Friday, July 31, 2009

*ကၽြန္ေတာ္ေပးေသာ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ (ကို၀ိမုတၱိသုခသို႔)*

အစ္ကို မဂၤလာပါေနာ…

အစ္ကို႔ ေမြးေန႔အတြက္ ညီ ဒီရက္ပိုင္း တရားေတြထဲက သိလိုက္တဲ့ ပံုျပင္ေလး ႏွစ္ပုဒ္ကိုပဲ ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ေပးလိုက္ ပါရေစ အစ္ကို။ ညီ့ေမြးေန႔ တုန္းက အစ္ကိုက ညီ့ကို ပံုျပင္ေတြကို ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ ေပးခဲ့လို႔ အခု အစ္ကို႔ ေမြးေန႔မွာလည္း ညီက ပံုျပင္ေတြကို ေမြးေန႔ လက္ေဆာင္ ျပန္ေပးတယ္ လို႔ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး အစ္ကို။ ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားကလည္း အစ္ကို သိၿပီးသား ဆိုေတာ့ ညီလည္း ဘာလက္ေဆာင္ ေပးလို႔ ေပးရမွန္း ၾကံရာမရ ျဖစ္ေနတုန္း ဒီပံုျပင္ေလး ေတြကို သိခြင့္ရလိုက္ တာပါ။ အစ္ကို သိၿပီးသားေတြ ျဖစ္ေနရင္လည္း ထပ္မံဖတ္ရွဳလို႔ ဆင္ျခင္ေပးပါ အစ္ကို။

ပထမ တစ္ပုဒ္ကေတာ့…

တစ္ခါက ညီအစ္ကို ႏွစ္ေယာက္ဟာ တရားသြားနာ ၾကတယ္တဲ့ အစ္ကို…။ တရားနာက ျပန္လာေတာ့ ညီလုပ္တဲ့သူက သူ႔အေဖကို တိုင္တယ္တဲ့…။ ဘယ္လို တိုင္လဲ ဆုိေတာ့

“အေဖ… အေဖ… အစ္ကိုၾကီးက တရားနာတဲ့ အခ်ိန္ တရားမွာ အာရံုမျပဳဘဲ ေတာင္ၾကည့္ ေျမာက္ၾကည့္ လုပ္ေနတယ္” ဆိုၿပီး တိုင္တယ္တဲ့ အစ္ကို..။ အဲေတာ့ အေဖက

“ေဟ.. ေနစမ္းပါဦး မင္းက.. မင္းအစ္ကိုၾကီး အဲသလို ေတာင္ၾကည့္ ေျမာက္ၾကည့္ ၾကည့္ေနတာကို မင္းဘယ္လိုလုပ္ သိသလဲ” လို႔ ျပန္ေမးတယ္..။

အဲေတာ့ ညီလုပ္တဲ့သူ ျပန္ေျဖလိုက္တာက

“ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခ်ိန္လံုး သူ႔ကို သတိထားၿပီး ေစာင့္ၾကည့္ေနတာ” တဲ့…။

ပထမ ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒီေလာက္ပါပဲ အစ္ကို…။

**************************************************

ေနာက္ ဒုတိယ ပံုျပင္ေလးကေတာ့…

တစ္ခါက ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မွာ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တစ္ဦး ရွိတယ္တဲ့ အစ္ကို၊ အဲဒီ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ဟာ တစ္ေန႔က်ေတာ့ လုပ္ငန္းကို ထပ္မံတိုးခ်ဲ႕ဖို႔ ေငြလုိတာနဲ႔ အရင္က သူ႔ဆီက ေၾကြးယူထားတဲ့ သူေတြဆီကို ေၾကြးသြားေတာင္းတယ္ အစ္ကို..။ ဒါေပမယ့္လည္း ေၾကြးယူသူေတြ ကလည္း ယူတုန္းကသာ ၾကည္ၾကည္ သာသာ၊ ေၾကြးလည္း ျပန္ေတာင္းေကာ မရတာနဲ႔ ဒီလုပ္ငန္းရွင္ စိတ္ထဲ တအားပူေလာင္ ခံစားၿပီး ျပန္လာရတယ္တဲ့..၊ အဲဒီလို ျပန္လာရင္း လမ္းခုလတ္ ဇရပ္တစ္ခုမွာ ၀င္နားတယ္ အစ္ကို…၊ ဒီလို နားေပမယ့္လည္း သူေရွ႕ဆက္ တိုးခ်ဲ႕မယ့္ လုပ္ငန္း အေၾကာင္းေတြ ေတြး၊ ေနာက္ ေၾကြးမရတာ ေတြကို ျပန္စဥ္းစား.. ဒီလိုေတြ ေတြးမိေနေတာ့ သူ႔ရင္ထဲ ပိုၿပီး ပူေလာင္လာတယ္တဲ့..။ အဲဒါနဲ႔ သူ အခုလို စဥ္းစားမိတယ္တဲ့ အစ္ကို..။ “ေအာ္.. လူေတြကေတာ့ ငါ့ကို စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ၾကီး၊ ေတာ္ေတာ္ ခ်မ္းသာတာပဲ ဆုိၿပီး စိတ္ခ်မ္းသာမယ္ ထင္ေနၾကတယ္၊ အင္းအခုလို ငါပူေလာင္ ပင္ပန္းေနတာ က်ေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိၾကပါလား” ဆိုၿပီး စိတ္ေျပရာ ေျပေၾကာင္း ဇရပ္ေပၚမွာ စာတစ္ေၾကာင္း ေရးခဲ့တယ္တဲ့ အစ္ကို..။ သူေရးခဲ့တာက…

ငါ့အပူ လူမသိ” တဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ ဒီ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္လည္း ျပန္သြားတယ္ေပါ့ အစ္ကို..။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ အဲဒီ ဇရပ္ကို လူတစ္ေယာက္ ထပ္ေရာက္လာတယ္ အစ္ကို၊ အဒီလူက်ေတာ့ ကုန္သည္ ပြဲစားေပါ့..။ ဒီလူကလည္း သူ႔ကုန္ေတြ အရွံဳးေပၚလို႔ စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႔ ဒီဇရပ္ကို ေရာက္လာတာ အစ္ကို..။ ဒီေတာ့ ဒီလူ ဒီဇရပ္ကို ေရာက္လာ တာလည္း အပူနဲ႔ပဲေပါ့ အစ္ကို..။ ဒါနဲ႔ ဒီလူက ဇရပ္ေပၚ နားမယ္ဆိုၿပီး ထိုင္လိုက္ေတာ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ ေရးခဲ့တဲ့ “ငါ့အပူ လူမသိ” ဆိုတဲ့ စာေၾကာင္းေလး သြားေတြ႔တယ္တဲ့ အစ္ကို..။ ဒါနဲ႔ ဒီ ပြဲစားလည္း အင္း ဒီလူေတာင္ ေရးေသးတာ.. ငါလည္း ေရးမယ္ ဆိုၿပီး ခုန စာေၾကာင္း ေအာက္မွာပဲ သူလည္း စာတစ္ေၾကာင္း ထပ္ေရးလိုက္ တယ္တဲ့ အစ္ကို..။ သူေရးလိုက္ တာက

ဒီအပူ လူတိုင္းရွိ” တဲ့။

ဒီေတာ့ ဒီဇရပ္ေပၚမွာ စာက ႏွစ္ေၾကာင္း ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့…။

ငါ့အပူ လူမသိ” နဲ႔
ဒီအပူ လူတိုင္းရွိ” ဆိုၿပီး..။

အဲ.. တစ္ရက္လည္း က်ေကာ ဒီဇရပ္ကို ရဟန္းတစ္ပါး ေရာက္လာပါ တယ္တဲ့..။ ဒီရဟန္းကလည္း အပူနဲ႔ ေရာက္လာတာ အစ္ကိုေရ..၊ ဘယ္လိုလဲ ဆိုေတာ့ ဒီရဟန္းက ရြာတစ္ရြာက ေက်ာင္းထိုင္ ဘုန္းၾကီးတဲ့… အဲဒါ ေက်ာင္းမွာ သိမ္ေဆာက္ဖို႔ အတြက္ အလွဴေငြ လိုတာနဲ႔ အရင္က ေက်ာင္းဒကာ ဆီကို အလွဴခံ တယ္ေပါ့ အစ္ကို..။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းဒကာ ကလည္း ဒီရက္ပိုင္းမွာ စီးပြားေရးေတြ အဆင္မေျပ တာနဲ႔ “အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ အခုေတာ့ မတတ္ႏိုင္ေသးတဲ့ အေၾကာင္း၊ စီးပြားေရး ျပန္အဆင္ေျပ တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း လွဴပါမယ္ ဆိုတဲ့ အေၾကာင္း” ေလွ်ာက္ေတာ့ ဒီေက်ာင္းထိုင္ ဘုန္းၾကီးလည္း ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ဘဲ ျပန္လာခဲ့ရတယ္ အစ္ကို၊ ဒါေပမယ့္ ဒီရဟန္းေတာ္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ သိမ္ေဆာက္ဖို႔ အတြက္ကို အာရံု ေရာက္ေနေတာ့ ဒီသိမ္ကို ၿပီးစီးေအာင္ ဘယ္လုိ လုပ္ရပါ့မလဲ ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ပူေနတာေပါ့ အစ္ကို…။ ဒီလိုနဲ႔ ဒီဇရပ္ကုိ ေရာက္လာ တယ္ေပါ့..။ ဒါနဲ႔ ဒီဆရာေတာ္လည္း ဇရပ္ေပၚမွာ နားမယ္လို႔ ၾကံေတာ့ ခုန စာေလး ႏွစ္ေၾကာင္းကို သြားျမင္တယ္တဲ့ အစ္ကို..၊ “ငါ့အပူ လူမသိ” နဲ႔ “ဒီအပူ လူတိုင္းရွိ” ဆိုတာ..။

ဒီေတာ့ ဆရာေတာ္လည္း “အင္း.. ဒီစာႏွစ္ေၾကာင္းက ဘယ္သူ ေရးသြားတာပါလိမ့္.. ငါလည္း အားက်မခံ စာတစ္ေၾကာင္းေလာက္ေတာ့ ေရးဦးမွ” ဆိုၿပီး ခုန စာႏွစ္ေၾကာင္း ေအာက္မွာ အခုလို စာတစ္ေၾကာင္း ထပ္ေရးတယ္တဲ့ အစ္ကို..။ ဆရာေတာ္ ေရးလိုက္တာက..

ဘုန္းၾကီးအပူ ပိုဆိုး၏” တဲ့..။

အဲဒီေတာ့ ဇရပ္ေပၚမွာ စာေလးက ခုလို သံုးေၾကာင္း ျဖစ္သြားတာေပါ့ အစ္ကို…။

ငါ့အပူ လူမသိ
ဒီအပူ လူတိုင္းရွိ
ဘုန္းၾကီးအပူ ပိုဆိုး၏

ဒုတိယ ပံုျပင္ေလးကိုလည္း ဒီမွာပဲ အဆံုးသတ္လိုက္ ပါတယ္ အစ္ကို…။ အစ္ကိုကေတာ့ အေတြးၾကြယ္တဲ့ သူဆုိေတာ့ ဒီပံုျပင္ေလး ႏွစ္ပုဒ္ကေန အေတြးေတြ အမ်ားၾကီး ရမွာပါ အစ္ကို…။ ညီ အစ္ကို႔အေပၚ ဆရာလုပ္သလို ျဖစ္သြားခဲ့ရင္ေတာ့ ဒီေနရာကပဲ ေတာင္းပန္လိုက္ ပါတယ္…။

တရားဓမၼေတြ ထံုမႊမ္းၿပီး အပူကင္းေ၀း ခ်မ္းျမ ေအးေဆးတဲ့ ေမြးေန႔မဂၤလာ ျဖစ္ပါေစ အစ္ကို…။

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ေလးစားစြာျဖင့္
ညီငယ္
ဖိုးသား

No comments:

Post a Comment