Wednesday, June 9, 2010

ဒီလိုေလး လုပ္ၾကည့္ရင္ ေကာင္းမလား? (ျပန္လည္ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးမႈ ၁၂)

 ကိုျပည့္စံုေအာင္ (ခ) ဖိုးသား (www.apymt.com) ၏ ျပည္လည္ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးမႈ



အစ္ကို မဂၤလာပါ..

ညီ့ရဲ႕ မေတာက္ တစ္ေခါက္ အသိနဲ႔ အၾကံျပဳ ေရးသားလိုက္ပါတယ္..။ ပိုတာႏႈတ္၊ လိုတာ ျဖည့္လို႔ အမွားေတြ ရွိရင္လည္း ျပဳျပင္ေပးပါဦး အစ္ကို..။

၁) ကို၀ိ ေရးသားတဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား သာသနာကို ၀င္ေရာက္လာရတဲ့ အေၾကာင္းရင္း (၄) ခ်က္ကို ဖတ္ရံုနဲ႔ သံဃာေတာ္မ်ား အေနနဲ႔ မိမိတို႔သည္ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လို ပါ၀င္ေနတယ္ ဆိုတာ သိၿပီး ျဖစ္မွာပါ အစ္ကို..။ ဒါသည္လည္း အစ္ကိုက တီထြင္ဖန္တီး ေရးသားလိုက္တာ မဟုတ္ဘဲ နဂို ရွိရင္းစြဲကိုပဲ ျပန္ၿပီး သတိထားမိေအာင္ အသိေပး ေရးသား မႈမ်ိဳးပါ..။ အမွန္ေျပာရင္ေတာ့ ႀကိဳက္တဲ့သူက ရာခိုင္ႏႈန္း အေတာ္ နည္းမွာပါ..။ ဒါေပမယ့္လည္း လူထြက္ခ်င္တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား အတြက္ေတာ့ အစ္ကိုရဲ႕ ေဆြးေႏြး ေရးသားခ်က္က အားေပးသလို မဟုတ္ဘဲ အားေဆး သဖြယ္ ျဖစ္မယ္လို႔ ညီထင္ပါတယ္..။

၂) လူထြက္ခ်င္တဲ့ သံဃာေတာ္မ်ား အေနနဲ႔ လူမထြက္ရဲတဲ့ အေၾကာင္း အစ္ကို ေရးထားကိုလည္း ညီ ဂရုတစိုက္ ဖတ္မိတယ္..။ ညီ့ ၿမိဳ႕မွာလည္း ၾကံဳဖူးတယ္ အစ္ကို..။ ညီတို႔ လမ္းထဲကေနၿပီး အစ္မ တစ္ေယာက္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို ႏွစ္လံုး သံုးလံုး သြားေရာင္းရင္း အဲဒီ ေက်ာင္းက ဦးဇင္း လူထြက္ၿပီး အဲဒီ အစ္မနဲ႔ ယူသြားတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး..။ လမ္းထဲက လူေတြကေတာ့ အဲဒီ အစ္မကိုေကာ အဲဒီ ဦးဇင္းကိုေကာ အျပစ္ေျပာခ်င္ ၾကတာေပါ့..။ ေနာက္ၿပီး လမ္းထဲက အိမ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကလည္း ဒီဦးဇင္း ဆြမ္းခံ ႂကြတဲ့ အိမ္ေတြဆိုေတာ့ ဦးဇင္း လူထြက္ အတြက္လည္း မ်က္ႏွာ ပူစရာေပါ့ အစ္ကို..။

အရင္က ညီလည္း အျပစ္ျမင္တဲ့ လူစားထဲ ပါခဲ့ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ ျမန္မာလူမ်ိဳး ေတြရဲ႕ အဲလို သူမ်ား အျပစ္သာ ျမင္တတ္တာကို ခဏထား.. လူသား အခ်င္းခ်င္း စာနာတတ္တဲ့ အသိနဲ႔ ၾကည့္ရင္ကို ဒီ အျပစ္ျမင္မႈက ေလ်ာ့ပါးသြား ပါၿပီ..။ ဟုတ္တယ္ေလ.. အစ္ကို ဟို ဦးဇင္းလည္း လူသား တစ္ေယာက္ပဲ.. သူ႔ခံစားခ်က္ သူလုပ္ခ်င္တာ ေတြကို အေကာင္ အထည္ ေဖာ္ခြင့္ေတာ့ ရွိတာပဲ အစ္ကို..။ အျပစ္ေျပာၾကတဲ့ လူေတြကို ျခံဳၾကည့္ရင္လည္း မိမိတို႔ ေမြးထားတဲ့ သားေယာက်ာ္းေလးကို တစ္သက္လံုး သာသနာ့ေဘာင္ ေပး၀င္မလား ေမးၾကည့္…။ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ အေျဖက အရွင္းႀကီးပါ အစ္ကို..။ ေလာကႀကီးက သူမ်ား အျပစ္သာ ျမင္တတ္တဲ့ သူေတြက ဒုနဲ႔ေဒး ဆိုေတာ့လည္း အယူအဆ အျမင္ေတြ တူဖို႔က အခက္သား.. ပဲ အစ္ကိုေရ..။

၃) ေလာကီ ပညာေတြ ထည့္သြင္း သင္ၾကားမႈ အပိုင္းနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ေတာ့ ညီ ျခြင္းခ်က္မရွိ သေဘာ က်တယ္ အစ္ကို..။ ဒါေပမယ့္လည္း ညီထင္ပါတယ္.. လူလတ္ပိုင္း အရြယ္ သံဃာေတာ္မ်ားပဲ ဒါကို လက္ခံၾကလိမ့္မယ္ အစ္ကို..။ ၀ါရင့္တဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ အေနနဲ႔ေတာ့ လက္ခံလိမ့္မယ္ မထင္ဘူး..။
ေနာက္ၿပီး ညီျမင္မိတာက.. တကယ္လို႔ အဲလို ေလာကီ ပညာေတြ ထည့္သြင္း သင္ၾကားၿပီ ဆိုပါစို႔..။ ဘာ(what) ဘာသာရပ္ေတြကို (တိတိ က်က်ေပါ့ အစ္ကို) သင္ရိုး ညႊန္းတမ္းအျဖစ္ ျပ႒ာန္း မလဲ..။ ဘယ္သူ (who) ေတြက ျပ႒ာန္းၿပီး ဘယ္သူ (who) ေတြက သင္ၾကားေပးမလဲ.. (အစ ကနဦးမွာေတာ့ သံဃာအခ်င္းခ်င္း သင္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးအစ္ကို.. သာမန္ လူ၀တ္ ေက်ာင္းဆရာ ေတြကပဲ သင္ၾကားမွ ရမယ္..။ ေက်ာင္းဆရာမ ဆိုရင္လည္း အဆင္မေျပႏိုင္.။ ဒီ အစကို ျဖတ္ေက်ာ္ ၿပီးရင္ေတာ့ ေနာက္ပိုင္း သံဃာေတာ္ခ်င္း သင္ၾကားေပးဖို႔က လြယ္ကူသြားပါၿပီ။ သင္ၾကား တတ္ေျမာက္ၿပီးသူက မတတ္ေသးတဲ့သူကို ျပန္သင္စနစ္ေပါ့ အစ္ကို..။) ေနာက္ၿပီး အခ်ိန္ (when) ဘယ္အခ်ိန္ အတိုင္းအတာကေန ဘယ္အခ်ိန္ အတိုင္းအတာအထိ သင္ၾကားေစမလဲ..။ ေနာက္ တစ္ခ်က္က ဘယ္လို (how) ပံုစံမ်ိဳး သင္ၾကားေစမလဲ.. ။

ေနာက္ အဲလို အစကနဦး လူ၀တ္ေတြက သင္ၾကားေပးၿပီ ဆိုရင္.. သူတို႔ အတြက္ ၀မ္းေရးက ရွိေနေတာ့ လစာ သေဘာမ်ိဳးကလည္း လိုလာၿပီ အစ္ကို..။ ေစတနာ အေလ်ာက္ သင္ေပးမယ့္ သူေတြေတာင္ မိသားစုအေရးနဲ႔ စား၀တ္ေနေရး ၀င္လာရင္ ဒီ ေစတနာေတြလည္း အရည္ေပ်ာ္သြား ေလာက္တယ္..။ သင္ၾကားသူ သံဃာေတာ္ေတြရဲ႕ ဒကာ ဒကာမေတြက ဒီ အခက္အခဲကို တာ၀န္ယူ ေျဖရွင္း လွဴဒါန္း ေပးသြားရင္လည္း အဆင္ေတာ့ ေျပႏိုင္ပါတယ္..။ ဒါေပမယ့္ ေရရွည္ အတြက္ေတာ့ စဥ္းစားဖို႔ လိုမယ္ အစ္ကို..။ ညီေရးတာ အေသးစိတ္ေတာ့ ဆန္သြားမယ္ ထင္တယ္.. အစ္ကို..။ ေရးေနရင္း ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္စဥ္းစားမိတာပါ။

၄) ေနာက္ၿပီး အစ္ကိုေရးတဲ့ အထဲက ညီ သေဘာက်မိတာက.. “သာသနာေတာ္ႀကီး အတြက္ ဆံုးရွံဳးမႈ၊ အက်ိဳး ျဖစ္ထြန္း သာယာ၀ေျပာ စည္ပင္မႈဟာ ဘယ္ Criteria ေတြေပၚ အေျခခံၿပီး တြက္ခ်က္မွာလဲ?” ဆိုတဲ့ အခ်က္ပါ..။ ဒါဟာ ျမန္မာလူမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း စဥ္းစား အေျဖထုတ္ သိရွိထားရမဲ့ အခ်က္လို႔ ညီျမင္ပါတယ္..။  
သာသနာေတာ္ႀကီး အတြက္ အက်ိဳး ျဖစ္ထြန္းမႈသည္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ တုိးတက္မႈလား.. စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ တိုးတက္မႈလား..
ဒီအတြက္ အေျဖကို အစ္ကို႔ ေက်းဇူးန႔ဲ ညီဖတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ဆရာႀကီး ဦးေရႊေအာင္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္ကိုပဲ ကိုးကား လိုက္မယ္ အစ္ကို..။

“သာယာသည္ဆုိရာ၌ ႐ုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈမ်ား ႐ွိသည္ကုိ ဆုိသည္မဟုတ္။ စိတ္ပုိင္းဆိုင္ရာ တုိးတက္မႈမ်ား ႐ွိသည္ကုိလည္း ဆုိသည္မဟုတ္။ ကုိယ္က်င့္ သိကၡာပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈမ်ား ႐ွိသည္ကုိသာ ဆုိျခင္းျဖစ္၏။


ကုိယ္က်င့္ သိကၡာပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္မႈ မ႐ိွပါဘဲ ႐ုပ္ပိုင္းဆုိင္ရာ မ်ားသာ တုိးတက္လာလွ်င္ လည္းေကာင္း၊ သုိ႔မဟုတ္ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာ မ်ားသာ တုိးတက္လာလွ်င္ လည္းေကာင္း၊ သို႔မဟုတ္ ႐ုပ္ပုိင္း ဆုိင္ရာမ်ားႏွင့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ ရာမ်ား ႏွစ္မ်ဳိးလုံး တုိးတက္လာလွ်င္ လည္းေကာင္း ယင္းသို႔ တုိးတက္လာျခင္းသည္ ေလာက၌ ေကာင္းေသာ လကၡဏာကုိ မေဆာင္၊ သုစ႐ုိက္မ်ား ထြန္းကားမႈကုိ ျဖစ္ေပၚေအာင္ မလုပ္၊ အနဳိင္က်င့္ ၀ါဒကုိသာ ဖက္တြယ္တတ္ သျဖင့္ ေလာက၌ မေကာင္းေသာ လကၡဏာကုိသာ ေဆာင္၏။ ဒုစ႐ုိက္မ်ား ထြန္းကားမႈ ကုိသာ ျဖစ္ေစ၏။


ထုိေၾကာင့္ သာယာသည္ဆုိရာ၌ ကုိယ္က်င့္ သိကၡာပုိင္း ဆုိင္ရာ ထြန္းကားမႈ ႐ွိျခင္းကုိသာ ဆုိပါမွ မွန္ကန္မည္ ဟူ၍ နားလည္ အပ္၏။”

ဦးေရႊေအာင္
ဗုဒၶ ေလာကသား တုိ႔၏ အႏႈိင္းမဲ့ ေက်းဇူး႐ွင္ ကုိယ္က်င့္ဗုဒၶ၀င္၊ ရာျပည့္ စာအုပ္တုိက္၊ ၂၀၀၃-ခုႏွစ္၊ စတုတၳအႀကိမ္၊ စာ-၂၆၇)

၅) ညီ့အေနနဲ႔ေတာ့ အစ္ကို႔ ေရးသားခ်က္ေတြက အမ်ား အက်ိဳးအတြက္ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ အတြက္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေကာင္းတဲ့ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္လို႔ပဲ ျမင္ပါတယ္..။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ညီတို႔ဟာ လူသားေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လူသား ေကာင္းက်ိဳးေတြကိုေတာ့ လုပ္သြားရၾကရ မွာပါ..။ လူျဖစ္ရျခင္းရဲ႕ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္ကို ေလာကတၳ စရိယ၊ ဉာတတၳ စရိယ၊ ဗုဒၶတၳ စရိယ (ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ သူ႔အတြက္ ဗုဒၶ ျဖစ္ဖို႔ဆိုေတာ့ ဗုဒၶတၳစရိယ.. ညီတို႔ အစ္ကိုတို႔ အတြက္ေတာ့ အတၱတၳ စရိယ) ဒါေတြကို ျဖည့္က်င့္ဖို႔လို႔ သီတဂူ ဆရာေတာ္ ဘုရား ႀကီးကလည္း ဆံုးမထား ေလေတာ့.. ညီတို႔ အစ္ကိုတို႔ တတ္စြမ္းသေရြ႕ေတာ့ ႀကိဳးစား သြားၾကတာေပါ့ အစ္ကို..။

၆) ညီ့ အျမင္အရ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြ ထဲမွာ လူထြက္ခ်င္တဲ့ သံဃာေတာ္ေတြ ရွိသလို သာသနာ့ ေဘာင္မွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနတဲ့ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္ အစ္ကို..။ အလားတူပဲ ညီတို႔ အစ္ကုိတို႔လို လူသားေတြ ထဲမွာလည္း ေလာကီ အာရံု၊ ကာမဂုဏ္မွာ ေပ်ာ္ပါး ခံစားေနသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး ရွိသလို၊ လူ႔ဘ၀ကို ၿငီးေငြ႔လို႔ သာသနာ့ေဘာင္ ၀င္ခ်င္တဲ့ သူေတြလည္း ရွိေနတာပါ..။ အဓိကကေတာ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကတာကို ဆိုလိုခ်င္တာပါ အစ္ကို..။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္နဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ျပတ္သား ခိုင္မာမႈ မရွိေသးလို႔သာ မိမိျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဘ၀ကို ပံုမေဖာ္ႏိုင္ ေသးတာပါ..။ မိမိရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ၊ မိမိ လုပ္ခ်င္တာေတြ ျပတ္သားလား၊ မျပတ္သားလား ဆိုတာ ညီ့ကို ဦးဇင္းတစ္ပါး ေမးခြန္း ထုတ္ရင္း ဆံုးမသြားတဲ့ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္ထိုး ၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္ အစ္ကို..။ အားလံုးအတြက္ အက်ိဳးရွိမယ္ထင္လို႔ အဲဒီ ေမးခြန္းေတြနဲ႔ ဆံုးမစကားေတြကို ထည့္ေရးလိုက္တယ္ အစ္ကို..။

·         ဒီဘ၀မွာ သင့္အေနနဲ႔ အလိုခ်င္ဆံုး တစ္ခုဆိုတာ ရွိလား (တစ္ဘ၀လံုး စာေပါ့.. ေျပာရရင္ သံသရာအထိ ရည္ရြယ္ထားတာပါ..။)
·         ဟုတ္ၿပီ.. အဲဒီ အလိုခ်င္ဆံုးကို သိၿပီ ဆိုရင္ အဲဒီ အလိုခ်င္ဆံုး အရာကို ရေအာင္ ယူႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားလား.. မျဖစ္မေန ရေအာင္ လုပ္မွာလား..
·         အဲဒီ လိုခ်င္တာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ဘာမဆို ရင္ဆိုင္၀ံ့ပါ့မလား..။
·         ဗုဒၶဘာသာ တစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ဒီဘ၀မွာ ဘယ္ေလာက္ အတိုင္းအတာအထိ လိုခ်င္လဲ..၊ ကိုယ္လိုခ်င္ သေလာက္ကို ရေအာင္ ယူႏိုင္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ထားလား…
·         ဘ၀ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္ ဘယ္သူမွ မကယ္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘာမွန္းမသိတဲ့ တမလြန္ကို စိတ္ေအး လက္ေအး သြားႏိုင္ပါ့မလား..၊ အဲဒီလိုမွ မသြားႏိုင္ ေသးရင္ ဗုဒၶဘာသာဆိုတဲ့ နာမည္ေလး ရရံုနဲ႔ ဘ၀ကို ထားခဲ့မွာလား…

(ဒီေမးခြန္းေတြရဲ႕ အေျဖဟာ လူသားတိုင္း၊ အထူးသျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္း ေျဖထားသင့္တဲ့ အေျဖေတြပါ.. တဲ့)

ေနာက္ဆံုး ဒီဦးဇင္း ဆံုးမသြားတဲ့ ဆံုးမစကားက.. 

“လူတစ္ေယာက္ဟာ သူလိုခ်င္တာ စစ္မွန္တယ္ ဆိုရင္ အဲဒီအတြက္ ဘာမဆို လုပ္ရဲတယ္၊ တကယ္ မလုပ္ရဲေသးတာဟာ တကယ္ မလိုခ်င္ေသး လို႔ပါ” .. တဲ့ အစ္ကို..

အစ္ကို႔အေနနဲ႔လည္း *ဒီလုိေလး လုပ္ၾကည့္ရင္ ေကာင္းမလား* လုိ႔ ေရးသားထားတဲ့ အတြက္ တကယ္တန္း ျဖစ္ေစခ်င္ရင္ တကယ္ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္မယ္လို႔ ညီ ယံုၾကည္ပါတယ္ အစ္ကို..။

ေလးစား ခင္မင္စြာျဖင့္
ညီ
Jan 27, 2010
* ျပန္လည္ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးမႈ ၃
 *ျပန္လည္ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးမႈ ၄

No comments:

Post a Comment