက္၊ မေမ့ေလ်ာ့ေသာ္ အခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္ တရားကို ရ၏။ ရဟန္းတို့ ထိုရဟန္းသည္ ထိုအခိ်န္မေရြး လြတ္ေျမာက္သည့္တရားမွဆုတ္ယုတ္ရာေသာ အေၾကာင္းအခြင့္သည္ မရိွ။

ရဟန္းတို့ ဤသို့လွ်င္ ဤသာသနာေတာ္သည္ လာဘ္သပ္ပကာ အေက်ာ္အေစာဟူေသာ အက်ိဳး ရိွမႈအတြက္ မဟုတ္ေပ၊ အက်င့္သီလျပည့္စံုျခင္း ဟူေသာ အက်ိဳးရိွမႈအတြက္ မဟုတ္ေပ၊ တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိဟူေသာ အက်ိဳးရိွမႈအတြက္ မဟုတ္ေပ၊ (ဒိဗၺစကၡဳ) ဉာဏ္အျမင္ဟူေသာ အကို်းရိွမႈအတြက္မဟုတ္ေပ။ ရဟန္းတို့ အၾကင္မပ်က္စီးနိုင္ေသာ စိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) သည္ ရိွ၏၊ ဤသာသနာေတာ္သည္ ဤမပ်က္စီးနိုင္ေသာ စိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) အတြက္သာ ျဖစ္၏။ ဤမပ်က္စီးနိုင္ေသာ စိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) သည္ အနွစ္အသားေပတည္း။ ဤမပ်က္စီးနိုင္ေသာစိတ္လြတ္ေျမာက္မႈ (အရဟတၲဖိုလ္) သည္ အဆံုး (ပန္းတိုင္) ေပတည္းဟု ဤတရားကို ျမတ္စြာဘုရားသည္ေဟာၾကားေတာ္မူ၏။

ထိုရဟန္းတို့သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ တရားေတာ္ကို နွစ္လိုကုန္သည္ျဖစ္၍ ဝမ္းေျမာက္စြာ ခံယူၾကေလကုန္သတည္း။


No comments:

Post a Comment