Monday, September 18, 2017

Crystal ေလးေတြ လွပဖို႔




တစ္ေန႔က မိတ္ေဆြအစ္ကိုတစ္ေယာက္နဲ႔ ေထြရာေလးပါးစကားေျပာၾကရင္း Emoto Masaru ရဲ ႔ ေရစမ္းသပ္မႈေတြအေၾကာင္းဆီ ေရာက္သြားတယ္။

Emoto က ဂ်ပန္လူမ်ိဳး သုေတသနပညာရွင္တစ္ေယာက္ပါ။ ၁၉၄၃ ခုႏွစ္မွာ ေမြးဖြားခဲ့ျပီး အသက္ ၇၁ ႏွစ္အရြယ္ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္မွာ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါတယ္။ သူက လူေတြရဲ ႔သိစိတ္မွာ ေရေမာ္လီက်ဴးပံုစံေတြရဲ ႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈေတြ ရွိေနပံုကို သက္ေသျပခဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔စမ္းသပ္မႈေတြႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အေထာက္အထား မခိုင္လံုဘူး၊ သိပၸံနည္းက် လက္ခံႏိုင္ဖြယ္မရွိဘူးစသျဖင့္ ေ၀ဖန္မႈေတြရွိေနေပမယ့္ စိတ္၀င္စားဖို႔ေတာ့ အေတာ္ေလးေကာင္းပါတယ္။

Emoto ရဲ ႔ စမ္းသပ္မႈမွာ ဘံုဘိုင္ေရ၊ ျမစ္ေရ၊ ေခ်ာင္းေရ၊ ေရတံခြန္ကေရ၊ ေဆးရံုသံုး ေရသန္႔ေရ စသျဖင့္ ေနရာအသီးသီးက ေရေတြကိုသံုးျပီး စမ္းသပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေရေတြကို ေအးခဲေစျပီးေတာ့မွ ေရ crystal ေလးေတြကို အဏုၾကည့္မွန္ဘီလူးႏွင့္ ၾကည့္ျပီး ျမင္ရတဲ့ ပံုုေလးေတြကို ႏိႈင္းယွဥ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ေရခ်င္းတူေပမယ့္ ေနရာေပၚမူတည္ျပီး ထြက္ေပၚလာတဲ့ crystal ပံုေတြဟာ မတူညီၾကပါဘူး။ ျမစ္ေရဆိုရင္ ျမစ္တစ္ခုက ျဖစ္တဲ့ crystal ႏွင့္ ေနာက္ျမစ္တစ္ခုကရတဲ့ crystal ေတြ ပံုစံခ်င္း မတူညီၾကပါဘူး။

တစ္ခါ တူညီတဲ့ ေရသန္႔တစ္မ်ိဳးတည္းကိုုပဲ ဗူးေတြခြဲထည့္ျပီး ေရဗူးေလးေတြကို စာလံုးေတြျပျပီးစမ္းပါတယ္။ ရုပ္ပံုေတြျပျပီး စမ္းပါတယ္။ သီခ်င္းဖြင့္ျပျပီး စမ္းပါတယ္။ ဘုရားစာလိုမ်ိဳး ဆုေတာင္းေမတၱာပိုု႔ေတြ ဆိုျပီး စမ္းပါတယ္။ စကားလံုးေတြ ရြတ္ျပီးစမ္းပါတယ္။ နာမည္ၾကီးပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ ႔ မိန္႔ခြန္းေတြဖြင့္ျပျပီး စမ္းပါတယ္။ ထြက္ေပၚလာတဲ့ crystal ပံုေလးေတြဟာ တစ္ခုုႏွင့္တစ္ခု ထူးထူးျခားျခားကို မတူညီပဲကြဲျပားျခားနားေနၾကတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ထင္ရွားတာကေတာ့ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့၊ အေကာင္းဘက္ကို ဦးတည္တဲ့ ဓါတ္ပံုေတြ၊ သီခ်င္းေတြ၊ စကားလံုးေတြကို သံုးထားတဲ့ crystal ေလးေတြက အဆိုးကိုဦးတည္တဲ့၊ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အသံုးအႏႈန္းေတြသံုးထားတဲ့ သီခ်င္းေတြ၊ ဓါတ္ပံုေတြ၊ စကားလံုးေတြကေန ျဖစ္လာတဲ့ crystal ေလးေတြထက္ ပံုပန္းသ႑ာန္ရုပ္ထြက္ပိုုလွေနတာျဖစ္ပါတယ္။

Emoto က ဆန္ေစ့ေတြကိုသံုးျပီးလည္း စမ္းသပ္ျပခဲ့ပါေသးတယ္။ ဖန္ခြက္ သံုးခြက္ထဲမွာ ဆန္နည္းနည္းစီထည့္ထားျပီး ဆန္ကိုု ျမဳပ္ေအာင္ ေရျဖည့္ထားလိုက္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္ ပထမေရခြက္ကို ''ေက်းဇူးတင္ပါတယ္''ဆိုတဲ့စကားကို ေျပာေျပာေပးပါတယ္။ ဒုတိယခြက္ကိုေတာ့ ''အသံုးမက််ဘူး'' ဆိုတဲ့စကားကို ေျပာေျပာေပးတယ္။ တတိယခြက္ကိုေတာ့ ဘာမွမေျပာပဲ လ်စ္လ်ဴရႈထားလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုႏွင့္ တစ္လၾကာတဲ့အခါမွာ ပထမခြက္ထဲကဆန္ဟာ ေမႊးၾကိဳင္တဲ့အနံ႔ႏွင့္အတူ အခ်ဥ္ေဖာက္သြားပါတယ္။ ဒုတိယခြက္ထဲကဆန္ကေတာ့ မဲညစ္ပုပ္သိုးသြားပါတယ္။ တတိယခြက္ထဲကဆန္ကေတာ့ ေက်ာက္လိုျဖစ္ျပီး မာေက်ာသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီဆန္စမ္းသပ္ေတြ႔ရွိမႈကေန Emoto က ကေလးသူငယ္ေတြကိုု ထိန္းေက်ာင္းျပဳျပင္ဆံုးမတဲ့အခါ ႏူးညံံ့သိမ္ေမြ႔တဲ့စကားလံုးေတြကိုသာ အသံုးျပဳၾကဖို႔တိုက္တြန္းထားပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြက Emoto ရဲ ႔ စမ္းသပ္မႈေတြအေၾကာင္းကေန စကားလံုးေတြမွာ မျမင္ရတဲ့တန္ခိုးစြမ္းအားေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာဟာ မျငင္းႏိုင္တဲ့အခ်က္လို႔ ဆက္ ေျပာတယ္။ သိပၸံနည္းႏွင့့္ဆိုရင္လည္း အသံလိႈင္းေတြမွာ စြမ္းအင္ေတြရွိျပီး အဲဒီစြမ္းအင္ကေန တျခားစြမ္းအင္ေတြအျဖစ္ကူးေျပာင္းဖလွယ္သြားတာမ်ိဳးေတြ လုပ္လို႔ရတယ္။ ဥပမာ ဖုန္းေျပာသလိုမ်ိဳးေပါ့။ အသံစြမ္းအင္ကေန လွ်ပ္စစ္စြမ္းအင္ကိုေျပာင္းတယ္၊ အဲဒီကမွတဆင့္ အသံစြမ္းအင္ကို ျပန္ေျပာင္းတယ္။ ေနာက္ ေရဒီယိုေတြ၊ ရုပ္သံလိႈင္းေတြ၊ အင္တာနက္လိုင္းေတြ စသျဖင့္ အခုေခတ္မွာ ျမင္လြယ္၊ နားလည္လြယ္တဲ့ ဥပမာေတြ အမ််ားၾကီးေပးလို႔ရေနျပီမဟုတ္လား။

မိတ္ေဆြက ေတာင္တန္းသာသနာျပဳဆရာေတာ္ၾကီး အေၾကာင္း သူၾကံဳဖူးတာကို ေျပာျပတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုေတာ့ အားလံုးက ေရဆူဆရာေတာ္ၾကီးလို ့ သိထားၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီး ပရိတ္ရြတ္လိုက္ရင္ ဆရာေတာ္ၾကီး အေရွ ႔မွာထားထားတဲ့ ပရိတ္ေရဗူးေတြ၊ ပုလင္းေတြထဲက ေရေတြ ဆူက်လာတတ္တယ္။ မိတ္ေဆြက သူတို႔ ဆရာေတာ္ၾကီးကိုပင့္တုန္းက ပရိတ္ေရကိုု ေရစည္ေတြႏွင့္ပါထည့္ထားေၾကာင္း၊ ဆရာေတာ္ၾကီးၾကြလာလို႔ ရြတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ပရိတ္သတ္ေတြယူလာတဲ့ ေရပုလင္းေတြထဲက ေရသာမက၊ ေရစည္ေတြထဲကေရေတြပါ အားလံုး ေ၀က်လာတာ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔ ျမင္ဖူးလိုက္တယ္လို႔ဆိုတယ္။

အဲဒီအခ်ိန္ေတြတုန္းကလည္း ဆရာေတာ္ၾကီးအေပၚ ေ၀ဖန္မႈေတြ ရွိခဲ့တယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီး ပရိတ္ရြတ္မွ ဘာလို႔ေရေတြေ၀က်ရတာလဲ။ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ သိကၡာသံုးပါးျပည့္စံုတဲ့ တျခားဆရာေတာ္ၾကီးေတြ ရြတ္ရင္က်ေတာ့ ဘာလို႔ေ၀မက်တာလဲ စသျဖင့္ ေမးခြန္းေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ၾကီးဘက္က ဘယ္လိုျပန္လည္ ေျဖၾကားတယ္ဆိုတာ သတိမထားမိေပမယ့္ အခ်ိဳ ႔ကေတာ့ ဒီလိုျဖစ္တာမွာ ဆရာေတာ္ၾကီးအေနႏွင့္ ဒီပရိတ္ေတာ္ေတြကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေမတၱာ၊ ေစတနာမွန္မွန္ႏွင့္ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ခဲ့ရာကေန စြမ္းအင္တစ္မ်ိဳး ရသြားခဲ့တာ ျဖစ္နိုင္သလို၊ ဆရာေတာ္ၾကီးအေပၚ ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ၾကတဲ့ မျမင္အပ္တဲ့ နတ္ေတြ၊ အေစာင့္အေရွာက္ေတြရဲ ႔ စီရင္ေပးမႈလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ဆိုတယ္။

မိတ္ေဆြကေတာ့ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီလို ရတနာသံုးပါးရဲ ႔ဂုဏ္ေတာ္ေတြ၊ ဘုရားေဟာပါဠိေတာ္ေတြ၊ ေမတၱာပို႔ဆုေတာင္းေတြမွာ တန္ခိုးအာနိသင္ရွိေနတဲ့အတြက္ ရြတ္ဖတ္တဲ့သူမွာ သီလ၊ သမာဓိ ရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရွိသည္ျဖစ္ေစ ပရိတ္ေရေတြ၊ ပရိတ္ၾကိဳးေတြမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ တစံုတရာကေတာ့ မုခ်ရွိေနမွာပဲဆိုတာကို သူယံုၾကည္တယ္လို႔ေျပာလာတယ္။သူ႔ေျပာလိုက္တဲ့စကားကိုု နားေထာင္ရင္းက ကိုယ့္ဖာသာ ဆက္ျပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ ႔မိလိုက္တယ္။

ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္ကေလးဘ၀တုန္းက အေတာ္ေလးခ်ဴခ်ာခဲ့ဖူးတယ္။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ခဏခဏဖ်ားတတ္တယ္။ အဖ်ားတက္ျပီဆိုလည္း ၁၀၄၊ ၁၀၅ ေလာက္ကေန လြယ္လြယ္မက်တတ္ဘူး။ ဆရာ၀န္ႏွင့္ ေဆးထိုးေဆးေသာက္လုပ္ေပမယ့္ ေတာ္ရံုႏွင့္မသက္သာတတ္ေတာ့ အေမက အိမ္နားက ဦးေလးၾကီးတစ္ေယာက္ကို သြားအကူအညီေတာင္းရတယ္။ အဲဒီဦးေလးက ဘာသာတရားကိုင္းရိႈင္းျပီး ကံငါးပါးလံုျခံဳသူတစ္ေယာက္လို႔ ပတ္၀န္္းက်င္ကသိထားၾကတယ္။ အဲဒီဦးေလးက အိမ္လိုက္လာျပီး ေရဖန္ခြက္တစ္ခြက္ကိုကိုင္၊ ဘုရားဆင္းတုေတာ္ေရွ ႔သြားျပီး ငါးမိနစ္၊ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ႏႈတ္္ကေနတဖြဖြရြတ္လိုက္ျပီးေတာ့ ဖန္ခြက္ထဲကေရကိုု ကၽြန္ေတာ့္ကိုေသာက္ခိုင္းတယ္။ တိုက္ဆိုင္မႈတစ္ခုလို႔ပဲဆိုဆို၊ ဘာပဲဆိုဆို အဲဒီေရေသာက္ျပီးရင္ အဖ်ားက တေျဖးေျဖးျပန္က်သြားတတ္တယ္။ ဒါဟာ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာအရ ယံုၾကည္စြဲလန္္းမႈတစ္ခုခုေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို၊ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြေျပာတဲ့ စကားလံုးေတြရဲ ႔ မျမင္ႏိုင္တဲ့ အစြမ္းအာနိသင္မ်ား ျဖစ္ေနႏိုင္မလားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ အေတြး၀င္မိတယ္။

ေနာက္ျပီး ငယ္ငယ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ အိမ္ေရွ ႔မွာေနသြားခဲ့တဲ့ အသက္ ၇၀ ၀န္းက်င္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း သတိသြားရမိတယ္။ တခါတေလ သူတို႔ထမင္းစားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ့အခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္သြားတတ္ရင္ အဘလုပ္သူက ထမင္းပန္းကန္ျပားကိုယူ၊ ထမင္းအုပ္ထဲကထမင္းကို ဇြန္းႏွင့္မခပ္ထည့္ခင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပျပီး ''သား ထမင္းထည့္တဲ့အခါ ဗုုဒၶံသရဏံဂစၦာမိ လို႔ ဆိုျပီး တစ္ဇြန္းထည့္၊ ဓမၼံသရဏံဂစၦာမိ လို႔ဆိုျပီး တစ္ဇြန္းထည့္၊ သံဃံသရဏံဂစၦာမိ လို႔ဆိုျပီး တစ္ဇြန္းထည့္ျပီး စားရတယ္။ မွတ္ထားေနာ္'' လို႔ ေျပာျပီး သင္ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ ဒီကိစၥမွာဆိုရင္လည္း စကားလံုးရဲ ႔ မျမင္ႏိုင္တဲ့စြမ္းအားက ကိုယ္စားမယ့္ ထမင္း (သို႔) အစာအဟာရမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈကို တစ္နည္းတစ္ဖံုေတာ့ ျဖစ္ေစႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။ ေန႔စဥ္သာ ဒီအေလ့အက်င့္အတိုင္း လုပ္သြားခဲ့ရင္ ဒီသက္ေရာက္မႈစြမ္းအင္က ပိုပိုၾကီးမားလာႏိုင္ေခ်ရွိမွာ အမွန္ပါပဲ။

ခရစ္ယာန္ဘာသာကိုု သက္၀င္ယံုၾကည္ၾကတဲ့သူေတြဆိုရင္ သူတို႔မစားေသာက္ခင္မွာ ဘုရားသခင္ရဲ ႔ ေက်းဇူးေတာ္ဂုဏ္ကိုခ်ီးမႊမ္းၾက၊ ဘုရားသခင္ကို အာရံုျပဳၾကျပီးမွ စားေသာက္ေလ့ရွိၾကတယ္။ ဒါဟာလည္း ေန႔စဥ္ရက္ဆက္အျမဲျပဳလုပ္လာၾကမယ္ဆိုရင္ သူတို႔စားေသာက္တဲ့ အစားအစာေတြရဲ ႔အေပၚမွာ စကားလံုးေတြရဲ ႔ စြမ္းအင္ေတြက သက္ေရာက္ကိန္းေအာင္းလာမွာ က်ိန္းေသပဲလို႔ ေတြးမိတယ္။ ကၽြန္ေတ့ာ္မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဆိုရင္ သူတစ္ခုခုစားခါနီးတိုင္းမွာ သရဏဂံုကိုရြတ္ျပီးမွ စားေလ့စားထရွိတယ္။ သူဆိုရင္လည္း စကားလံုးေတြရဲ ႔စြမ္းအင္ေၾကာင့္ သူစားခဲ့တဲ့ အစာအဟာရေတြဟာ ဒီတိုင္းဘာမွမရြတ္ပဲ စားတဲ့သူေတြထက္ေတာ့ ထူးျခားမႈတစ္ခုခုရွိေနႏိုင္မွာပါပဲ။

ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားကလည္း ကံႏွင့္ကံအက်ိဳးေပးတရားႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ရွင္းျပရာမွာ Emoto ရဲ ႔ ေရစမ္းသပ္ခ်က္ကို ဘုရားရွင္တရားေတာ္ႏွင့္ စပ္ဆက္ေဟာျပေပးထားတာရွိပါတယ္။ အရြယ္ေရာက္ျပီးသားလူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ေရပမာဏဟာ ၅၀% ကေန ၆၅% ၾကား ပါ၀င္ေနတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ လူ႔ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြထဲမွာ ပါ၀င္ေနတာ အမ်ားစုဟာ ေရေတြလို႔ပဲေျပာရင္ ရႏိုင္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔တေတြဟာ ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲမွာ ေရွ ႔စိတ္ကေန ေပၚလာတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို သူေတြ၊ ငါေတြ အျဖစ္နဲ႔ အေကာင္အထည္ေဖာ္ျပီး ကပ္လ်က္ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ေနာက္စိတ္္ကေန ဆက္ေတြးၾကတဲ့အခါမွာ စိတ္အလိုမက်တာေတြ၊ စိတ္ပူပန္စရာေတြ၊ စိတ္ဆင္းရဲစရာေတြကို အၾကိမ္မ်ားစြာ ေတြးမိၾကမယ္ဆိုရင္ ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ကလပ္စည္းေလးေတြဟာ အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အခါမွာ ဖန္ခြက္ထဲက ေရ crystal ေလးေတြ မလွမပ ပံုသ႑ာန္ ေျပာင္းသလိုမ်ိဳးပဲ ေျပာင္းလဲသြားၾကပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အေသြးအသားမွာပါ မေကာင္းတဲ့သတၱိကိန္းလာျပီး တန္းခိုးအရွိန္အ၀ါပါ ေမွးမွိန္သြားတတ္တယ္လို႔ ဆရာေတာ္က ေထာက္ျပပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပတ္၀န္းက်င္မွာ သတိထားၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္း စိတ္ထားမေကာင္းတဲ့သူ၊ အကုသိုလ္အလုပ္ေတြမွာ လုပ္ရတာ ႏွစ္ျခိဳက္တတ္တဲ့သူေတြရဲ ႔ အသြင္အျပင္ရုပ္လကၡဏာေတြဟာ ဘယ္လိုအ၀တ္အစားေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္၀တ္စားထားေပမယ့္လည္း ၾကည္လင္မႈမရွိပဲ ညိႈးမွိန္ေနတတ္တာေတြ႔ရမွာပါ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ရုပ္လွတဲ့သူျဖစ္ျဖစ္ သူစိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေနတဲ့အခါ ရုပ္အဆင္းက စြဲမက္ႏွစ္ျခိဳက္စရာ ရွိမေနေတာ့တာ သတိထားမိၾကမွာပါ။ ဒီလိုျဖစ္ၾကတာဟာ စိတ္ထဲမွာ ပူေလာင္တဲ့အေတြးေတြကို ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေတြးၾကရာကေန ရုပ္ကိုေရာ၊ ဘ၀ကိုပါ သက္ေရာက္မႈျဖစ္သြားေစတဲ့ သေဘာပဲျဖစ္ပါတယ္။

အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ကိုယ့္ရဲ ႔အေတြးေတြမွာ သူတစ္ပါးအေပၚ ေမတၱာအေျခခံတဲ့စိတ္၊ သူတစ္ပါးကို ေကာင္းစားေစလိုတဲ့စိတ္၊ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အနစ္နာခံ ေပးဆပ္လိုတဲ့စိတ္၊ ရတနာသံုးပါး၊ မိဘဆရာသမားေတြရဲ ႔ ေက်းဇူးဂုဏ္ကို ေအာက္ေမ့သိတတ္တဲ့စိတ္၊ သာသနာေတာ္ကို ေထာက္ပံ့ခ်င္တဲ့စိတ္ စတဲ့ ေအးခ်မ္းတဲ့အေတြးေတြကို အၾကိမ္မ်ားစြာေတြးေနတဲ့သူရဲ ႔ ကိုယ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ကလပ္စည္းေတြကေတာ့ ေရခြက္ထဲက ေရ crystal ေလးေတြ လွပတဲ့ပံုစံ ေျပာင္သြားးသလိုမ်ိဳးပဲ ေျပာင္းလဲသြားၾကျပီး အေသြးအသားမွာပါ ေကာင္းတဲ့သတၱိကိန္းကာ တန္ခိိုးအရွိန္အ၀ါ အေရာင္အ၀ါေတြပါ ထြက္ေပၚလာၾကပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တိို႔ရဲ ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ဒီလိုသူေတာ္ေကာင္းပုဂၢိဳလ္ေတြကို လြယ္လြယ္ကူူကူပဲ ျမင္ေတြ႔ႏိုင္ၾကပါတယ္။

ဒီအေျခခံသေဘာကိုနားလည္သြားျပီဆိုရင္ အေလာင္းေတာ္ၾကီးေတြ ဘ၀အဆက္ဆက္ပါရမီျဖည့္က်င့္ၾကလို႔ ေနာက္ဆံုးဘ၀မွာ သူတကာထက္ထူးတဲ့ ကိုယ္ခႏၶာအခ်ိဳးအစား ရုပ္လကၡဏာေတာ္ေတြျပည့္စံုျပီး အတုမရွိတဲ့ ၪာဏ္ေတာ္အလင္းကိုု ရရွိသြားတာေတြ၊ သတၱ၀ါေတြဟာ စိတ္အေျခအေနေပၚမူတည္ျပီး မေကာင္းတာလုပ္တဲ့သူေတြက ပံုပန္းသ႑ာန္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ တိရစၦာန္ေတြျဖစ္ၾက၊ ျပိတၱာေတြျဖစ္ၾက၊ အပါယ္ငရဲေရာက္ၾကရတယ္ဆိုတာေတြ၊ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းရွိတဲ့သူေတြမွာ ပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာကိုပဲ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနထိုင္ႏိုင္ၾကသလို လူူခ်စ္လူခင္လည္းေပါၾကျပီး ေသျပီး ေနာက္မွာလည္း နတ္္ျပည္၊ ျဗဟၼာျပည္ေရာက္ၾကရတယ္ဆိုတာေတြကို စပ္ဆက္မွန္းဆၾကည့္လို႔ရႏိုင္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Emoto ရဲ ႔ စမ္းသပ္ေတြ႔ရွိမႈကေန စကားလံုးေတြမွာ မျမင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအင္ေတြ ကိန္းေအာင္းေနတယ္ဆိုတာကို သတိျပဳမိေစတာမို႔ တစ္ဦးႏွင့့္တစ္ဦးေျပာဆိုဆက္ဆံၾကရမွာ ၾကမ္းတမ္းတဲ့စကားအသံုးအႏႈန္းေတြ၊ ေမတၱာမဲ့တဲ့စကားေတြကို မေျပာျဖစ္ၾကဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတိထားၾကရမယ္ဆိုတာေလးကုိ ဆင္ျခင္မိလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ဘုရားစာရြတ္ဆိုလိုက္သံေတြ၊ ေမတၱာပို႔သံေတြ၊ သစၥာဆိုလိုက္သံေတြ၊ ဆုေတာင္းအမွ်ေ၀သံေတြမွာလည္း လူတစ္ေယာက္ရဲ ႔ က်င့္ၾကံအားထုတ္မႈေပၚမွာ မူတည္ျပီး အစြမ္းအစရွိေနတယ္ဆိုတာဟာ ျငင္းမရတဲ့ အခ်က္လို႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ျပီး လူတစ္ေယာက္ေတြးၾကံစိတ္ကူးလိုက္သမွ်ဟာ သူ ့ရဲ ႔ခႏၶာကိုုယ္ထဲမွာ ရွိိေနတဲ့ ကလပ္စည္းေလးေတြကို ပံုသ႑ာန္ေျပာင္းလဲသြားေစျပီး အဲဒီကမွတဆင့္ သူ႔ဘ၀တစ္ခုလံုး သာမက သူ႔သံသရာတစ္ခုလံုးကိုပါ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္သြားေစႏိုင္တယ္ဆိုတာေလးကိုပါ စပ္ဆက္မွန္းဆႏိုင္လိုက္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္္။

အဲဒီေန႔က ေရ crystal ေလးေတြအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြဆက္ျပီး ေတြးျဖစ္သြားတယ္ဆိုတာေတြကို အခ်ိန္မရေတာ့လို႔ မိတ္ေဆြကိုေတာ့ မေျပာျပျဖစ္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ အိိမ္ျပန္ရမယ့္အခ်ိန္လည္း ေရာက္လာတာႏွင့္ မိတ္ေဆြကို ႏႈတ္ဆက္ျပီးပဲ ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လာခဲ့လိုက္ပါေတာ့တယ္။

ေလးစားစြာျဖင့္
၀ိမုတၱိသုခ
၁၈၊ ၀၉၊ ၂၀၁၇။

Ref Links:

(1) https://en.wikipedia.org/wiki/Masaru_Emoto

(2) http://www.masaru-emoto.net/english/water-crystal.html

(3) https://www.youtube.com/watch?v=Ehlw-9PJkIE

(4) https://www.youtube.com/watch?v=yqtTXnsjT6g

(5) https://www.youtube.com/watch?v=6sxDs7Y_azE



ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Sunday, February 5, 2017

ပရိယတၱိကိုလည္း မေမ့ၾကဖို႔




ဒီႏွစ္ပိုင္းေတြထဲ Facebook ေပၚမွာ တရားအားထုတ္ထားၾကတဲ့ ေယာဂီေတြတင္ေနၾကတဲ့ ပို႔စ္ေတြ၊ တရားေဆြးေႏြး (ျငင္းခံုရန္ျဖစ္) ေနၾကတာေတြကို လိုက္ဖတ္ၾကည့္ျဖစ္ရင္း သာသနာေတာ္မွာ ပရိယတၱိရဲ ႔အခန္းက႑ဟာ ေတာ္ေတာ္ေလး အေရးၾကီးတယ္ဆိုတာကို ေရွးကထက္ ပိုပိုသေဘာေပါက္လာပါတယ္။

မိမိတို႔ကို တရားျပသေပးလိုက္တဲ့ ဆရာသမားေတြအေနႏွင့္ ပရိယတၱိစာေပကို ေကာင္းေကာင္း မသင္ၾကားခဲ့ဖူးတဲ့ ေတာထြက္ရဟန္းေတာ္ေတြျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္မယ္။ လူ၀တ္ေၾကာင္ေယာဂီေတြလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီအေပၚမွာ မိမိတို႔ဘက္က ငါ့ဆရာလည္း စာေပတတ္ကၽြမ္းႏွံ႔စပ္တာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခႏၶာႏွင့္ တရားကို နားလည္သေဘာေပါက္ထားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔လည္း စာေပေတြ ေလ့လာေနဖို႔မလိုဘူး။ တရားကို လက္ေတြ႔က်င့္ၾကံအားထုတ္ထားျပီးသား။ စာေပႏွင့္ လက္ေတြ႔ တစ္ထပ္တည္းက်ဖို႔ဆုိတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ဆိုတဲ့အျမင္မ်ိဳး ကိုင္စြဲထားၾကျပီး စာေပအေပၚအထင္မၾကီးတဲ့စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတာ သတိထားမိပါတယ္။

ဒီေနရာမွာ သတိျပဳမိေစခ်င္တာက ဆရာၾကီးဦးဘခင္တို႔၊ ဆရာၾကီးဦးဂိုအင္ကာတို႔ဟာ အစပိုင္းမွာ တရားကို လက္ေတြ႔အားထုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ပရိယတၱိစာေပေတြကို ထဲထဲ၀င္၀င္ေလ့လာခဲ့ၾကျပီး တရားျပဆရာေတြအျဖစ္ႏွင့္ ျမန္မာႏွင့္ ကမၻာမွာ ရပ္တည္ခဲ့ၾကတာကို မေမ့ေစခ်င္ပါဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးငါးႏွစ္ေလာက္က လူရင္းထဲက တစ္ေယာက္က သူႏွင့္ရင္းႏွီးတဲ့ စာတတ္ဦးဇင္းေလးတစ္ပါးကို သူအားထုတ္ထားတဲ့ တရားအေတြ႔အၾကံဳေတြေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ အဲဒီကိုယ္ေတာ္က အဘိဓမၼာကို ေလ့လာဖူးလားလို႔ ျပန္ေမးပါတယ္။ မေလ့လာဖူးဘူးလို႔ ျပန္ေျဖေတာ့ ဒါဆုိရင္ အဘိဓမၼာကို ေလ့လာၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္လို႔ မိန္႔ၾကားဖူးတယ္လို႔ သူ ျပန္ေျပာျပတာကို စိတ္ထဲမွာ မွတ္မွတ္သားသား ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ အခု အဲဒီအေၾကာင္းအရာကို  ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ ဒီကိုယ္ေတာ္ဟာ သြယ္၀ိုက္တဲ့နည္းႏွင့္ ပညာသားပါပါေလး သတိေပးသြားတာပါလား ဆိုတာကို ျမင္လာမိတယ္။

မိမိအားထုတ္လို႔ သိျမင္ထားတဲ့တရားေတြဟာ ခႏၶာႏွင့္ရင္းျပီးသိထားတာမို႔လို႔ မမွန္ဘူးလို႔ေတာ့ မေျပာလိုပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကိုယ္သိထားတာေတြဟာ ဆရာသမားက သတ္မွတ္ထားတာ၊ ေျပာထားတာႏွင့္ ကိုက္ညီေနလို႔မို႔၊ တျခား ကိုယ္လိုအားထုတ္ေနတဲ့ ေယာဂီေတြျဖစ္ေနတာေတြႏွင့္ တစ္ထပ္တည္းက်၊ တူညီတိုက္ဆိုင္ေနလို႔မို႔ မွားစရာ မရွိႏိုင္ဘူးလို႔ေတာ့ တစ္ထစ္ခ်မယူဆေစလိုပါဘူး။ 

ကိုယ္သိထားတာကို က်မ္းဂန္ႏွင့္တိုက္စစ္ႏိုင္ရင္တိုက္စစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ စာေပကၽြမ္းက်င္ႏွံ႔စပ္တဲ့ ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြႏွင့္ ေမးျမန္းျပီး လမ္းေၾကာင္းမွန္မမွန္၊ တကယ္ပန္းတိုင္ေရာက္တာ ဟုတ္မဟုတ္ စီစစ္ၾကည့္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။

တရားအားထုတ္ထားၾကလို႔ တရားအရွိန္ႏွင့္ သဒၶါတရားေတြထက္သန္ျပီး မိမိကေတာ့ ဘယ္လိုတရားေတြေတြ႔ထားတယ္။ ဘယ္လိုဘယ္ေလာက္ခရီးေပါက္ေနျပီ စသျဖင့္ ကိုယ္ႏွင့္ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြကို ကိုယ္လိုမ်ိဳးျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ေစတနာႏွင့္ ေျပာဆိုစည္းရံုးၾကတာကိုု နားလည္ေပးလို႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုုယ္သိထားပါတယ္လို႔ ေျပာေနတဲ့တရားဟာ စာေပႏွင့္ လြဲေနတဲ့အခါမ်ိဳး၊ ကိုယ္ထင္သလို ခရီးမေပါက္ေသးတာမ်ိဳး ရွိႏိုင္တယ္ဆိုတာကို သတိခ်ပ္ေစခ်င္တာပါပဲ။

အေနာက္တိုင္းသားေတြထဲမွာလည္း စြဲစြဲျမဲျမဲ တရားအားထုတ္ေနၾကတဲ့သူေတြ၊ တရားျပေနၾကတဲ့သူေတြ ကမၻာ့ႏိုင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရွိေနပါတယ္။ သူတို႔ေတြ ဘယ္လို Enlightenment ရသြားခဲ့ပါတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး ေရးၾကသားၾက၊ ဓါတ္ပံုေတြရိုက္တင္ၾကတာမ်ိဳးေတာ့ အခုအခ်ိန္အထိ မေတြ႔မိသေလာက္ပါပဲ။ သူတို႔ဘယ္လို ၾကိဳးၾကိဳးစားစား အားထုတ္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးေလာက္ပဲ ေရးတတ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာဓေလ့ႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားသားဓေလ့ မတူလို႔လည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

အဓိက တိုက္တြန္းခ်င္တာကေတာ့ တရားအားထုတ္ထားၾကတဲ့ ေယာဂီမ်ားအေနႏွင့္ ပရိယတၱိစာေပကို ႏိုင္သေလာက္ ေလ့လာၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အဘိဓမၼာပိုင္းကိုလည္း အခ်ိန္ေပးျပီး ေလ့လာၾကပါ။ တျခားေသာ ကိုယ္ႏွင့္ အားထုတ္နည္းမတူတဲ့ ဆရာသမားေတြရဲ ႔ နည္းလမ္းေတြကိုလည္း လက္လွမ္းမီသေလာက္ေလ့လာၾကပါ။ ကိုယ့္ဆရာသမားကို အေလးမထား ေစာ္ကားျပစ္မွားတာ မဟုတ္ေပမယ့္ သူေျပာတာတစ္ခုတည္းခ်ည္းပဲ အၾကြင္းမဲ့ ယံုၾကည္ေနတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစခ်င္ပါဘူး။ 

ငါ့မွာတရားရွိေနျပီဆိုျပီး တရားပိုင္ရွင္ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ ႔ စကားေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳ ေက်ာခိုင္းပစ္ပယ္ေတာ့ မထားလိုက္ၾကပါနဲ႔လို႔ ေစတနာအရင္းခံႏွင့္ သတိေပးစကားဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Thursday, September 10, 2015

Thursday, February 26, 2015

တရားထုိင္ခ်ိန္မွာ ျဖစ္တတ္တဲ့ ဥပါဒါန္ကံ



ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ဘုန္းဘုန္းက တရားထုိင္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ေတြကုိေမးခ်င္တာ။
တစ္နာရီ ထုိင္မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တယ္ မဟုတ္လား။ 
(တင္ပါ့ဘုရား။….) 
ကဲ…. ထုိင္ၾကၿပီ၊ ရႈၾကၿပီဆုိပါေတာ့။ ကုိယ္တုိင္ကုိ ျပန္ေမးၾကရေအာင္ေနာ္။ ဟာကြက္ေလး ကုိျဖည့္ၾက ရေအာင္ေနာ္။

တစ္နာရီ အတြင္းမွာ ငါေသမယ္ လုိ႔ထင္ရဲ႔လား။ 
(မထင္ပါဘူး ဘုရား။) 
ဒါျဖင့္မေသေသးဘူးေပါ့။ 
မေသတဲ့ငါ တစ္နာရီ ျပည့္ေအာင္ ထုိင္မယ္ဆုိေတာ့ ဥပါဒါန္ပါမေနဘူးလား။ 
(ပါ ပါတယ္ဘုရား။…)
ပါတယ္ေနာ္၊ ဒါဆုိရင္ ဝိပႆနာဉာဏ္ လမ္းဆုံးကုိ ေရာက္ပါ့မလား။ (မေရာက္ပါဘူးဘုရား။)
ေသခ်ာတယ္ေနာ္။ -ဟာ-တာကုိ ျဖည့္ၾကေနာ္။

မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေျပာခဲ့တဲ့စကားက ဝိပႆနာ ဆုိတာ ကုိယ့္အေသကုိ ကုိယ္ ရႈတာတဲ့ ။ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ပါ။ မေမ့ပါနဲ႔။ 
တရားထုိင္ေနတဲ့ ပုဂၢဳိလ္ဟာ ဒီတစ္နာရီအတြင္း မွာေသမယ္ မထင္ဘူး မဟုတ္လား။ 
( မထင္ပါဘူး ဘုရား။…)

ဒီေတာ့မေသမဲ့ ငါဟာ ဒီတစ္နာရီအတြင္းမွာ မဂ္ရေအာင္လုပ္မယ္ဆုိရင္ ဟုတ္ပါ့မလား။ 
(မဟုတ္ပါဘူးဘုရား….။) 
ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်တာ လြဲမေနဘူးလား။ 
(လြဲေနပါတယ္ဘုရား)။ 
ဒီေတာ့ဥပါဒါန္ပါတာ ေသခ်ာေနၿပီေနာ္။ ငါနဲ႔ သြားေနတာကုိး။

ဉာဏ္နဲ႔ ငါနဲ႔ ေရာ သြားတယ္ေခၚတယ္။ ဉာဏ္ေနရာမွာ ငါေရာက္ေနတယ္ လုိ႔ မွတ္ရမယ္။
ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ေနာ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တရားက်င့္ၿပီး ၊ တစ္ခ်ဳိ႔ ခရီးမေရာက္တာသည္ အဲဒါ ပါပါတယ္။ ကပ္ေခ်ာ္ေနရင္ ခရီးမေရာက္ဘူး။ နားလည္ၾကရဲ႔လား။ 

(ပိုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး) 

Ref:
https://www.facebook.com/notes/thanthan-sein/ဇာတိမလာေရးႏွင့္နိဗၺာန္-အျမင္၂-ပုိင္းေလာ့ဆရာေတာ္/425683484110284

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

နိဗၺာန္ရဲ ႔ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ Surgical Mask


* Hay Fever သမားမ်ားအတြက္ ရာသီစာ smile emoticon *

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္မွာ Surgical Mask ဆိုတာကို ဆရာ၀န္ေတြ၊ ဓါတ္ခြဲခန္း၀င္ရတဲ့သူေတြႏွင့္ မေကာင္းတဲ့ အန႔ံအသက္ေတြႏွင့္ စပ္ႏႊယ္ျပီး အလုပ္လုပ္ေနၾကရတဲ့သူေတြ အလုပ္ခ်ိန္အတြင္း ၀တ္ဆင္ၾကတာေလာက္ပဲ ျမင္ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ သာမန္လူေတြအေနႏွင့္ mask ကို ပံုမွန္အခ်ိန္ေတြမွာ သပ္သပ္၀တ္တာမ်ိဳးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ရွားမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း လမ္းမမွာ ဆိုင္ကယ္စီး၊ ကားေမာင္းၾကတဲ့သူေတြ အိတ္ေဇာပိုက္ကထြက္တဲ့ မီးခိုးအန႔ံ သက္သာေအာင္လို႔ ၀တ္ေနၾကျပီလားေတာ့ မသိပါဘူး။

အခုလိုရာသီဆို ဂ်ပန္က လူေတြၾကည့္လိုက္ရင္ေတာ့ လူတိုင္းနီးပါး ႏွာေခါင္းႏွင့္ ပါးစပ္ေတြကို Mask ေတြအုပ္ျပီး သြားလာေနၾကတာ ေနရာတိုင္းမွာဆိုသလို ေတြ႔ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အခုမွ ဂ်ပန္စေရာက္တဲ့သူေတြအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ ဒီျမင္ကြင္းဟာ အထူးအဆန္းတစ္ခုလိုျဖစ္ေနမွာပါပဲ။

ေဖေဖာ္၀ါရီလ ဒုတိယပတ္ေလာက္ကစျပီး ဂ်ပန္မွာ Hay Fever လို႔ေခၚတဲ့ ေလထုထဲ ပန္း၀တ္မႈံပ်ံ ့ႏွံ ႔မႈေၾကာင့္ Allergy ျဖစ္ျပီး မ်က္စိႏွင့္ ႏွာေခါင္းေတြယားယံကာ မ်က္လံုးေတြရဲ၊ ႏွာရည္ေတြယိုျပီး ေတာ္ေတာ္ခံရခက္တဲ့ ျပႆနာကို လူေတြ အၾကီးအက်ယ္ခံေနၾကရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ဂ်ပန္ေတြအတြက္ေတာ့ ဒီ Mask ကို မ်က္ႏွာမွာ တပ္တာဟာ အခုရာသီက်မွတပ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ က်န္တဲ့ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုးလည္း လူအမ်ားစုရဲ ႔ မ်က္ႏွာမွာ တပ္ထားတတ္ၾကတာကို ေတြ႔ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးအမ်ားစုဟာ ရထားစီး၊ ကားစီးႏွင့္ လူေတြၾကားထဲသြားလာၾကရတဲ့အခါေလထဲမွာ ပ်ံ ႔ႏွ႔ံေနတတ္တဲ့ ပိုးမႊားေတြ မိမိဆီ ကူးစက္မလာေအာင္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္တဲ့အေနႏွင့္ တပ္ထားၾကတာလို႔ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ျပီး မိမိကိုယ္တိုင္က ႏွာေစး၊ ေခ်ာင္းဆိုး၊ အေအးမိျဖစ္ေနတဲ့အခါမ်ိဳး အျပင္ထြက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ မိမိေၾကာင့္ တျခားလူေတြ စိတ္အေႏွာက္အယွက္မျဖစ္ေအာင္၊ မိမိဆီက ေရာဂါပိုးမႊားေတြ တျခားသူဆီ ကူးစက္မသြားေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုတာ၀န္ယူတဲ့ အေနႏွင့္လည္း ၀တ္ထားတတ္ၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔ဆို အစားစားခ်ိန္၊ ေရခ်ိဳးခ်ိန္ကလြဲလို႔ က်န္တဲ့တစ္ခ်ိန္လံုး Mask တပ္ထားျပီး ေနတဲ့သူေတြေတာင္ ျမင္ဖူးပါေသးတယ္။

ဂ်ပန္ေတြကေတာ့ Mask ကို က်န္းမာေရးအတြက္ အဓိကထားျပီး တပ္ဆင္ၾကတာပါပဲ။ (တခ်ိဳ ႔ေကာင္မေလးေတြကေတာ့ အလွတပ္ၾကတာလည္း ရွိပါတယ္။) ဒါေပမယ့္ သူတို႔ေတြ သတိမထားမိေသးတဲ့ Mask တပ္ျခင္းရဲ ႔ အက်ိဳးေက်းဇူးတစ္ခုရွိပါေသးတယ္။ အဲဒါေလးကို ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြေတြကို ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

အာနာပါနႏွင့္ တရားစအားထုတ္ခါစ ေယာဂီေတြမွာ စစခ်င္း ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလကို ႏွာသီးဖ်ားမွာ သတိကပ္ျပီး မွတ္ၾကရတဲ့အခါ ထင္သေလာက္ မလြယ္တာ လုပ္ဖူးသူတိုင္းသိၾကမွာပါ။ တခ်ိဳ ႔ဆို နာရီေပါင္းမ်ားစြာ၊ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကိဳးစားမွတ္ၾကေပမယ့္လို႔ ဘယ္လိုမွ မွတ္လို႔ အဆင္မေျပ၊ မေအာင္ျမင္ၾကတာေတြရွိပါတယ္။ အဲဒီလိုအခါမ်ိဳးမွာ ဆရာသမားေတြက ေလကို ျပင္းျပင္းေျပာင္းရွဴခိုင္းရတာမ်ိဳး၊ ဂဏန္းေရတြက္ျပီး မွတ္ခိုင္းရတာမ်ိဳး၊ ၀မ္းဗိုက္ ပိန္တာေဖာင္းတာကို မွတ္ခိုင္းတာမ်ိဳး၊ ထိတာေလးေတြကို လိုက္သိခိုင္းရတာမ်ိဳး၊ စၾကၤံကမၼ႒ာန္းေျပာင္းေပးရတာမ်ိဳး၊ ကသိုဏ္းတစ္ခုခု ေျပာင္းေပးတာမ်ိဳးႏွင့္ ထင္ရွားတဲ့အရႈခံအာရံုကို ေပးျပီး ေယာဂီကို သမာဓိထူေထာင္ႏိုင္ေအာင္ ကူညီေပးၾကရပါတယ္။

တကယ္လို႔ အာနာပါနႏွင့္ သမာဓိထူေထာင္တဲ့ေယာဂီတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ ပံုမွန္အေျခအေနမွာ မွတ္ရတာ အခက္အခဲျဖစ္ေနခဲ့ရင္ Mask ကို ၀တ္ျပီး အားထုတ္ၾကည့္ဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ Mask ၀တ္ထားတဲ့အခ်ိန္ စစခ်င္း အသားမက်ေသးခင္မွာေတာ့ အသက္ရွဴလို႔ မ၀သလိုမ်ိဳး ခံစားရေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း အသားက်သြားတဲ့အခါ ေလရွဴသြင္း၊ ရွဴထုတ္မႈဟာ အာရံုမွာ အလြန္ထင္ရွားတာကို ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

အသက္ရွဴလိုက္တိုင္းမွာ ႏွာသီးဖ်ားႏွင့္ ႏွာေခါင္းနားတ၀ိုက္မွာ ထင္ရွားတဲ့အာရံုေတြ ဆက္တိုက္လိုျဖစ္ေပၚသြားတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္က မသိခ်င္ပါဘူးဆိုရင္ေတာင္ မရေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ အသက္ရွဴထုတ္လိုက္ခ်ိန္မွာ ႏွာေခါင္းတေလ ွ်ာက္ ေႏြးေနတဲ့ေလက တိုးျပီး ျပန္ထြက္သြားတာ၊ Mask အုပ္ထားတဲ့ ႏွာေခါင္းႏွင့္ ပါးစပ္ေနရာ တ၀ိုက္မွာ ေႏြးကနဲျဖစ္သြားတာကို အာရံုမွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။

ဓါတ္ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ေနတဲ့ ေယာဂီေတြအတြက္ဆိုရင္လည္း ဒီလို Mask တပ္ျပီး အားထုတ္တာကေန ဥဏွေတေဇာကို ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလံုး ပြားမ်ားယူလို႔ ရႏိုင္ပါတယ္။

သာမန္အခ်ိန္ သြားရင္းလာရင္း တရားသတိကပ္ဖို႔ၾကိဳးစားတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာလည္း Mask တပ္ထားတဲ့အခါ အသက္ရွဴလိုက္တိုင္း ပ်ံ ႔လြင့္ေနတဲ့စိတ္ဟာ လြယ္လြယ္ကူကူပဲ ႏွာေခါင္းေနရာကို ျပန္လာကပ္ႏိုင္တာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။ ေလရွဴသြင္းခ်ိန္မွာ သတိမထားမိရင္ေတာင္မွ ေလရွဴထုတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ ရွဴထုတ္လိုက္တဲ့ေလရဲ ႔ ေႏြးေထြးတဲ့ အထိအေတြ႔ဟာ အထူးထင္ရွားပါတယ္။

Mask တပ္ျပီး အလုပ္လုပ္ေန၊ သြားေနလာေနၾကရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြ အကိုအမေတြလည္း အရင္က ဒါကို သတိမထားမိေသးရင္ အခုစမ္းျပီး သတိထားၾကည့္ဖို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

"Kafunsho" ျဖစ္ေနၾကတဲ့ ဂ်ပန္ကမိတ္ေဆြေတြလည္း Allergy ေၾကာင့္ ကိုယ္ပင္ပန္း၊ စိတ္ပင္ပန္းျပီး ကိုယ္ထဲမွာ ဒုကၡ၊ ေဒါမနႆေတြျဖစ္ေနတာကို Mask အုပ္ထားတဲ့ ေနာက္ကြယ္က ႏွာေခါင္းႏွင့္ ပါးစပ္တ၀ိုက္မွာ အသက္ရွဴရင္းျဖစ္လာတဲ့ ထင္ရွားတဲ့အာရံုေတြကို သတိကပ္တာႏွင့္ အစားထိုးရင္း ဘာ၀နာကုသိုလ္စိတ္ေတြ အျဖစ္ ၾကိဳးစားျပီး ေျပာင္းၾကည့္ၾကပါလို႔ ေမတၱာႏွင့္ တိုက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ အလကားေနရင္း အကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနမယ့္အစား Mask ကေန ေပးေနတဲ့ ကုသိုလ္ေတြကို ယူလိုက္ၾကပါလို႔။

Mask ဆိုတာ သံုးစြဲ၀တ္ဆင္သူအတြက္ ေရာဂါပိုးမႊားေတြရဲ ႔ အႏၱရာယ္ကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္သလို သတိႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္သူအတြက္ဆိုရင္ေတာ့ နိဗၺာန္ေရာက္တဲ့အထိ အေၾကာင္းအေထာက္အပံ့ ေပးႏိုင္ပါတယ္ဆိုတာေလး စကားလက္ေဆာင္ ပါးလိုက္ပါရေစ။


https://www.facebook.com/photo.php?fbid=867710286584974&set=a.218762134813129.56131.100000380319925&type=1&theater



ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

Thursday, June 27, 2013

ကုကၠဳစၥကို အရႈခံအာရံုုအျဖစ္ထား၍ ရႈမွတ္ပံုုတရားေတာ္ အပိုင္း (၂) - ပိုုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ၾကီး



အပိုင္း (၂) 

သြားခ်င္တာက နိဗၺာန္၊ ေရာက္တာက အပါယ္ျဖစ္လိမ့္မယ္။ သေဘာေပါက္ရဲ ႔လား။ အထက္နဲ႔ေအာက္နဲ႔ လဲြလိမ့္မယ္ေနာ္။ သတိထား။ ကုကၠဳစၥက အင္မတန္ အႏၱရာယ္မ်ားတယ္၊ အဲဒီေတာ့ သူ႔သေဘာတရားကို သိလို႔ရိွရင္ လက္ရိွအေျခအေနကို မေက်ာ္နဲ႔စကားကို ျပန္သံုးေနာ္။ အခ်ိန္တိုင္းမွာ အခုခ်ိန္ေလးဘဲ၊ အခ်ိန္မေမ့နဲ႔။ အခုခ်ိန္ေလးဘဲ။ မ်က္စိေလးမွိတ္ျပီး ခံစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီမွာ တင္းဖဲြ႔ေနတယ္၊ ရင္ထဲမွာလည္း အပူဓါတ္ရိွတယ္၊ အခဲမေၾကဘူး ေခၚတာေပါ့၊ အခဲႀကီးက တင္းဖဲြ႔ေနေတာ့ အခဲမေၾကဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီအခဲမေၾကျဖစ္ေနတာႀကီးကို အ၀ိဇၨာနဲ႔ ဖံုးထားၿပီးေတာ့ အျပစ္ရွာရင္လဲြၿပီ၊ သေဘာေပါက္ရဲ ့လား။ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္။ ခုနက ဘယ္လိုလုပ္လိုက္လို႔ ျဖစ္တာ။ ငါကလည္း ည့ံသြားတာနဲ႔။ အဲ့ဒီမွာ စကားနဲ႔ အေျဖရွာလို႔ေတာ့ မၿပီးေတာ့ဘူး၊ ဒါဆိုရင္ သြားခ်င္တာက နိဗၺာန္။ ဦးတည္ေနတာက အပါယ္ေလးပါး ျဖစ္ေနေတာ့ လမ္းလဲြမေနဘူးလား။ ကၽြန္ဆင္းရဲျဖစ္ေနၿပီ။ သေဘာေပါက္ရဲ ႔လား။ နားလည္တယ္ေနာ္။

အဲ့ဒီအခ်ိန္မွာ သတိထားရမွာက လက္ရိွအေန အတင္းအေလ်ာ့ကို ၾကည့္လိုက္တာနဲ႔ ဒါဟာက်က္စားမတတ္ရင္ ကုကၠဳစၥ ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ ခ်က္ျခင္းသတိရ ရမယ္။ ေဒါသလည္း ပါသြားလိမ့္မယ္။ နားလည္ျပီေနာ္။ ဒါျဖင့္ရင္ တင္းဖဲဲြ႔ၿပီး အားမရတဲ့ သေဘာတရားေလးဟာ ေဒါသအရွိန္က်န္ခဲ့တာေနာ္၊ ကိုယ္မွားခဲ့တာ၊ လြန္သြားတာ၊ မလုပ္လိုက္မိတာေလးေတြဟာ ဒီမွာေပၚလာၿပီ။ ေပၚေတာ့ကာ ဒိ႒ိႀကိဳးေလး ပိုမတင္းဘူးလား၊ တင္းၿပီ။ အပူခ်ိန္ေရာ ပိုျမင့္မလာဘူးလား။ အဲ့ဒါကို မေန႔က (မိုးကုတ္) ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးေျပာသလို လမ္းခင္းပစ္လိုက္၊ အရႈခံထားပစ္လိုက္၊ နားလည္ျပီလား။ ေအး. ဒီဟာႀကီးက အရႈခံသေဘာတရားလို႔ ၾကည့္ပစ္လိုက္။ ဒါခႏၶာျဖစ္ေနတာကိုး။ အရႈခံ ခႏၶာေလ။ မေမ့နဲ႔ေနာ္။ ဘာသိသိ သိတယ္ဆိုရင္ဘဲ ခံစားလို႔ သိဆိုရင္ဘဲ ခႏၶာငါးပါးေလ။ မေမ့နဲ႔။ ဒါဟာ အေရးအႀကီးဆံုးပဲေနာ္။ အင္မတန္ က်ယ္၀န္းတယ္ ဒီေနရာက်ေတာ့။ ဒီကာယပသာဒမွာ ေပၚတာက က်ယ္၀န္းပါတယ္။

ဒီဘက္က ရုပ္သမူ ဆိုပါေတာ့၊ ရုပ္သမူကို ျဖစ္ခြင့္ရတာက ဘာေတြ ဖဲြ႔ထားလဲဆိုရင္ အေျခခံက ဓါတ္ေလးပါး။ ပထ၀ီပါမေနဘူးလား။ ဟုတ္ျပီ။ မွတ္မိတယ္ေနာ္။ ၿပီးေတာ့ ေတေဇာ၊ ၀ါေယာ၊ အာေပါ။ အဲဒီမွာ အမွီရုပ္ကေတာ့ အားလံုး သိၿပီးသားပဲေနာ္။ ဥပါဒါ ရုပ္က ၄ ခု။ ဆိုၾကမယ္။ ၀ဏၰ၊ ဂႏၶ၊ ရသ၊ ၾသဇာ။ သတိထားေနာ္။ ဒီရုပ္ေတြကိုဘဲအာရံု အျဖစ္နဲ႔ က်က္စားမွာ။ သေဘာေပါက္လား။ စိတ္၊ ေစတသိက္ေတြက ဒီရုပ္ကိုဘဲ အာရံုအျဖစ္နဲ႔ က်က္စားမွာေလ။

ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ မ်က္စိမွာတိုက္မွာက ၀ဏၰဆိုတဲ့အဆင္း။ အဲဒါကိုဘဲ အာရံုအျဖစ္ႏွင့္ က်က္စားမွာ။ နာမ္ခႏၶာေလးပါးက ဒြါရမွာ ဒီလိုအာရံု ရုပ္ေတြ တိုက္ေတာ့မွ၊ ဒီဘက္က တိုက္တဲ့ေနရာေလးကို သတိထားေနာ္၊ အာရံုဒြါရ တိုက္တာမွာ ဒီဘက္က အခံဓါတ္ရိွတယ္၊ ဒီဘက္မွာ နာမ္ေလးပါးက တစ္ေပါင္းတည္းျဖစ္ၿပီးေတာ့ က်က္စားၾကတာ၊ အာရံုအျဖစ္နဲ႔ေနာ္။ တူေသာအာရံုဆိုတာကို နားလည္ၿပီးလား။

အဲ့ဒီေတာ့မွ သိလိုက္တာ။ ကာလမျခား မေနာမွာေရာ မသိဘူးလား၊ ဒါသတိထားေနာ္။ ကာလမျခား မေနာမွာလည္းဘဲ ခႏၶာျဖစ္တာဘဲ။ အဲ့ဒီမွာလည္းဘဲ ရုပ္ကိုဘဲ စဲြလိုက္တာဘဲ၊ သိဆိုတာ ရုပ္ကိုဘဲ သိတာေလ၊ ရုပ္ကိုသိတာ။ ရုပ္ရဲ႕သေဘာတရားက ဆန္းၾကယ္တာက ဒြါရကို ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ၾကည့္ေတာ့ကာ တစ္၊ ႏွစ္၊ သံုး၊ ေလး၊ ငါး၊ ေျခာက္။ ၆ခုရိွတာကိုး။ ဒြါရ ၆ ပါးေနာ္။ အဲ့ဒီထဲမွာ ျပန္စဥ္းစား။ အက်ယ္၀န္းဆံုးက ဘယ္ဒြါရျဖစ္မယ္ထင္လဲ။ တနည္းအားျဖင့္ ပရိယာယ္ အမ်ားဆံုးက ဘယ္ဒြါရျဖစ္မယ့္ ခႏၶာကိုထင္လဲ၊ သတိထားေနာ္၊ ဒါအေရးႀကီးတယ္ေနာ္၊

မ်က္စိကေတာ့ အဆင္းတစ္မ်ိဳးတည္းကိုဘဲ သူကျမင္တာ၊ ၿပီးရင္ ကာလမျခား မေနာသြားပို႔လိုက္တယ္။ မေနာေရာက္သြားတာ။ ဒါသေဘာေပါက္ရဲ႕လား။ မေနာကလည္း တကယ္ေတာ့ ျပႆနာမရႈပ္ဘူး။ ေပၚတဲ့ အမူအယာအရိပ္ကို ရင္ထဲၿဖိဳခဲြလိုက္ရင္ ေပ်ာက္သြားတာ၊ သူက ျပႆနာမရိွဘူး။ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား။ တစ္ခါေဘးက ငုတ္ပါတဲ့ သဒၵဆိုတဲ့ အသံကလည္းဘဲ ဒါက နားအတြက္ဆိုေတာ့ ဒါလဲ ျပႆနာ မရိွဘူး၊ သိပ္ၿပီးေတာ့ ႀကီးက်ယ္တာ မဟုတ္ဘူး။ မက်ယ္၀န္းဘူးေနာ္၊ ကာလမျခား မေနာေပၚ။ ရႈရင္ေပ်ာက္သြားတာဘဲ။ တခါ ဂႏၶ အနံ႔ကလည္းဘဲ ႏွာေခါင္းအတြက္။ ဒါလဲ ျပႆနာသိပ္မရိွဘူး၊ မေနာေပၚတာမိရင္ ၿပီးသြားတာဘဲ။ တခါ အရသာလည္း လွ်ာမွာေပၚတာလည္း ျပႆနာမရိွဘူး၊ မေနာေပၚတာမိရင္ ၿပီးတယ္။

အဲ…ကိုယ္မွာ ေပၚတာက ေတာ္ေတာ္ က်ယ္၀န္းတာ။ သူက ဓါတ္ ၃ပါး ယူထားတာကိုး။ က်ယ္၀န္းတယ္ေနာ္။ မေနာကေတာ့ ဖဲြ႔စည္းအာေပါတစ္မ်ိဳးတည္းဆိုေတာ့ ျပႆနာမရိွပါဘူး။ ပံုဖဲြ႔လိုက္တာနဲ႔ ဒီက ဃနေၾကေအာင္ ဉာဏ္ေလးထုတ္လုိက္ရင္ ၿပီးသြားတာဘဲ။
သူက ပရိယာယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားတာ။ ကိုယ္မွာေပၚတာက။ ျပန္စဥ္းစားေနာ္။ သူက စိတ္က်က္စား မွားလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ္ပါေျပာင္းေျပာင္းသြားတာ။ ဆန္းက်ယ္တယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာမွတ္ေနာ္။ ဓါတ္ ၃ပါးမွာက ပထ၀ီဆိုတာက အၾကမ္း အႏုမဟုတ္လား။ ေတေဇာက အပူ အေအး၊ ၀ါေယာကေတာ့ အတင္း အေလ်ာ့။ အဟုန္ဓါတ္ကိုး..။ အပူ အေအးနဲ႔ အတင္း အေလ်ာ့နဲ႔ အၾကမ္း အႏုက အၿမဲတမ္း အေျပာင္းအလဲ ရိွေနတာ။ ဒါျဖင့္ရင္ ႏွလံုးေသြးမွာ စိတ္ကမွီထားၿပီးေတာ့ကာ အာရံုက်က္စားတိုင္း က်က္စားတိုင္း သူႏွင့္ဆက္သြယ္မေနဘူးလား။ သူကအဓိကျဖစ္ေနတာ။ သေဘာေပါက္လား။ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။

ႏွလံုးေသြးႏွင့္ တစ္ကိုယ္လံုးႏွင့္ အဆက္အသြယ္ရွိမေနဘူးလား။ ရွိေနတယ္။ သေဘာေပါက္လား။ စိတ္က်က္စားမွားလိုက္တာနဲ႔ အပူဓါတ္ ထြက္တယ္ဆိုရင္ အပူဓါတ္က မေနာကခံစားတာလား၊ ကိုယ္က ခံစားတာလား။ (ကိုယ္က ခံစားတာပါဘုရား။) ဟုတ္တယ္ ကိုယ္က ခံစားတာ။ တင္းတာကလည္းဘဲ မေနာမွာ ေပၚတဲ့ အသိလား၊ ကိုယ္မွာေပၚတဲ့ အသိလား။ (ကိုယ္မွာေပၚတဲ့ အသိပါဘုရား။) ကပ္ၿပီေခ်ာ္ေနတာကို သတိထားေနာ္။ တင္းေနတယ္ဆိုတာက မေနာမွာ ေပၚတဲ့ ခႏၶာမဟုတ္ဘူး၊ ကိုယ္မွာေပၚတဲ့ ခႏၶာ။

စိတ္က က်က္စားတာက အာရံုဘဲ အရိပ္ကိုဘဲ က်က္စားရတာေလ။ ရုပ္၊ နာမ္၊ ပညတ္၊ နိဗၺာန္ ဒါေလးဘဲ က်က္စားတာ။ သူက ပညတ္ အမည္ခံတယ္၊ အမည္တပ္တယ္။ ေပၚတဲ့ ပံုရိပ္ကေလးကို ဖဲြ႔တယ္။ စကားလံုးတန္ဆာဆင္တယ္။ သူက က်က္စားတာဘဲ ရိွတယ္။ ဒီက အပူအေအးဆိုတာက ကိုယ္မွာ ေပၚတဲ့ ခႏၶာျဖစ္ေနတာ။ ကာယပသာဒမွာ ေပၚတဲ့ ခႏၶာျဖစ္ေနတာ။ သူက က်ယ္၀န္းတယ္။ အဲ့ေတာ့ က်က္စားတာ နည္းနည္း ၾကမ္းသြားၿပီဆိုရင္ အပူဓါတ္ထြက္တာနဲ႔ ဒီမွာ တင္းဖဲြ႔ ခ်ည္ေတာ့တာဘဲ။ အဲ့ဒီေတာ့ ဒီမွာ ေျပာင္းမသြားဘူးလား။ တင္း ဖဲြ႔ ခ်ည္ ေျပာင္းတာကို ကိုယ္က ေဒါသလို႔ အမည္ေျပာင္းေတာ့ အမည္အတိုင္း ေဒါသက လိုက္လိုက္တာေပါ့ေနာ္။ အမွန္ကေတာ့ ခႏၶာေျပာင္းသြားတာဘဲ။ ခႏၶာမီးက တမ်ိဳးအသြင္းေျပာင္းျပလိုက္တာဘဲ အမွန္က။ အရႈခံခႏၶာက အသြင္ေျပာင္းျပလိုက္တာ။ သေဘာေပါက္ရဲ ႔လား။

(ဆက္ရန္)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္

ကုကၠဳစၥကို အရႈခံအာရံုုအျဖစ္ထား၍ ရႈမွတ္ပံုုတရားေတာ္ အပိုင္း (၁) - ပိုုင္းေလာ့ဆရာေတာ္ၾကီး



***ဤတရားေတာ္သည္ ဓမၼာႏုုပႆနာပိုုင္းကိုု အားထုုတ္ေနၾကေသာ ေယာဂီမ်ားအတြက္ အထူးသင့္ေလ ွ်ာ္ပါသည္။***

အပိုုင္း (၁)

ေဒါသတရားထဲမွာ ကုကၠဳစၥဆိုတဲ့ တရားပါတာကို သတိထားရေအာင္ေနာ္၊ ဒါသင္ရေအာင္၊ ဒီကုကၠဳစၥဆိုတာ ျပဳလိုက္မိတဲ့ မေကာင္းမႈတစ္ခုုကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ေနာင္တတဖန္ ပူပန္တာ၊ တခါ မျပဳလုိက္ရတဲ့ အခြင့္အေရးေကာင္းကို လြတ္သြားတာကိုလည္း ၿပီးၿပီးသားကို ျပန္ေတြးၿပီးေတာ့ကာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္ ပူပန္တာ ေျပာတာ၊ အဲ့ဒါကိုစာေပက်မ္းဂန္မ်ားထဲမွာ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အနာဂါမ္မ်ားက်မွ အၾကြင္းမဲ့ ပယ္ႏိုင္တယ္၊ အဲ့ဒီဓါတ္ကလည္းဘဲ နည္းနည္းအႏၱရာယ္တစ္ခုဘဲေနာ္။ သူက ဒိ႒ိၾကိဳးကို တင္းေစတာဘဲ။ ဒါေတြကို သံုးသပ္ရေအာင္ ။ရႈတဲ့ဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တကယ့္သဘာ၀ အရိွတရား/အရႈခံတရားက အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း ခႏၶာငါးပါး ျဖစ္မေနဘူးလား၊ ခႏၶာငါးပါး သေဘာတရားကို ဘုရားရွင္ ရႈတဲ့အခါမွာ သူ႔သဘာ၀အမွန္က အတိတ္ခႏၶာ အစဥ္မလိုက္ရဘူး၊ အနာဂတ္ ခႏၶာ မေတာင့္တရဘူး။ အတိတ္ခႏၶာက ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ျပန္လာပါ့မလား၊ မလာဘူး၊ အနာဂတ္ခႏၶာက ေပၚမလာေသးဘူးဆိုေတာ့ ရိွေသးရဲ႕လား၊ ဒါျဖင့္ရင္ ထိုထိုေပၚဆဲမွာ ၾကည့္လိုက္ေသာ္လည္းပဲ ရဲေနတဲ့ အိုးကင္းေပၚ ေရစက္က်သလို အသစ္အသစ္ထိတိုင္းေပ်ာက္၊ ဉာဏ္နဲ႔ၾကည့္ရင္ေတာ့့ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းတာကိုပါ ေတြ႔ရမွာ၊ ဖြားေသဘဲေတြ႔ရမွာေနာ္၊ ဒီအျမင္မသန္တဲ့အခါမွာ ကာလေလးေတြ ဆက္စပ္သြားတတ္တယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ နာရီ မိနစ္က ထိုင္ရင္းနဲ႔ စိတ္မရွည္စရာ ေျပာခ်လိုက္တယ္ေပါ့ေနာ္၊ ေျပာၿပီးတဲ့အခါ ဒီဘက္ကို ေက်ာေပးလွည့္လာေတာ့ တခ်ိဳ႕ ပါလာၾကတယ္၊ ဒီဘက္နာရီထိပါလာၾကတယ္၊ သေဘာေပါက္လား၊ အဲ့ဒါ ကုကၠဳစၥတရားဘဲ။သေဘာေပါက္လား။ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ အခ်ိဳးမတည့္တာ အျပစ္တင္စရာ တစ္ခုခုကို ျမင္လို႔ေျပာၿပီးၿပီ၊ ေျပာၿပီးတဲ့ေနာက္ကို ဒီဘက္ စကၠန္႔၊ မိနစ္၊ နာရီမွာလည္း အင္း.. ငါေျပာကို ေျပာရမွ၊ ေျပာလိုက္တာဘဲ ေကာင္းပါတယ္၊ ငါေျပာခဲ့တာ ဒါေၾကာင့္ေျပာခဲ့တာ.. မၿပီးေသးဘူး၊ အရိွန္မေျပေသးဘူးေပါ့၊ သေဘာေပါက္လား၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာလဲသိေနတယ္။ အင္း.. ငါ ေဒါသေတြ၊ ေဒါသေတြ ျဖစ္ေနတာဘဲ။ ငါညံ့ေတာ့ညံ့တာဘဲလို႔ မေတြးၾကဘူးလား၊ ဒါျဖင့္ရင္ ကာလအားျဖင့္ လိုက္လာတယ္လို႔ ေခၚတယ္ေနာ္၊ ဟိုေနရာမွ မျပတ္ခဲ့ဘူး၊ ဒီဘက္နာရီထိပါလာတာ၊ အဲ့ဒါ ကုကၠဳစၥလို႔ေခၚတယ္၊ ခုေယာဂီေတြ ေတြ႔မေနဘူးလား၊ ဒါ ကိုယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္ပဲ။ ျဖစ္ေနတာေနာ္၊ အမွန္ကေတာ့ ေျပာေနဆဲမွာဘဲ ၿပီးဆုံုးသြားတာ။ ေျပာၿပီးရင္ မရိွေတာ့ဘူး၊ မရိွရဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ပါလာတယ္။ အရိွန္က ပါလာတယ္၊ ပါလာတာေတာင္မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ အားမရဘူး ။ငါညံ့သြားျပန္ၿပီ။ ငါလြတ္သြားျပန္ၿပီဆိုၿပီးေတာ့ ဒီဘက္ပါမလာဘူးလား၊ အဲ့ဒါ ဘာေခၚၾကမလဲ။ ကုကၠဳစၥ။ နားလည္တယ္ေနာ္၊ ေတာ္ေတာ္ အေရးႀကီးတယ္ေနာ္။

တခါတေလက်ရင္၊ ဘုရားကဆံုးမတယ္။ အတြင္းႏႈတ္ခမ္းနဲ႔အမွ် ျပည့္တဲ့ ဆီျပည့္ခြက္ကို ကိုင္သလို သတိက အျပည့္ထားရမယ္၊ ဘုရားက ဆံုးမပါရဲ႕သားနဲ႔ ကိုယ္ကသြားရင္းလာရင္းနဲ႔ လြတ္သြားတယ္၊ လြတ္သြားတဲ့အခါက်ရင္ လြတ္မွန္းသိလိုက္ၿပီ၊ ရိုးရိုးမသိဘူး။ သူက ငါလြတ္သြားျပန္ၿပီ..ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမရလိုက္ဘူး၊ အားမရေတာ့ကာ ေနႏွင့္အံုး။ ၿပီးမွဘဲ ရႈေတာ့မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ဆဲြလိုက္ေသးတယ္၊ ဆဲြေတာ့ကာ အဲ့ဒီအခ်ိန္ကာလေလးမွာ ေပၚတဲ့စိတ္ အသစ္အသစ္က ဘာနဲ႔ထံုသြားလဲဆိုေတာ့ ေဒါသနဲ႔ ထံုသြားလိုက္တာ ကုုကၠဳစၥနဲ႔ ေနရာယူသြားျပန္တယ္၊ ေသခ်ာမွတ္ေနာ္၊ သူက ဉာဏ္ေလးက နည္းနည္းေလး ေနာက္က် ေနာက္က်သြားတာေပါ့၊ အလွည့္ေလးေတြဘဲေနာ္၊ လြတ္သြားတာေလးကို သိသြားတာနဲ႔ တၿပိဳင္နက္ အဲဒီ လြတ္သြားတာသိတဲ့ သေဘာနဲ႔ ယွဥ္ၿပီးေတာ့ကာ ကိုယ္ကိုု ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ရံုဘဲ။၊ ႀကိဳးအတင္း အေလ်ာ့ ၾကည့္လိုက္တာဘဲေပါ့ေနာ္၊ အတင္းအေလ်ာ့ၾကည့္လိုက္လို႔ တင္းဖဲြ႔ၿပီးေတာ့ကာ အဲဒီသေဘာတရားကိုဘဲ၊ လက္ရိွ အေျခအေနကိုဘဲ သူကရႈရတာ၊ ေနာက္လည္းဘဲ အျပစ္မတင္နဲ႔။ ေရွ႕လည္းဘဲ မသြားနဲ႔၊ ခ်က္ခ်င္း ၿဖိဳခ်လိုက္ရတာ၊ အဲ့ဒီမွာ လ်င္ျမန္တဲ့ ဉာဏ္အလင္းရိွေသာေၾကာင့္၊ ဉာဏ္ထက္ျမက္တဲ့ အလင္းဓာတ္ျမန္ေသာေၾကာင့္ ဒါတစ္ဆင့္ တက္ၿပီးေတာ့ ေျပာတာေပါ့။အဓိပၺါယ္က ဒီအနာဂါမ္ဆိုတဲ့ သေဘာက န အာဂါမိ လို႔ေျပာတာ၊ ဘာတဲ့တုန္း။ န အာဂါမိ။ အဓိပၸါယ္က ကာမဘံုထဲကို ျပန္မလာေတာ့တာ ေျပာတာ၊ တစ္ဖန္ ျပန္မလာေတာ့ဘူး၊ န ဆိုတာ ျပန္မလာတာ ။မရိွတာကိုေျပာတာေနာ္၊ အာဂါမိ ဆိုေတာ့ မလာေတာ့ဘူး၊ သေဘာတရားက သူက ျဖစ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ေနာက္ထပ္ တစ္ဖန္ျဖစ္ခြင့္ မေပးေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာတာ၊ ဆန္႔က်င္ဘက္ေပၚလာရင္ တင္းခနဲ ပူခနဲ ေပၚစရာေပၚလာလို႔ရိွရင္ ေပၚတာနဲ႔ ေနာက္စိတ္တစ္စုကို ျဖစ္ခြင့္မေပးေတာ့ဘူး၊ ဉာဏ္အုပ္ခ်လိုက္တာနဲ႔ ခ်က္ျခင္းရွင္းသြားတာ၊ အရွင္းျမန္တယ္ေပါ့၊ ေျပာၿပီးတာနဲ႔ မပါေတာ့ဘူး၊ အရွင္းျမန္တယ္၊ ၾကာၾကာမပါဘူး၊ စကၠန္႔ မိနစ္ မၾကာဘူးေပါ့၊ ဟိုဘက္ကို မကူးဘူး၊ ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္တယ္၊ အသတ္ျမန္တယ္။

ေဒါသမကုန္ဘူးေနာ္၊ လံုး၀ကုန္တာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ သေဘာေပါက္လား၊ ေသခ်ာမွတ္၊ ပယ္ႏိုင္တဲ့အားကို ေျပာတာ၊ ေဒါသအကုန္လံုးအၾကြင္းမဲ့ ကုန္တာက အရ ဟႏၱာ ေနာ္၊ သေဘာေပါက္လား။ ေသခ်ာမွတ္ေနာ္၊ ဒါဘုန္းဘုန္းတို႔လည္း ပထမ မသိဘူး မင္းကြန္းဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးတို႔ ေျဖေတာ့ ေမးတာကို ၾကည့္ေတာ့မွ သိတာ၊ ေအာ္.. ဒီလိုပါလားလို႔။ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ဆိုရင္ ကြာဟခ်က္ ေပၚရင္ တင္းခနဲ ျဖစ္မသြားဘူးလား၊ ျဖစ္သြားတယ္၊ တရားလည္း နည္းနည္းလြတ္မသြားဘူးလား၊ လြတ္သြားတယ္၊ လြတ္သြားၿပီးတဲ့ အခါမွာ ပညာအလင္းအားနည္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ငါနဲ႔လံုးေထြးၿပီးေတာ့ကာ အင္း.. ငါညံ့သြားျပန္ၿပီ၊ ခုနကဟာက ဘယ္လိုမွန္တာ ဘယ္လိုမွားတာနဲ႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အျပစ္တင္ၿပီးေတာ့ကာ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာေပၚတဲ့၊ စိတ္အခ်က္ေပါင္းက မ်က္ေတာင္ တစ္ခက္ကို ကုေဋတစ္သိန္းေက်ာ္ေပၚတာမဟုတ္လား၊ စိတ္အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ ေဒါသနဲ႔ ထံုသြားတာ၊ ကုကၠဳစၥေဒါသနဲ႔ ထံုသြားတာ၊ အဲ့ဒါ အရံႈးတစ္ခု၊ ႀကိဳးလည္းတင္းေနတာဘဲ၊ သေဘာေပါက္လား။ အျဖတ္ေႏွးတယ္ ေခၚတာေပါ့၊ မျမန္ေသးဘူးေနာ္၊ အဲ့ဒီေနရာမွ ကုကၠဳစၥလို႔ နားလည္ထားရတယ္။

ဘုန္းႀကီးတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ဒီလိုပဲ က်င့္လာရတာ၊ က်င့္စဥ္ကခံရတယ္ေလ၊ ကုကၠဳစၥမွန္းမသိဘူး အစက။ ဒီေရႊျမင္တင္ေတာင္မွာ ဒီလိုပဲစၿပီး (၁) ၀ါဆိုၿပီးေတာ့ စတရားပြားမ်ားေတာ့ ဒီ ၀ိပႆနာပိုင္းလည္းပါတာေပါ့ေနာ္၊ အသုဘကမၼ႒ာန္းလဲ ပြားမ်ားေတာ့ ဆြမ္းခံသြားရင္ ဒီျမင္တိုင္း ျမင္တိုင္းမွာ ကိုယ့္ရဲ႕ ခႏၶာမွာ ဒီႏွလံုးအိမ္မွာေပါ့ အေျပာင္းအလဲ အတင္းအေလ်ာ့ကို ေလ့လာရင္း ၾကည့္ရတာကိုု၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရြာထဲမွာက တစ္ခု အခ်ိဳးမေျပတာ ေတြ႔ရတယ္၊ ဆြမ္းေလာင္းတဲ့ ဒကာမ (၂) ဦးေလာက္က အ၀တ္အစားက၀တ္ရင္ မလံုမလဲ ၀တ္တတ္တယ္၊ ကေလးအေမေတြေတာ့ ကေလးအေမေတြေပါ့ေနာ္၊ အေပၚပိုင္းေတြက မလံုမလဲ ေတြ၀တ္ထားတတ္တယ္၊ ရဟန္းက ဒါကို ႏွလံုးမသြင္းရဘူး၊ မၾကည့္ရဘူးဆိုတာကိုး..၊ အဲ့ဒီေတာ့ ကိုယ္ကသြားရင္းလာရင္း နီးေတာ့လည္း ၾကည့္မိတာေပါ့ေနာ္၊ ၾကည့္မိတဲ့အခါမွာလည္း ကိုယ့္ကိုယ္ကို မသန္႔မရွင္းထင္တယ္ေပါ့၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အသုဘ ကမၼ႒ာန္း ပြားရမယ္ဆို ႀကိဳတင္သြားကတည္းက ေလ့က်င့္ထားတာေပါ့၊ အနားေရာက္တဲ့အခါ ဒါကို စိတ္က မသန္႔မရွင္း ျဖစ္ျဖစ္သြားၿပီးေတာ့ ျပန္ျပန္ပါပါလာတယ္၊ တစ္လမ္းလံုးပါပါလာတယ္၊ ကိုယ့္ကုိယ္ကို ညံ့တယ္လို႔ ပါပါလာတာ။ ေတာ္ေတာ္ ရက္ကေလးၾကာသြားတယ္။

တစ္ေန႔က်မွ ေတာင္တက္ခါနီးေလးမွာက်မွ။ မွတ္မိေသးတယ္။ မန္က်ည္းပင္ေလး တစ္ပင္နားက်မွ လင္းခနဲ သိလိုက္တာ။ ေအာ္.. ကုကၠဳစၥႀကီး၀င္ေနတာပါလားလိုု႔၊ ခုနက နာရီဟာ မရိွေတာ့ဘူး။ ဒီေရာက္ေအာင္ ပါလာတာ နည္းတဲ့ ခရီးမဟုတ္ဘူး၊ မ်က္ေတာင္ တစ္ခက္ေပါင္းမ်ားစြာေပါ့။ အမ်ားႀကီးပါလာတာ၊ ကုကၠဳစၥနဲ႔ ထံုလာပါလားလို႔ သြားျမင္ေတာ့မွ လင္းခနဲ ျပတ္သြားတာ၊ ဟိုမွာတင္ၿပီးရမွာ ပါလာတာ ေတာက္ေလွ်ာက္ႀကီးပါလာတာ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား၊ ေနာက္တခါ ဒီလိုဘဲ။ ခုနက ေျပာတဲ့ မသန္႔မရွင္းျမင္ရတဲ့ပံုက ျမင္မွလို႔ေအာက္ေမ့တာ မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္မွ သေဘာေပါက္တာ။ တစ္ေန႔ ဂရုစိုက္ၿပီးေတာ့ ဒီလိုပဲ ေနရင္း မေနာကိုဘဲ ဂရုစိုက္ရတာေပါ့ေနာ္၊ အဲ့ဒီအိမ္မေရာက္ခင္ (၂) အိမ္ ေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက ပံုက ေပၚႏွင့္ေနၿပီးကိုး..။ မေနာမွာေပၚေနတာ။ အဲဒီေတာ့ ေအာ္…မေနာမွာ စေပၚေနတာဘဲ။ ဒီမွာကိုက စရႈပ္ေနတာ မသိလုိက္တာ၊ ဒီမွာေတာ့ မသန္႔မွန္းေတာ့ သိလိုက္တာေပါ့ေနာ္။ နည္းနည္းေလးေတာ့ ရႈပ္ေထြးသြားမွန္းသိလိုက္တယ္၊ ဒါေပမယ့္လို႔ ဘယ္က စရႈပ္မွန္းမသိလို႔ ရွာရတာ ပင္ပန္းလိုက္တာ၊ မေနာမွာစၿပီးေတာ့ (၂) အိမ္ေက်ာ္ေလာက္ကတည္းက ေပၚေနတာ။ အမွန္က မၾကည့္ခင္က ျမင္ေနတာႀကီးကိုး..။ အဲ့ဒီေတာ့ ဒီက စတာပါလားလို႔ သိေတာ့မွ ႏိုင္ေတာ့တာ။ အဲ့ဒီေတာ့ ၾကည့္လည္းျပႆနာမရိွေတာ့ဘူးေပါ့ေနာ္၊ ၿပီးေတာ့လည္းဘဲ အျပစ္တင္တာလည္းဘဲ ကုကၠဳစၥ မွန္းသိေတာ့မ ႏိုင္ေတာ့တာ (၂) ခုေပါ့။ သေဘာေပါက္တယ္ေနာ္၊ မၾကည့္ခင္က ျမင္ေနတာရယ္ ၿပီးတဲ့အခါ ျပန္ေတြးၿပီးေတာ့ အျပစ္တင္တာရယ္ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ရႈပ္တယ္၊ အဲ့ႏွစ္ခု ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာ။ အဲ့ဒါကို ရေအာင္ရွာရမယ္ေနာ္။

ခုလဲ အဲ့ဒီနည္းကို မွတ္ထားေနာ္၊ ဥပမာအားျဖင့္- ေျပာရင္းဆိုရင္း၊ စားရင္းေသာက္ရင္းျဖင့္ လြတ္သြားတယ္၊ တရားထိုင္ရင္းလည္း လြတ္သြားမွာဘဲေနာ္၊ မလြတ္မရိွဘူး။ လြတ္မွာဘဲ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ မိမိရဲ႕ဉာဏ္အင္အားက တစ္သံသရာလံုး ပါလာတဲ တဏွာရဲ႕ အရိွန္အဟုန္ေပါ့ေနာ္၊ ဒီဓါတ္ကို ခ်က္ခ်င္းေတာ့ ဘယ္ျပတ္အံုးမလဲ၊ ခ်က္ခ်င္းဘယ္ႏိုင္အံုးမလဲေနာ္၊ လြတ္တဲ့အခါ လြတ္သြားမွာေပါ့၊ သေဘာေပါက္လား၊ ကြာဟတာေလးေတြ၊ ဉာဏ္အင္းအားေလးေတြက နည္းေသးေတာ့ကာ ဘယ္သိအံုးမလဲ။ မႏိုင္ေသးဘူးေပါ့ေနာ္၊ လြတ္သြားတာကို ဘုန္းႀကီးတို႔ေတြက သိမ္းတဲ့အခါမွာ ကုကၠဳစၥနဲ႔ မသိမ္းဖို႔ လိုအပ္တာ။ အဲ့ဒါေလးတစ္ခု လိုအပ္တာ။ အသိမ္းေလးမွာ အေရးႀကီးတာ၊ အသိမ္းေလးမွာ ကုကၠဳစၥ ခံခံေနတာ သတိထားပါေနာ္၊ သေဘာေပါက္လား။

ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။ ျဖစ္တတ္တယ္။ ရႈမွတ္ေနရင္းနဲ႔ကိုဘဲ တခါတေလက် လြတ္သြားတယ္၊ သေဘာေပါက္လား၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားရပါ့မလား၊ အဲဒါ ကုကၠဳစၥ စ၀င္ေနတာ၊ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ တရားရႈၿပီးေတာ့ နည္းေပးလိုက္တယ္ေပါ့။ တရားထိုင္ၿပီးလည္း ၿပီးေရာ ျပန္ဆံုတဲ့အခါမွာ မ်က္ႏွာက မၾကည္လင္ေတာ့ဘူး၊ မၾကည္ေတာ့ဘုန္းဘုန္းက ဘာလို႔ မၾကည္တာလဲၾကည့္ေတာ့ သူ႔တိုု႔ကိုယ္သူ တိုု႔ အားမရျဖစ္လာၾကတာ၊ အဲဒါ ဘယ္ဒဏ္ခံရတာလဲ၊ ကုကၠဳစၥဒဏ္ခံရတာ သေဘာေပါက္လား၊ ခုတရားေယာဂီေတြ ရွစ္နာရီထိုးေတာ့ ျပန္ေခၚတယ္ မဟုတ္လား၊ ကဲ မနက္က ထိုင္ခါစလို ၾကည္ရဲ႕လား၊ မၾကည္ဘူးမဟုုတ္လား၊ သိမ္မၾကည္ဘူးေနာ္၊ ဘာလို႔လဲဆို ကိုယ့္ကိုယ္ကို သိပ္အားမရလာတာ၊ ခဏခဏ လြတ္တာမ်ားလာတာကိုး..၊ နားလည္လား၊ ဆရာသမားေရွ႕မွာ အားထုတ္တုန္းကေတာ့ မပ်ံ႕လြင့္ဘူးဆိုေတာ့ ၾကည္ၿပီး ဟုတ္ေနတာဘဲ မဟုတ္လား၊ အဲ့ ပံုစံ မျဖစ္ေကာင္းဘူးလားလို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမရတဲ့ သေဘာေလး၀င္ေနတာ၊ အ့ဲဒါဘာလဲ.. ကုကၠဳစၥ၊ နားလည္ၿပီ၊ ဘာေခၚၾကမလဲ။ ကုကၠဳစၥ၊ ေဒါသ၊ ေဒါသ အဲ့ဒါက။ နားလည္ၿပီလား၊ သူ႔ကို ရေအာင္ရွာေနာ္။

ကုကၠဳစၥ အင္မတန္ဆိုးတယ္ေနာ္၊ ဒီ ကုကၠဳစၥရဲ႕သေဘာတရားက မျမင္လို႔ ႀကီးထြားလာလို႔ရိွရင္ စိတ္က်ေရာဂါ ျဖစ္တတ္တယ္၊ ရဟန္းလည္း လူထြက္ခ်င္စိတ္ေပါက္တတ္တယ္၊ကိုယ့္ကိုယ္ကို အသံုးမက်ဘူး ျမင္လာတာကိုး၊ မထူးေတာ့ပါဘူး ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေမွ်ာခ်ခ်င္စိတ္ေပါက္တတ္တယ္၊ ကုကၠဳစၥ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာ၊ သေဘာေပါက္လား၊ သူကတဲ့ မွတ္ထား ။ ကၽြန္ဆင္းရဲတဲ့၊ ဘာဆင္းရဲတဲ့တုန္း ကၽြန္ဆင္းရဲ ကၽြန္ဆင္းရဲ၊ ကၽြန္ဆင္းရဲဆိုတာ တျခားမဟုတ္ဘူး သူလုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခြင့္မရဘူး၊ စဥ္းစားေနာ္။ အိပ္ခ်င္လည္း အိပ္လို႔မရဘူး၊ သြားခ်င္လည္း သြားလို႔မရဘူး၊ သခင္ခိုင္းတာဘဲ ခံေနရတာ သေဘာေပါက္လား၊ သခင္ဆိုုတာ အဲဒါ အ၀ိဇၨာတဏွာေျပာတာေနာ္၊ ကိုယ္က တရားကို မျပတ္မလပ္ အားထုတ္ခ်င္တယ္၊ နိဗၺာန္ေပါက္သြားခ်င္တယ္၊ အားစိုက္တယ္ေပါ့၊ ဒါေပမယ့္လို႔ ကုကၠဳစၥကို မျမင္လိုက္ဘူးဆိုရင္ အခ်ိန္ကာလ ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာဟာ သူေမႊေနတာနဲ႔ ခံေနရတယ္။

သြားခ်င္တာက နိဗၺာန္၊ ျဖစ္တာက ေဒါသ။ ေတာ္ေတာ္ အေျခအေနဆိုးေနတာ ။ သေဘာေပါက္လား၊ လိုခ်င္တာက နိဗၺာန္၊ ျဖစ္ေတာ့ ေဒါသဆိုေတာ့ ေျပာင္းျပန္ျဖစ္မေနဘူးလား၊ ကုကၠဳစၥ အင္မတန္ဆိုးတာ၊ သေဘာေပါက္ရဲ ႔လား၊ တခါတေလ ဘုန္းႀကီးသြားအမွတ္ရေသးတယ္၊ ဒကာတစ္ေယာက္ ေျပာျပလို႔။ ဘုန္းဘုန္းဘုရားတဲ့။ ရန္ကုန္ထဲသြားတာ ရန္ကုန္ထဲမေရာက္ဘူးတဲ့၊ အခ်ဳပ္ခန္းေရာက္သြားတယ္တဲ့၊ဘာျဖစ္တာလဲေပါ့၊ လမ္းမွာဘုရားတဲ့.. ပံုစံမက်တာျမင္ေတာ့ တပည့္ေတာ္၀င္ၿပီး ရိုက္ရင္း၊ ပုတ္ရင္း၊ ထိုးရင္းနဲ႔ တပည့္ေတာ္ ရန္ကုန္မေရာက္ဘပဲ အခ်ဳပ္ခန္းေရာက္သြားလို႔တဲ့၊ တည့္တည့္ေရာက္ခ်င္တာ မေရာက္ပဲနဲ႔ အခ်ဳပ္ခန္းေရာက္သြားလို႔တဲ့၊ အဲ့ဒီစကားသြားအမွတ္ရတယ္ေနာ္၊ လိုခ်င္တာ နိဗၺာန္လို႔ အားစိုက္ရင္း လုပ္ရင္းလုပ္ရင္းနဲ႔ က ကိုယ့္ကိုယ္ကို အားမရ ေဒါသက၀င္ေနေတာ့ကာ နိဗၺာန္သြားမွာလား အပါယ္သြားမွာလား၊ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ဆင္းရဲေခၚတာ။ သေဘာေပါက္လား၊ သူကပိုဆိုးတယ္။

ကုကၠဳစၥက အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ေနာ္။ ဒါလည္းဘဲ အနာဂါမ္က်မွ သူက ပယ္ရမယ္လို႔ဆိုေတာ့၊ မျမင္တတ္ဘူး၊ ေအာက္အေျခခံ ေသာတာပန္ေလာက္ကေတာ့ သူက ဒိုးလိုေမႊမွာ၊ အေမႊခံရလိမ့္မယ္သူက၊ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား၊ အေရးႀကီးတယ္ေနာ္၊ အနာဂါမ္ေလာက္က်မွ ဒါကိုု ပယ္ႏိုင္တာ၊ ျမင္ေအာင္လည္း ၾကည့္တတ္ဖို႔လိုအပ္တယ္၊ စာမွာေတာ့ ရိွတယ္၊ အလုပ္မွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရွာရခက္တယ္၊ သေဘာေပါက္ရဲ႕လား၊ ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္..။

အခ်ိန္တိုင္း လူကို ျပန္အကဲခတ္ပါေနာ္၊ လက္ရိွအခ်ိန္ကို မေက်ာ္နဲ႔ စကားလည္း သိတယ္ေနာ္၊ ေကာင္းၿပီ။ ေနာက္ကို ျပန္ၿပီးဆင္းတာလည္း ေက်ာ္တယ္ေခၚတာဘဲ။ ေရွ႕သြားလည္း ေက်ာ္တယ္ေခၚတာဘဲ။ လက္ရိွ အေျခအေနကေန မေရြ႕ေစရဘူးေနာ္၊ အဲဒီေတာ့ လက္ရိွ အေျခအေနမွာ ျပန္အကဲခတ္လိုက္ရတယ္။ ေယာာဂီအေဟာင္းေတြက သိေနျပီ။ ဒိ႒ိအတင္းအေလ ွ်ာ့ကိုု အကဲခပ္ေနာ္။ ကိုယ့္သႏၱန္မွာ.. ဒီ…ေမးက ဖဲြ႔တဲ့ တင္းတဲ့သေဘာတရားက ဘယ္ေလာက္ ၾကပ္သြားလဲ၊ မ်က္လံုးမွာရိွတဲ့ ဖြဲ႔စည္းပံုကလဲ ဘယ္ေလာက္ တင္းၾကပ္လာသလဲ၊ နားအံုေတြလည္း ပါတယ္ေနာ္၊ ပုခံုးေတြ၊ ၀မ္းဗိုက္ေတြ၊ ေပါင္ေတြကအစ တင္းၾကပ္တဲ့ ဖဲြ႔စည္းမႈနဲ႔ အတူ ဒိ႒ိႀကိဳးတင္းလို႔ရိွရင္ စကားပါထြက္ေနတယ္၊ ရင္ထဲစကားေတြက ေျပာေနတာရွိတယ္၊ အဲ့ဒါကို …. ငါညံ့တယ္လို႔ အျပစ္မတင္ရဘူးေနာ္၊ ငါည့ံတယ္လို႔ အျပစ္တင္လိုက္ရင္ ကုကၠဳစၥ ျဖစ္သြားၿပီ။

(ဆက္ရန္…)

ဆက္လက္ဖတ္ရႈရန္